Doug Watkins

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Doug Watkins
Imię i nazwisko Douglas Watkins
Data i miejsce urodzenia 2 marca 1934
Detroit
Data i miejsce śmierci 5 lutego 1962
Holbrook
Przyczyna śmierci wypadek drogowy
Instrumenty kontrabas, wiolonczela
Gatunki jazz (bebop, hard bop)
Zawód muzyk
Wydawnictwo Blue Note, Prestige, Atlantic
Powiązania Art Blakey, Horace Silver, Sonny Rollins, Hank Mobley, Lee Morgan, Red Garland, Charles Mingus, Donald Byrd, Kenny Burrell

Doug Watkins, właśc. Douglas Watkins (ur. 2 marca 1934 w Detroit, zm. 5 lutego 1962 w Holbrook[1]) – amerykański kontrabasista jazzowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W wieku 22 lat wystąpił z Sonnym Rollinsem na jego płycie Saxophone Colossus. Następnie został członkiem oryginalnego składu zespołu Arta Blakey’a Jazz Messengers. Po odejściu stamtąd wraz z Horace’em Silverem występował w zespole Silvera.

W 1958 wziął udział w europejskim tournée Donalda Byrda, podczas którego nagrał dwie płyty.

Zginął w wypadku drogowym. Prowadząc samochód zasnął na kierownicą i zderzył się z nadjeżdżającą ciężarówką. Jadący z nim muzycy Roland Hanna i Bill Hardman przeżyli.

Przyjacielem Watkinsa był inny wybitny kontrabasista Paul Chambers. Byli do siebie podobni i często uważano ich za kuzynów.

Watkins nagrał tylko dwie płyty jako lider. Na drugiej z nich Soulnik gra na wiolonczeli, a na kontrabasie zastępuje go Herman Wright.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Jako lider[edytuj | edytuj kod]

Jako muzyk sesyjny[edytuj | edytuj kod]

z Pepperem Adamsem

z Gene Ammonsem

z Artem Blakeyem

z Tiną Brooksem

z Kennym Burrellem

z Donaldem Byrdem

z Johnem Coltrane’em

z Tommym Flanaganem

z Curtisem Fullerem

z Redem Garlandem

z Bennym Golsonem

z Wilburem Hardenem

z Thadem Jonesem

z Billem Hardmanem

z Yusefem Lateefem

z Jackie McLeanem

z Charlesem Mingusem

z Hankiem Mobleyem

z Lee Morganem

z the Prestige All Stars

z Paulem Quinichette’em

z Dizzym Reece

z Ritą Reys

z Sonnym Rollinsem

z Horace’em Silverem

z Louisem Smithem

z Idreesem Suliemanem

z Billym Taylorem

z Philem Woodsem


Przypisy

  1. Scott Yanow: Doug Watkins (ang.). AllMusic. [dostęp 2016-10-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dionizy Piątkowski: Jazz. Encyklopedia muzyki popularnej. T. 1: K-Z. Poznań: Oficyna Wydawnicza Atena, 1999, s. 330-331. ISBN 83-85414-91-6.
  • Scott Yanow: Doug Watkins (ang.). AllMusic. [dostęp 2016-10-09].
  • Doug Watkins (ang.). hardbop.tripod.com. [dostęp 2016-10-09].