Małgorzata Sambiria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Małgorzata Sambiria
Ilustracja
Królowa Danii
Okres

od 1252
do 1259 (1282)

Jako żona

Krzysztofa I

Koronacja

1252 Katedra w Lund

Poprzedniczka

Mechtylda holsztyńska

Następczyni

Agnieszka brandenburska

Dane biograficzne
Dynastia

Sobiesławowicze

Data urodzenia

1230/34

Data i miejsce śmierci

1282
Rostock

Miejsce spoczynku

Kościół pocysterski w Bad Doberan (Meklemburgia)

Ojciec

Sambor II

Mąż

Krzysztof I

Dzieci

Eryk V
Matylda
Małgorzata

Małgorzata Sambiria (Samborówna) przyd. Sprænghest[1] (duń. Margrethe Sambiria) – córka księcia pomorskiego Sambora II, królowa Danii (ur. 1230-1234, zm. w grudniu (po 4 grudnia) 1282 w Rostocku).

W podaniach holsztyńskich i pomorskich znana jest jako „Czarna Greta”.

W 1248 r. poślubiła Krzysztofa I, który w 1252 r. został królem Danii. Koronacja małżonków odbyła się 25 grudnia 1252 w katedrze w Lund[2]. Kilka lat później została razem z mężem obłożona klątwą arcybiskupa (król był w konflikcie z Kościołem). Gdy po śmierci Krzysztofa na tron wstąpił niepełnoletni Eryk Glipping, Małgorzata sprawowała w jego imieniu faktyczną władzę. Jednym z jej działań podczas panowania był zbrojny atak na południową Jutlandię, co zakończyło się niewolą w Holsztynie i koniecznością zawarcia układów z księciem Albrechtem brunszwickim. Małgorzata po 1260 r. korzystała ze wsparcia Albrechta, a być może także planowała zawrzeć z nim związek małżeński.

Królowa samodzielnie panowała w Estonii, którą otrzymała w dożywocie tytułując się od 1266 r. panią Estonii.

Małgorzata i Krzysztof I mieli trójkę dzieci: Eryka, Matyldę i Małgorzatę (chociaż niektóre źródła podają jeszcze Mikołaja, Waldemara i Ingeborgę). Ponieważ pozycja Eryka jako króla była ciągle zagrożona, ok. 1262 roku Małgorzata uzyskała zgodę papieża na dziedziczenie tronu duńskiego przez kobiety. W przypadku upadku Eryka miało to umożliwić objęcie władzy przez jedną z jego sióstr. W 1282 r. możni zmusili ją do opuszczenia Danii. Królowa zamieszkała w Rostocku, gdzie zmarła zapewne w tamtejszym klasztorze św. Krzyża. Została pochowana w klasztorze cystersów w Doberanie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Władcy Danii

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. sprænghest (duń.) – co koń wyskoczy
  2. Benito Scocozza: Politikens bog om danske monarker, Kopenhaga 1998, str. 66, ISBN 87-567-5772-7

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lech Bądkowski, Poczet książąt Pomorza Gdańskiego, (ilustracje: Wawrzyniec Samp) Wydawnictwo Artystyczno-Graficzne Gdańsk 1974, s. 96 – 100.
  • Czapliński, W., Górski, K. Historia Danii, Wrocław 1965.
  • Edward Rymar, Rodowód książąt pomorskich, t. 1, Szczecin 1995, s. 307-309.
  • Edward Rymar, Rodowód książąt pomorskich. Suplement, Gdańsk 2003, s. 75-76.