Edmund Bilicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edmund Bilicki
Data i miejsce urodzenia 21 marca 1928
Łobżenica
Senator I kadencji
Okres od 18 czerwca 1989
do 25 listopada 1991
Przynależność polityczna Obywatelski Klub Parlamentarny

Edmund Jan Bilicki (ur. 21 marca 1928 w Łobżenicy) – polski elektryk, polityk, senator I kadencji.

Życiorys[edytuj]

Ukończył w 1954 studia na Wydziale Elektrycznym Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Szczecinie.

Zawodowo pracował od 1942 w warsztatach mechanicznych, a od 1946 w biurach projektowych i inżynierskich w Szczecinie. Zaangażował się w działalność Klubu Inteligencji Katolickiej, objął w 1957 funkcję jego wiceprezesa w mieście, jednak organizacja ta została wkrótce rozwiązana. Od 1978 współpracował z Ruchem Obrony Praw Człowieka i Obywatela. W 1980 przystąpił do „Solidarności”, był przewodniczącym komitetu założycielskiego i komisji zakładowej w „Elektroprojekcie”. Współtworzył wówczas Szczeciński Klub Katolików, był jego prezesem i następnie w okresie 1991–2003 wiceprezesem. Po wprowadzeniu stanu wojennego działał w Biskupim Komitecie Charytatywnym, wspierającym represjonowanych i ich rodziny.

Od 1989 do 1991 z ramienia Komitetu Obywatelskiego zasiadał w Senacie I kadencji, reprezentując województwo szczecińskie. Zasiadał w Komisji Kultury, Środków Przekazu, Nauki i Edukacji Narodowej, Komisji Ochrony Środowiska oraz Komisji Spraw Emigracji i Polaków za Granicą[1]. W 1991 bez powodzenia kandydował do parlamentu z listy Wyborczej Akcji Katolickiej. W tym samym roku przeszedł na emeryturę.

Należał do organizatorów Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego i Akcji Katolickiej w Szczecinie. Od 1998 do 2002 był radnym rady miejskiej III kadencji z listy Akcji Wyborczej Solidarność[2]. Bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z listy komitetu Razem Polsce.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]