Ciepło topnienia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ciepło topnienia – ilość energii potrzebnej do stopienia jednostki masy danej substancji. W układzie SI jednostką ciepła topnienia jest J/kg (dżul na kilogram). Zależność ciepła pobranego przez substancję od masy substancji jest wyrażona przybliżonym, doświadczalnym wzorem:

gdzie:

Q – ilość dostarczonego ciepła,
m – masa ciała,
q – ciepło topnienia.

Topnienie przeprowadzane jest zazwyczaj przy stałym ciśnieniu, dlatego odpowiada ono entalpii przemiany i jest zwane entalpią topnienia.

Molowe ciepło topnienia[edytuj]

Ciepło topnienia wyrażone w dżulach na mol (J/mol) nazywa się molowym ciepłem topnienia. Jest to ciepło pobrane przez 1 mol substancji podczas topnienia, gdy substancja pozostaje w temperaturze topnienia. Pobierane ciepło wyraża wzór

gdzie

n – liczba moli substancji,
qm – molowe ciepło topnienia.

Zależność pomiędzy oboma ciepłami topnienia ma postać

gdzie μ jest masą molową danej substancji.

Ciepło topnienia wybranych substancji[edytuj]

Materiał Ciepło topnienia
(kJ/kg)
Molowe
ciepło topnienia
(kJ/mol)
Aluminium 398 10,79[1]
Antymon 163 19,79[1]
Ołów 25 4,78[1]
Chrom 314 21,0[1]
Woda (lód) 333,7 6,008[2]
Żelazo 268 13,81[1]
Złoto 63 12,72[1]
Kadm 54 6,21[1]
Potas 63 2,35[2]
Kobalt 260 16,06[1]
Dwutlenek węgla 180 8,33[2]
Miedź 205 12,93[1]
Magnez 373 8,48[1]
Mangan 264 12,91[1]
Sód 113 2,601[2]
Nikiel 301 17,04[1]
Fosfor 21 0,66[1]
Platyna 100 22,17[1]
Rtęć 11,3 2,292[2]
Tlen 13 0,444[2]
Siarka (jednoskośna) 38 1,72[1]
Srebro 105 11,30[2]
Krzem 142 50,21[1]
Wosk 176
Wodór 59 0,117[2]
Bizmut 54 11,15[1]
Wolfram 193 52,31[1]
Cynk 100 7,07[1]
Cyna 59 7,17[1]

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t CRC Handbook of Chemistry and Physics. Wyd. 83. Boca Raton: CRC Press, 2003, s. 6-123–6-137.
  2. a b c d e f g h P W Atkins, Chemia fizyczna, Wydawnictwo Naukowe PWN 2001, ISBN 83-01-13502-6

Zobacz też[edytuj]