Eryk I (książę Szlezwika)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eryk I
książę Szlezwika
Okres panowania od 1257
do 1272
Poprzednik Waldemar III
Następca Waldemar IV
Dane biograficzne
Dynastia Estrydsenidzi
Data urodzenia ok. 1242
Data śmierci 27 maja 1272
Ojciec Abel
Matka Matylda z Holsztynu
Żona Małgorzata z Rugii
od ok. 1260
do 1272
Dzieci Waldemar IV, Małgorzata, Eryk

Eryk I (ur. ok. 1242 r., zm. 27 maja 1272 r.) – książę Szlezwika od 1257 r.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Waldemar był młodszym synem księcia Szlezwika i króla Danii Abla z dynastii Estrydsenidów i Matyldy, córki hrabiego Holsztynu Adolfa IV (późniejszej żony potężnego szwedzkiego jarla, Birgera). W 1257 r. po bezpotomnej śmierci w młodym wieku swego starszego brata Waldemara III objął władzę w południowej Jutlandii (księstwo Szlezwiku).

Król Krzysztof I sprzeciwił się temu, wobec czego Waldemar sprzymierzył się z opozycją w Danii oraz księciem Rugii Jaromirem II, którego córkę poślubił. Walki przeciwko Krzysztofowi oraz jego następcom trwały do końca życia Eryka. W 1261 r. Eryk pokonał Duńczyków w bitwie pod Lohheide. Pojmał wówczas króla Eryka Glippinga i jego matkę, regentkę królestwa Małgorzatę Samborównę. W 1262 r. uwolnił Małgorzatę, w zamian za uznanie swej władzy w Szlezwiku oraz oddanie mu wyspy Als. W 1264 r. uwolnił młodego króla. W 1268 r. uzyskał zamek Gottorp.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Ok. 1260 r. Eryk poślubił Małgorzatę (zm. w 1272 r.), córkę księcia Rugii Jaromira II. Z tego małżeństwa pochodziło troje dzieci:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]