Elektrociepłownia Białystok

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Elektrociepłownia Białystok
Ilustracja
Elektrociepłownia Białystok
Państwo  Polska
Adres 15-124 Białystok
ul. gen. Władysława Andersa 15
Forma prawna spółka akcyjna
Prezes Andrzej Schroeder
Nr KRS 0000023369
Dane finansowe
Kapitał zakładowy 18 442 750 zł
Położenie na mapie Białegostoku
Mapa konturowa Białegostoku, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Elektrociepłownia Białystok”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Elektrociepłownia Białystok”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Elektrociepłownia Białystok”
Ziemia53°08′53,9″N 23°10′08,9″E/53,148306 23,169139
Strona internetowa

Elektrociepłownia Białystok – elektrociepłownia w Białymstoku w województwie podlaskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

  • 1908 – początek budowy pierwszej elektrowni w Białymstoku (potem EC I), koncesję otrzymała firma Geselschaft für Elektrysche Unternehmungen Berlin;
  • 1 listopada 1910 – uruchomiono elektrownię w niej 2 maszyny parowe o mocy 600 kM z generatorami 329 kW, bazujące na napięciu 3 kV, oraz 2 kotły parowe firmy po 210 m² powierzchni ogrzewalnej na ciśnienie 12 atmosfer;
  • 1912 – przejęcie elektrowni przez spółkę akcyjną Socjete Generale Belge;
  • lata 20. XX wieku – rozbudowa o dodatkowe turbozespoły i kotły parowe;
  • 1939 – moc elektrowni osiągnęła 10 700 kW, w województwie podlaskim działa w tym czasie 109 lokalnych elektrowni o łącznej mocy 19 128 kW;
  • 1951 – reorganizacja Zjednoczenia Energetycznego Okręgu Białostockiego na 3 odrębne zakłady: Zakład Sieci Elektrycznych Białystok, Elektrownię Białystok i Rejony Zbytu Energii;
  • 1958 – połączenie Zakładu Sieci Elektrycznych Białystok i Elektrowni Białystok;
  • 1965 – początek budowy Elektrociepłowni EC II;
  • 1967 – oddanie do eksploatacji pierwszego kotła wodnego WLM 38 w EC II, spięcie systemem ciepłowniczym EC I i EC II;
  • 1974 – oddanie do eksploatacji ostatniego z kotłów wodnych WP 70;
  • 1978 – oddanie do eksploatacji pierwszego bloku ciepłowniczego BC 50 (duoblok);
  • 1990 – zamknięcie przestarzałej Elektrociepłowni EC I;
  • 22 stycznia 1991 – wydzielenie Elektrociepłowni z Zakładu Energetycznego;
  • 1991 – oddanie do eksploatacji ostatniego, trzeciego bloku BC 50 w EC II;
  • 30 września 1993 – przekształcenie Elektrociepłowni Białystok w Jednoosobową Spółkę Skarbu Państwa;
  • 15 lutego 2001 – zawarcie umowy o sprzedaży pomiędzy Skarbem Państwa a Société Nationale d´ Eléctricité et de Thermique, SNET S.A. stała się większościowym akcjonariuszem firmy.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

W skład elektrociepłowni wchodzą urządzenia wytwórcze:

  • 4 kotły parowe: 2 kotły fluidalne na biomasę BFB 105 w bloku 1 i 2 kotły pyłowe węglowe OP 230 w blokach 2 i 3
  • 4 turbiny: w bloku 1 o mocy 65 MW, w bloku 2 i 3 o mocy 55 MW każda, turbina kondensacyjna o mocy 23,15 MW
  • 2 kotły wodne WP 70 o mocy cieplnej 81,5 MW każdy.

Zdolności produkcyjne Elektrociepłowni Białystok:

  • moc kotłów energetycznych: osiągalna 530 MW,
  • moc osiągalna cieplna ogółem 557 MW,
  • moc cieplna zamówiona 422 MW.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]