Dragoljub Velimirović

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dragoljub Velimirović
Dragoljub Velimirović 1966.jpg
Dragoljub Velimirović, 1966
Państwo  Jugosławia
 Serbia i Czarnogóra
 Serbia
Data i miejsce urodzenia 12 maja 1942
Valjevo
Data i miejsce śmierci 22 maja 2014
Belgrad
Tytuł szachowy arcymistrz (1973)
a b c d e f g h
8
Chessboard480.svg
a8 black rook
c8 black bishop
d8 black queen
e8 black king
f8 black bishop
h8 black rook
a7 black pawn
b7 black pawn
f7 black pawn
g7 black pawn
h7 black pawn
c6 black knight
d6 black pawn
e6 black pawn
f6 black knight
c4 white bishop
d4 white knight
e4 white pawn
c3 white knight
e3 white bishop
a2 white pawn
b2 white pawn
c2 white pawn
f2 white pawn
g2 white pawn
h2 white pawn
a1 white rook
d1 white queen
e1 white king
h1 white rook
8
7 7
6 6
5 5
4 4
3 3
2 2
1 1
a b c d e f g h
Atak Velimirovicia w obronie sycylijskiej

Dragoljub Velimirović, serb. Драгољуб Велимировић (ur. 12 maja 1942 w Valjevie, zm. 22 maja 2014 w Belgradzie[1][2]) – serbski szachista, arcymistrz od 1973 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

W latach 70. i 80. XX wieku należał do ścisłej czołówki jugosłowiańskich szachistów. Pomiędzy 1974 a 1990 r. sześciokrotnie wystąpił na szachowych olimpiadach, w swoim debiucie zdobywając dwa srebrne medale (wraz z drużyną oraz za indywidualny wynik na V szachownicy)[3], natomiast w latach 1970–1980 czterokrotnie reprezentował barwy Jugosławii na drużynowych mistrzostwach Europy, na których zdobył dwa medale: srebrny (1973) i brązowy (1977)[4]. Poza tym, w 1989 r. w Lucernie został drużynowym wicemistrzem świata[5]. Wielokrotnie startował w finałach indywidualnych mistrzostw kraju, trzykrotnie zajmując I m. (1970 wspólnie z Milanem Vukiciem, 1975 oraz 1997)[6]. Trzy razy brał udział w turniejach międzystrefowych (eliminacji mistrzostw świata), osiągając następujące wyniki: Rio de Janeiro (1979) – XIV m.[7], Moskwa (1982) – X m.[8] oraz Szirák (1987) – XII m.[9].

Odniósł wiele sukcesów w turniejach międzynarodowych, m.in. w:

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1986 r., z wynikiem 2575 punktów dzielił wówczas 20-23. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 2. miejsce (za Ljubomirem Ljubojeviciem) wśród jugosłowiańskich szachistów[10].

W środowisku szachowym zasłynął ostrym i kombinacyjnym stylem gry, który jednak oprócz spektakularnych zwycięstw był również przyczyną nieoczekiwanych porażek z teoretycznie słabszymi przeciwnikami, co było przeszkodą w osiągnięciu jeszcze lepszych wyników. W teorii debiutów jego nazwisko nosi atak w wariancie Sozina w obronie sycylijskiej, powstający po posunięciach:

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]