Ekumeniczny Przekład Przyjaciół

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ekumeniczny Przekład Przyjaciół
Ilustracja
Pełna nazwa

Nowy Testament. Ekumeniczny Przekład Przyjaciół.

Inne nazwy

Przekład Ekumeniczny Nowego Testamentu, Ekumeniczny Przekład Przyjaciół

Skrót(y)

EPP

Kanon

Nowy Testament

Język

Polski

Opublikowanie Nowego Testamentu

2012

Tłumacz(e)

ks. Michał Czajkowski; abp Jeremiasz Jan Anchimiuk; pastor Mieczysław Kwiecień; Jan Turnau - Sekretarz

Źródła przekładu

Nestle-Aland, Novum Testamentum Graece, 27th rev. ed., Stuttgart 1993

Wydawca

dr Henryk Ryszard Tomaszewski

Przynależność religijna

Ekumeniczna

Ekumeniczny Przekład Przyjaciół (EPP) – przekład Nowego Testamentu powstały w wyniku prywatnej inicjatywy katolicko-prawosławno-zielonoświątkowej. Został wydany w 2012 roku. Prace nad przekładem trwały 30 lat.

Historia przekładu[edytuj | edytuj kod]

W 1982 roku trzech biblistów: ks. Jan Anchimiuk, późniejszy arcyb. Jeremiasz (prawosławny), ks. prof. Michał Czajkowski (katolik), Mieczysław Kwiecień (zielonoświątkowiec), ponadto redaktor Jan Turnau (katolik) podjęli się dokonania przekładu ekumenicznego Nowego Testamentu[1]. Inicjatywa wyszła ze strony Jana Turnaua[2]. Kwiecień był redaktorem tego przekładu, a Turnau sekretarzem zespołu[3]. Do powstania przekładu przyczyniło się wprowadzenie stanu wojennego, kiedy zawieszone zostały pisma „Więź” i „Chrześcijanin”, w związku z czym Turnau oraz Kwiecień mieli więcej wolnego czasu[4].

Poszczególne księgi były tłumaczone według przypadkowej kolejności. Najpierw dokonano przekładu drugiej ewangelii, wydanej w 1993 roku. Wydawane też były przez różne oficyny: Oficyna Wydawnicza „Słowo i Życie”, Biblioteka „Więzi”, część tekstów ukazała się w czasopismach – w miesięczniku „Znak” oraz w „Tygodniku Powszechnym”. Przekład został ukończony w roku 2012[3].

W pracy translatorskiej kierowano się trzema zasadami: przekład musi być ekumeniczny, oryginalny, musi posługiwać się piękną współczesną polszczyzną. Dbano jednak o to, aby nie był to zbyt nowoczesny język. Za podstawę dla przekładu służył Novum Testamentum Graece (1993)[5].

Przekład powstał w wyniku prywatnej inicjatywy ekumenicznej, żaden z tłumaczy nie miał oficjalnego poparcia ze strony swego Kościoła[6][7][8], niemniej każdy z tłumaczy był wierny swojej tradycji konfesyjnej i dlatego w trakcie prac często dochodziło do sporów[9][10]. Według arcybiskupa Jeremiasza przekład może stać się przekładem liturgicznym Kościoła prawosławnego[8].

Trzecia osoba Trójcy Świętej nazywana jest Parakletem[5]. Prolog Ewangelii Jana zaczyna się od słów „U początku jest Słowo”, a nie „Na początku było Słowo”. Innym wyróżnikiem przekładu jest „Wstąpiwszy na wysokość zniewolił niewolę”, a nie „wstąpiwszy do góry wziął do niewoli jeńców”, jak ma Biblia Tysiąclecia[8].

W roku 2016 ukazało drugie, poprawione wydanie Ekumenicznego Przekładu Przyjaciół[11].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. G. Polak, Prace nad ekumenicznym przekładem Ewangelii według św. Marka, BE 13 (1984) nr 2, 48-40.
  2. Jan Turnau, Wyborcza.pl, 19 lutego 2003 [zarchiwizowane z adresu 2013-08-29].
  3. a b Nowy Testament. Ekumeniczny Przekład Przyjaciół. Warszawa: 2012, s. 4.
  4. Jan Turnau, Polska. Zaciszne Zakościele, Gazeta.pl, 17 czerwca 2011.
  5. a b Charakterystyki przekładów, [w:] PISMO ŚWIĘTE NOWEGO TESTAMENTU – Antologia polskich przekładów po II wojnie światowej (1945-2013) [online], psnt.pl [zarchiwizowane z adresu 2016-10-29].
  6. Nowy Testament w przekładzie zespołu ekumenicznego, Zbór Kościoła Chrześcijan Baptystów [zarchiwizowane z adresu 2013-01-19].
  7. Kalina Wojciechowska, Ekumeniczny przekład Przyjaciół, „Jednota” (1), 2013, s. 28-31 [zarchiwizowane z adresu 2015-06-08].
  8. a b c Grupa przyjaciół wydała ekumeniczny przekład Nowego Testamentu, ewangelizacja.bielsko.pl, 28 września 2012 [zarchiwizowane z adresu 2013-06-26].
  9. Grupa przyjaciół wydała ekumeniczny przekład Nowego Testamentu, eKAI, 27 września 2012 [zarchiwizowane z adresu 2016-03-05].
  10. Józef Budniak, Zdzisław J. Kijas, Praktyczne formy działalności ekumenicznej w Polsce, [w:] Encyklopedia ekumenizmu w Polsce (1964–2014), Kraków: Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie, 2016, s. 119, ISBN 978-83-7438-499-5 [zarchiwizowane z adresu 2017-10-28].
  11. Nowy Testament. Ekumeniczny przekład przyjaciół, Księgarnia Mateusza [dostęp 2017-02-09].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]