Ewa Domańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nie mylić z: Ewa Domańska (aktorka).
Ewa Domańska
Ewa Domańska
Kraj działania  Polska
Data urodzenia 1963
profesor nauk humanistycznych
Specjalność: metodologia historii, historia historiografii
Alma Mater Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Doktorat 5 czerwca 1995 – historia
UAM
Habilitacja 18 czerwca 2007 – historia
UAM
Profesura 2 grudnia 2016
nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Okres zatrudn. od 1995
Strona domowa

Ewa Domańska (ur. 1963) – polska historyczka, teoretyk i historyk historiografii, metodolog nauk humanistycznych, profesor nauk humanistycznych, profesor na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza, visiting associate professor na Stanford University. Autorka i redaktorka książek prezentujących najnowsze nurty w humanistyce i naukach społecznych. Przewodnicząca „ The International Commission for the History and Theory of Historiography”, członek komitetu międzynarodowej fundacji "Imitatio. Integrating Human Sciences"[1], członek Komitetu Nauk o Kulturze PAN (od 2015) i ekspert Komitetu Nauk Historycznych PAN (od 2016). Tutor Akademii „Artes Liberales"[2], laureatka programu "Mistrz" (Fundacja na rzecz Nauki Polskiej)[3] oraz programu OPUS 6 (NCN). W latach 2014–2016 członek Rady Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Absolwentka Instytutu Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. W 1995 roku uzyskała stopień naukowy doktora, pracując pod kierunkiem Jerzego Topolskiego na UAM, Haydena White’a (na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley oraz University of California at Santa Cruz) oraz Franka Ankersmita (na Rijksuniversiteit Groningen). Stypendystka Fundacji Fulbrighta (1995-1996, UC Berkeley) i Fundacji Kościuszkowskiej (2000-2001, Stanford University). W roku 2007 uzyskała tytuł doktora habilitowanego, zaś w 2010 profesora UAM. Od 2002 roku visiting professor w Department of Anthropology Stanford University (tam także od 2009 research affiliate The Europe Center[4] i affilialted faculty w Center for Russian, East European & Eurasian Studies (CREEES)[5]. 2 grudnia 2016 roku uzyskała tytuł profesora nauk humanistycznych[6].

Zainteresowania badawcze[edytuj | edytuj kod]

