Dzika Orlica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dzika Orlica
Ilustracja
Dzika Orlica w Lasówce
(bieg rzeki od kamery)
Kontynent Europa
Państwo  Polska
 Czechy
Rzeka
Długość 99,3 km
Powierzchnia zlewni 806,5 km²
Średni przepływ 11,5 m³/s ujście
Źródło
Miejsce w rejonie Torfowiska pod Zieleńcem
Wysokość 800 m n.p.m.
Współrzędne 50°21′28,8″N 16°26′06,0″E/50,358000 16,435000
Ujście
Recypient Orlica
Miejsce w okolicy Albrechtice nad Orlicí, Czechy
Wysokość 246 m n.p.m.
Współrzędne 50°08′04,3″N 16°04′08,7″E/50,134528 16,069083
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
źródło
źródło
ujście
ujście

Dzika Orlica (czes. Divoká Orlice, niem. Wilde Adler, Erlitz) – rzeka w Sudetach, rozdzielająca w południowej części Góry Bystrzyckie od Orlickich, dopływ Orlicy, należy do dorzecza Łaby i zlewiska Morza Północnego[1]. Źródła w rejonie Torfowiska pod Zieleńcem[1]. Płynie początkowo na południe, później na południowy wschód. Na odcinku 29,5 kilometra (od Lasówki do Lesicy) wzdłuż rzeki biegnie granica Polski i Czech[1]. Ten sam odcinek stanowi też południowo-zachodnią granicę ziemi kłodzkiej[2][3].

W dolinie po polskiej stronie położone są wsie: Lasówka, Mostowice, Rudawa, Niemojów, Lesica, które tworzą ciąg osadniczy, gdzie obecnie ze względu na niekorzystne położenie postępuje wyludnianie się wsi (z wyjątkiem Lasówki, która pełni funkcję letniskową)[1].

Na terenie Czech skręca na południe i płynie przełomową doliną przez rezerwat przyrody Ziemska brama (czes. Přírodní rezervace Zemská brána), miejscowości Klášterec nad Orlicí i Pastviny, po czym skręca na zachód. Płynie przez miasto Žamberk, miejscowości Litice, Potštejn, Doudleby nad Orlicí, Kostelec nad Orlicí i Častolovice. Na wysokości miejscowości Albrechtice nad Orlicí łączy się z Cichą Orlicą (czes. Tichá Orlice) w drugą co do wielkości rzekę wschodnich Czech – Orlicę (czes. Orlice).

Dolina Orlicy uchodziła dawniej za krajobrazowy odpowiednik dolin alpejskich[1].

W rzece żyją m.in. pstrąg potokowy, głowacz białopłetwy, minóg strumieniowy[2].

Dolina Dzikiej Orlicy po stronie czeskiej jest obszarem sieci Natura 2000 (po stronie polskiej jest obszarem projektowanym).

Dopływy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 14: Góry Bystrzyckie i Orlickie. Warszawa; Kraków: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1992, s. 81-83. ISBN 83-7005-340-8.
  2. a b Dolina Dzikiej Orlicy
  3. Rzeka na mapieRZGW Wrocław

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]