Dragoljub Mićunović
| |
| Data i miejsce urodzenia |
14 czerwca 1930 |
|---|---|
| Przewodniczący Zgromadzenia Serbii i Czarnogóry | |
| Okres |
od marca 2003 |
| Przynależność polityczna | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
| |
Dragoljub Mićunović, cyr. Драгољуб Мићуновић (ur. 14 czerwca 1930 w m. Merdare) – serbski filozof i polityk, jeden z założycieli i były przewodniczący Partii Demokratycznej oraz były przewodniczący parlamentu Serbii i Czarnogóry.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się we wsi w pobliżu miasta Kuršumlija w ówczesnym Królestwie Jugosławii. Dzieciństwo spędził w Skopje, gdzie jego ojciec pracował jako urzędnik państwowy. Po inwazji niemieckiej na Jugosławię i okupacji jej południowej części przez Bułgarię jego rodzina została wysiedlona do Serbii. Po II wojnie światowej Dragomir Mićunović spędził dwa lata w obozie komunistycznym na wyspie Goli otok. Po zwolnieniu skończył studia filozoficzne na Uniwersytecie w Belgradzie i w 1960 został asystentem przy Katedrze Filozofii tego uniwersytetu. Doktoryzował się na tej samej uczelni. W 1968 był jednym z przywódców protestów studenckich. Został wówczas tymczasowo aresztowany, objęty zakazem pracy na uczelni i zakazem wydawania publikacji w Jugosławii. Pracował także na Uniwersytecie w Konstancji, po powrocie do Serbii w 1983 podjął pracę w instytucie filozofii i teorii społecznej, obejmując stanowisko dyrektora[1].
Był wcześniej związany również z grupą zorganizowaną wokół czasopisma „Praxis”[2], które reprezentowało początkowo nurt marksistowskiego rewizjonizmu, później wspierało protesty studenckie i Chorwacką Wiosnę, a ostatecznie zostało zamknięte w 1974[3].
W 1988 współtworzył jugosłowiańskie forum praw człowieka, w 1989 znalazł się wśród członków komitetu założycielskiego Partii Demokratycznej. 3 lutego 1990 został wybrany pierwszym przewodniczącym Partii Demokratycznej. Zajmował to stanowisko do 1994, kiedy zastąpił go Zoran Đinđić. Razem z grupą intelektualistów założył Centrum na rzecz Demokracji, pozarządową organizację wspierającą rozwój społeczeństwa obywatelskiego, edukację i reformy społeczno-polityczne. W 1996 powołała nową partię polityczną – Centrum Demokratyczne, pełniąc funkcję jej przewodniczącego. W 1999 organizował opozycyjną koalicję DAN, następnie zaapelował o zorganizowanie szerokiego porozumienia opozycyjnego, co dało podstawy do utworzenia Demokratycznej Opozycji Serbii[1].
W 1990 został wybrany do Zgromadzenia Narodowego. Był delegatem do wyższej izby parlamentu federalnego. W ogólnokrajowych wyborach do parlamentu federalnego Jugosławii w 1992 uzyskał mandat z ramienia Partii Demokratycznej. W kolejnych wyborach w 1996 wszedł w skład parlamentu jako kandydat opozycyjnej koalicji „Zajedno”. W grudniu 1997 bezskutecznie ubiegał się o prezydenturę Serbii[4]. W 2000 startował jako jeden z liderów koalicji DOS. Został wówczas wybrany na przewodniczącego niższej izby federalnego parlamentu Jugosławii[1], którą kierował do 2003[5]. Od marca 2003 do marca 2004 był przewodniczącym Zgromadzenia Serbii i Czarnogóry[6]. W 2003 ponownie kandydował na urząd prezydenta Serbii z ramienia DOS, przegrał z Tomislavem Nikoliciem, jednak z uwagi na zbyt niską frekwencję wybory okazały się nieważne[7].
W wyborach w 2003 Dragoljub Mićunović otwierał listę wyborczą Partii Demokratycznej[8], do której przyłączył się wraz z centrystami w 2004. W 2007, 2008, 2012, 2014 i 2016 uzyskiwał ponownie poselską reelekcję, w 2008 prowadził listę wyborczą prezydenckiej koalicji[9].
W 2017 podpisał deklarację o wspólnym języku Chorwatów, Serbów, Boszniaków i Czarnogórców[10].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Oficer Legii Honorowej (Francja, 2013)[11]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Dragoljub Mićunović. moljac.hr. [dostęp 2014-02-05]. (serb.).
- ↑ Dragoljub Mićunović. istinomer.rs. [dostęp 2020-10-03]. (serb.).
- ↑ Tomasz Stryjek: Współczesna Serbia i Chorwacja wobec własnej historii. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar, Instytut Studiów Politycznych PAN, 2020, s. 78. [dostęp 2020-10-03].
- ↑ Serbian Presidential Elections Since 1990. balkaninsight.com, 1 kwietnia 2012. [dostęp 2020-04-05]. (ang.).
- ↑ Leaders of the Federal Republic of Yugoslavia/Serbia and Montenegro. zarate.eu. [dostęp 2022-04-18]. (ang.).
- ↑ Ministries, etc.. rulers.org. [dostęp 2014-02-05]. (ang.).
- ↑ Republic of Serbia: Presidential election of 16 November 2003. adam-carr.net. [dostęp 2014-02-02]. (ang.).
- ↑ Demokratska stranka – Boris Tadić. b92.net. [dostęp 2014-02-05]. (serb.).
- ↑ Dragoljub Mićunović prvi na listi. danas.rs, 21 marca 2008. [dostęp 2014-02-05]. (serb.).
- ↑ Potpisnici/potpisnice. jezicinacionalizmi.com. [dostęp 2024-11-12]. (serb.-chorw.).
- ↑ Mićunović dobio orden Legije časti. b92.net, 7 lutego 2013. [dostęp 2025-10-15]. (serb.).