Interesuje się niekonwencjonalnymi tendencjami w badaniach historycznych (m.in. historią antropologiczną, historią postkolonialną, nową historią materialną, historia środowiskowa, historią wielogatunkową, historią i krytyką sztuki oraz historią nie-antropocentryczną), multidyscyplinarnym podejściem do budowania wiedzy o przeszłości (szczególnie relacjami historii z antropologią kulturową, archeologią, krytyką sztuki oraz literaturoznawstwem). W ciągu ostatnich lat koncentruje się na badaniach nad porównawczą teorią nauk humanistycznych i społecznych w perspektywie humanistyki ekologicznej oraz związkami tych dziedzin z naukami o życiu.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Nekros. Wprowadzenie do ontologii martwego ciała, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2017, ss. 370., ​ISBN 978-83-011-9477-2
  • [red.] Jerzy Topolski, Teoretyczne problemy wiedzy historycznej. Antologia tekstów, Poznań: Wydawnictwo Nauka i Innowacje, 2016, ss. 346, ​ISBN 978-83-648-6428-5
  • [współredaktor z Rafałem Stobieckim i Tomaszem Wiśliczem] Historia – dziś. Teoretyczne problemy wiedzy o przeszłości, Kraków: Universitas, 2014, ss. 416, ​ISBN 97883-242-2050-2
  • [red.] Hayden White, Przeszłość praktyczna, Kraków: Universitas, 2014, ss. 314, ​ISBN 97883-242-2542-2​.
  • Historia egzystencjalna. Krytyczne studium narratywizmu i humanistyki zaangażowanej, Warszawa: PWN, 2012, ss. 224., ​ISBN 978-83-01-16965-7​.
  • Ева Доманська, Історія та сучасна гуманітаристика: дослідження з теорії знання про минуле [Historia a współczesna humanistyka. Studia z teorii wiedzy o przeszłości], przeł. na ukraiński Volodymyr Sklokin]. Київ: Ніка-Центр, 2012, ss. 264., ​ISBN 978-966-521-605-6​.
  • [red.] Robert Darnton, Wielka masakra kotów i inne epizody francuskiej historii kulturowej, tłum. Dorota Guzowska, Warszawa: PWN, 2012, ss. 336 ​ISBN 978-83-01-17252-7​.
  • [red.] Natalie Zemon Davis, Powrót Martina Guerre’a, przeł. Przemysław Szulgit, Poznań: Zysk i S-ka, 2011, ss. 252, ​ISBN 978-83-7506-475-9​.
  • [współredaktor z Przemysławem Czaplińskim] Zagłada: współczesne problemy rozumienia i przedstawiania, Poznań: Wydawnictwo Poznańskich Studiów Polonistycznych, 2009, ss. 332, ​ISBN 978-83-61573-09-8​.
  • [red.] Hayden White, Proza historyczna, Kraków: Universitas, 2009, ss. 380, ​ISBN 978-83-242-0918-7​.
  • [współredaktor z Frankiem Ankersmitem i Hansem Kellnerem] Re-Figuring Hayden White, Stanford: Stanford University Press, 2009, ss. 400 ​ISBN 0-8047-6275-9​.
  • [współredaktor z Mirosławem Lobą] French Theory w Polsce, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2010, ss. 486, ​ISBN 978-83-7177-622-9​.
  • [red.] Teoria wiedzy o przeszłości na tle współczesnej humanistyki. Antologia, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2010, ss. 698, ​ISBN 978-83-7177-701-1​.
  • Historie niekonwencjonalne. Refleksja o przeszłości w nowej humanistyce, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2006, ss. 323, ​ISBN 83-7177-473-7​.
  • [red.] Frank Ankersmit, Narracja, reprezentacja, doświadczenie. Studia z teorii historiografii, Kraków: Universitas, 2004, ss. 449, ​ISBN 83-242-0375-3​.
  • [red.] Pamięć, etyka i historia. Angloamerykańska teoria historiografii lat dziewięćdziesiątych, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2002, ss. 322, ​ISBN 83-7177-052-9​.
  • [współredaktor z Markiem Wilczyńskim) Hayden White, Poetyka pisarstwa historycznego, Kraków: Universitas, 2000, ss. 390; wyd. II poprawione i uzupełnione, Kraków: Universitas, 2010, ss. 398, ​ISBN 978-83-242-1269-9​.
  • [red.] Encounters: Philosophy of History After Postmodernism, Charlottesville and London: The University Press of Virginia, 1998, ss. 293. [tłum. na język chiński Peng Gang. Beijing: Peking University Press, 2007. 波兰 ] 埃娃 · 多曼斯卡:《 邂逅:后现代主义之后的历史哲学》,彭刚译,北京:北京大学 出版社,2007年12月。na język rosyjski tłum. Marina Kukartseva. Moskwa: KANON+, 2010, ss. 400.Философия история после постмодернизма: беседы с Х. Уайтом, Ф. Анкерсмитом, Дж. Топольски и др.
  • Mikrohistorie: spotkania w międzyświatach, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1999, ss. 299; wydanie II uzupełnione i poprawione: Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2005, ss. 337, ​ISBN 83-7177-334-X​.
  • Historia: o jeden świat za daleko?, wstęp, przekład i opracowanie Ewa Domańska. Poznań: IH UAM, 1997, ss. 134, ​ISBN 83-86650-16-8​.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Członek komitetu międzynarodowej fundacji Imitatio. www.imitatio.org. [dostęp 2011-05-25].
  2. Ewa Domańska - Tutor Akademii "Artes Liberales". www.aal.edu.pl. [dostęp 2011-05-25].
  3. laureatka programu "Mistrz". http://www.fnp.org.pl.+[dostęp 2012-08-13].
  4. [http://europe.stanford.edu/people/Ewa_Domanska/ research affiliate The Europe Center, Stanford University]. www.europe.stanford.edu. [dostęp 2011-05-26].
  5. Affilialted faculty of the Center for Russian, East European & Eurasian Studies. www.creees.stanford.edu. [dostęp 2011-05-26].
  6. M.P. z 2017 r. poz. 41

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]