Edmund Roesler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Edmund Roesler (ur. 1807, Warszawa – zm. 1866 tamże) – farmaceuta warszawski, kawaler orderu Virtuti Militari.

Niewiele o nim wiadomo. Był synem Jana Daniela (17781856), wolnomularza w loży Halle der Beständigkeit (Świątynia Stałości), właściciela Hotelu Niemieckiego przy ul. Długiej nr.hip. 584 i wsi Pacyna, i Beaty z Furmanów, kalwinistów. Po ukończeniu Liceum Warszawskiego studiował w latach 1826-1830 farmację na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim, studia ukończył na Cesarskim Uniwersytecie Wileńskim. Po wybuchu powstania listopadowego przyłączył się do insurgentów i był starszym aptekarzem ambulansu Sztabu Głównego. Wysłano go do Prus w celu zakupu leków. 11 września 1831 otrzymał złoty krzyż orderu Virtuti Militari.

Po upadku powstania Roesler kontynuował specjalizację farmaceutyczną w Wilnie i uzyskał tam w r. 1836 dyplom aptekarza I klasy, po czym powrócił do Warszawy, gdzie do końca życia prowadził aptekę.

Pochowany obok ojca i brata Jana Karola (1803-1868) na cmentarzu kalwińskim w Warszawie (kw. E, rząd 4, nr 24).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jadwiga i Eugeniusz Szulcowie, Cmentarz ewangelicko-reformowany w Warszawie, Warszawa 1989