Eugeniusz Przetacznik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eugeniusz Przetacznik
Data urodzenia 1907
Data śmierci 1989
Poseł na Sejm Ustawodawczy
Okres od 4 lutego 1947
do 1948
Przynależność polityczna Polska Partia Socjalistyczna
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Eugeniusz Przetacznik (1907-1989) – polski polityk, sekretarz Wojewódzkiego Komitetu Robotniczego Polskiej Partii Socjalistycznej, poseł Sejmu Ustawodawczego (1947-1948).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jeden z liderów PPS. 1 listopada 1929 r. uczestniczył w rozbitych przez policję uroczystościach żałobnych ku czci bojowników Rewolucji 1905 roku, zorganizowanych przez PPS na stokach Cytadeli Warszawskiej. Trafił do szpitala ranny szablą przez dowódcę oddziału policji Karola Fuchsa. Między innymi w tej sprawie był w 1931 r. przesłuchiwany podczas politycznego procesu działaczy Centrolewu, tzw. procesu brzeskiego[1].

Podczas wojny ukrywał się. Po wojnie wstąpił do Milicji Obywatelskiej w Warszawie, skąd po kilku miesiącach przeniósł się do Koszalina, gdzie w stopniu porucznika formował MO na Pomorzu Zachodnim. W sierpniu 1945 został wybrany sekretarzem wojewódzkim PPS. 12 września 1946 z jego inicjatywy powołano spółdzielnię mieszkaniową w Szczecinie[2]. Od 20 września 1946 był posłem do Krajowej Rady Narodowej. Został zgłoszony przez Wojewódzką Radę Narodową w Szczecinie. Od 1947 był posłem na Sejm Ustawodawczy. W 1948 został usunięty ze stanowiska sekretarza wojewódzkiego i posła na Sejm, ponieważ nie chciał się podporządkować PPR.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Głos Poranny, 29 listopada 1931 r., nr 327.
  2. SSM w Szczecinie

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]