Efekt Mpemby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Efekt Mpemby – zjawisko polegające na szybszym zamarzaniu wody cieplejszej od zimniejszej w określonych warunkach. W czasach nowożytnych został po raz pierwszy zaobserwowany w Tanzanii przez Erasto B. Mpembę w 1963 roku.

Wytłumaczenie tego zjawiska nie jest jednoznaczne, może mieć na niego wpływ wiele czynników:

  • różne definicje "zamarznięcia" (czy wtedy kiedy na powierzchni wody tworzy się warstwa lodu, czy kiedy woda zamarza w całej objętości);
  • parowanie, które jest procesem endoenergetycznym i jako takie przyspiesza ochłodzenie wody pozostajacej w zbiorniku, a ponadto zmniejsza jej objętość, a zatem również pojemność cieplną;
  • konwekcja, która przyspiesza przepływ ciepła;
  • osadzanie się szronu na powierzchni naczynia z wodą;
  • wcześniejsze wrzenie (a nawet samo podgrzanie) wody zmniejsza zawartość rozpuszczonych w niej gazów;
  • przechłodzenie;
  • sole mineralne rozpuszczone w wodzie, m.in. węglany wapnia i magnezu (twarda woda), obniżają jej temperaturę zamarzania, a w procesie podgrzewania ich część zostaje wytrącona[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Ron Kurtus: The Mpemba Effect: When Hot Water Freezes before Cold. [dostęp 30 października 2002].
  2. Irena Szymczak. Dlaczego pękają rury?. „Przekrój”. 08/2008. ISSN 0033-2488.