Dowmunt z Nalszczan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dowmunt z Nalszczan

Dowmunt z Nalszczan (zwany później Dowmuntem ze Pskowa ur. ok 1240? - zm. 17 maja 1299) - szwagier Mendoga.

Po śmierci królowej Marty w 1262 roku, Mendog porwał jej siostrę, będącą żoną Dowmunta. W akcie zemsty za tę zniewagę, jesienią 1263 roku, Dowmunt zabił w zasadzce Mendoga i jego dwóch synów: Repeka i Ruklę. Rządy na Litwie objął Treniota, jednak już wiosną 1264 roku zginął on w spisku zorganizowanym przez zwolenników ostatniego syna Mendoga - Wojsiełka. Dowmunt został wygnany z Litwy ok. 1265 r. Uciekł do Pskowa, tam przyjął chrzest w obrządku prawosławnym i obrał na chrzcie imię Tymoteusz. Poślubił Marię - córkę księcia Dymitra Aleksandrowicza Peresławskiego, wnuczkę Aleksandra Newskiego.

Miecz księcia Dowmunta - Podczas jednej z wypraw na Inflanty, ks. Dowmunt zranił dotkliwie mieczem mistrza inflanckiego. Miecz ten jako wotum po zwycięstwie nad Krzyżakami w 1272 roku został zawieszony w pomieszczeniu ołtarzowym w soborze Trójcy Świętej w Pskowie. Po śmierci w 1299 roku książę Dawmunt został zaliczony w poczet świętych Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego[1]. Miecz zachował się w stanie dobrym.

Przypisy