Dydelf białouchy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dydelf białouchy
Didelphis albiventris[1]
Lund, 1840
Dydelf białouchy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Nadrząd torbacze
Rząd dydelfokształtne
Rodzina dydelfowate
Rodzaj dydelf
Gatunek dydelf białouchy
Synonimy
  • Didelphis azarae
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Dydelf białouchy[3], dydelf południowy[4] (Didelphis albiventris) – gatunek ssaka z rodziny dydelfowatych (Didelphidae).

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Przeciętna długość ciała samców wynosi 278 mm, ogona 315 mm. Samce są większe od samic. Przeciętna masa ciała samców 800 g, maksymalna 1300 g[5]. Futro czarne na niemal całej powierzchni ciała.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Ameryka Południowa, od północnych wybrzeży Kolumbii po Patagonię.

Środowisko życia[edytuj | edytuj kod]

Występuje w różnych środowiskach, od lasów tropikalnych po tereny górzyste.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Jest zwierzęciem w dużej mierze lub prawie wyłącznie aktywnym w nocy. Jest wszystkożerny. Dobrze się wspina. Biologia rozrodu tego gatunku jest słabo poznana.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Didelphis albiventris, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Costa, L., Astua de Moraes, D., Brito, D., Soriano, P., Lew, D. & Delgado, C 2008, Didelphis albiventris [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015 [online], wersja 2015.1 [dostęp 2015-06-22] (ang.).
  3. Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 2. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 56, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.
  5. Gordon, C. 2004

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Kazimierz Kowalski: Ssaki, zarys teriologii. Warszawa: PWN, 1971.
  2. Mały słownik zoologiczny: ssaki. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1978.
  3. Gordon, C.: Didelphis albiventris (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 2004. [dostęp 5 kwietnia 2008].