Droga klasy Z

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Droga klasy Z – droga zbiorcza – jedna z klas dróg publicznych według podziału wprowadzonego przez Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999 r. Nr 43, poz. 430). Rozporządzenie określa jakie wymagania techniczne i użytkowe powinna spełniać droga tej klasy. Wymagania te uzależnione są od prędkości projektowej dla danej drogi. Dla klasy Z dopuszcza się trzy prędkości projektowe na terenie zabudowanym: 40, 50 i 60 km/h oraz trzy prędkości projektowe poza terenem zabudowanym: 40, 50 i 60 km/h. Drogi klasy Z mogą należeć do kategorii dróg wojewódzkich, dróg powiatowych lub dróg gminnych (wyjątkowo).

Wymagania techniczno-użytkowe dla drogi klasy Z w zależności od prędkości projektowej
Prędkość projektowa [km/h] 40 50 60
Najmniejsza szerokość drogi

w liniach rozgraniczających [m]

jednojezdniowej 2 pasy ruchu 20 20 20
dwujezdniowej 4 pasy ruchu 30 30 30
Najmniejsza szerokość drogi

w liniach rozgraniczających poza

terenem zabudowy [m]

jednojezdniowej 2 pasy ruchu 20 20 20
dwujezdniowej 4 pasy ruchu 30 30 30
Szerokość pasa ruchu [m] na terenie zabudowy 3,5 3,5 3,5
poza terenem zabudowy 2,75 – 3,0 2,75 – 3,0 2,75 – 3,0
Minimalne odległości między

skrzyżowaniami [m]

na terenie zabudowy 300 300 300
poza terenem zabudowy 500 500 500
Szerokość pobocza gruntowego [m] 1,0 1,0 1,0
Szerokość pobocza utwardzonego [m] 2,0 2,0 2,0
Minimalna odległość chodnika od krawędzi jezdni [m] bezpośrednio przy krawędzi
Minimalna wysokość skrajni drogi [m] 4,6 4,6 4,6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999 r. Nr 43, poz. 430, z późn. zm.).