Ewa Kurek (historyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ewa Kurek
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 24 listopada 1951
Kielce
Zawód historyk, autorka książek
Tytuł naukowy doktor historii

Ewa Kurek (ur. 24 listopada 1951 w Kielcach) – polska historyk, scenarzystka, reżyserka i autorka książek o tematyce historycznej oraz żydowskiej. Jest badaczką stosunków polsko-żydowskich[1].

W latach 1971–1977 studiowała historię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, w 1979 uzyskała tytuł magistra, a dziesięć lat później doktora. Była redaktorem i współwydawcą podziemnego „Biuletynu Informacyjnego NSZZ Solidarność FSC w Lublinie”, współpracowała z redakcją podziemnych „Spotkań” oraz polskimi i amerykańskimi redakcjami naukowymi i prasowymi. Wykładała na Toruńskiej Szkole Wyższej (stosunki międzynarodowe) i Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi (politologia, pedagogika), była adiunktem w Wyższej Szkole Umiejętności w Kielcach (dziennikarstwo, socjologia).

Profesor Jan Karski napisał wstęp do wersji amerykańskiej książki Ewy Kurek pt. „Dzieci żydowskie w klasztorach”[2]. W ostatnim czasie autorka współpracowała z TVP oraz wydawnictwami polskimi i zagranicznymi, m.in.: „Hippocrene Books” New York; „News of Polonia” – Kalifornia USA; „Gazeta Warszawska” – Polska; „Nowy Dziennik” – New York; „Orzeł Biały” – Boston; „Głos Polski” – Toronto, Kanada.

Krytyka[edytuj | edytuj kod]

Kurek przez niektóre media jest określana jako powiązana ze środowiskami prawicowymi, i oskarżana o pomniejszanie tragedii żydowskiej w gettach, w tym o antysemityzm[3][4][5].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Książki[edytuj | edytuj kod]

Źródło: Wydawnictwo Replika[6]

  • Ucieczka z zesłania, Wyd. Edition Spotkania, Paryż 1985 oraz w latach 1986–1989 wydawana przez wydawnictwa podziemne pod nazwiskiem Marii Byrskiej; pod nazwiskiem Ewa Kurek wydana: Lublin 1997; Sandomierz 2014
  • Gdy klasztor znaczył życie, Wyd. „Znak”, Kraków 1992; kolejne polskie wydania pod tytułem: Dzieci żydowskie w klasztorach, Wyd. I Lublin 2000; Wyd. II Lublin 2004; Wyd. III Poznań 2012; tłumaczenie angielskie pod tytułem: Your Life is Worth Mine, Wyd. Hippocrene Books, New York 1997
  • Żydzi, Polacy, czy po prostu ludzie..., Wyd. Takt, Lublin 1992; Żydzi, Polacy, czy po prostu ludzie – 18 lat później, Lublin 2010.
  • Zaporczycy 1943-1949, Wyd. Clio, Lublin 1995; wydanie II ocenzurowane Lublin 2005
  • Zaporczycy – Relacje Tom I-V, [tomy źródeł do dziejów partyzantki AK-WiN na Lubelszczyźnie w latach 1944–1956], Wyd. Clio, Lublin 1997-2000
  • Zaporczycy w fotografii 1944-1956, Wyd. Clio, Lublin 2001; wydanie drugie: Lublin 2009.
  • Stosunki polsko-żydowskie 1939–1945 – Poza granicą solidarności, Kielce 2006; wydanie II Lublin 2008; wydanie III Warszawa 2014; tłumaczenie angielskie: Polish-Jewish Relations 1939–1945 – Beyond The Limits of Solidarity, Bloomington, USA, 2012.
  • Rosji rozumem nie pojmiesz?, Lublin 2015
  • Polacy i Żydzi: problemy z historią, Lublin 2015
  • Jedwabne – anatomia kłamstwa, Lublin 2018[7]

Scenariusze i reżyseria filmów dokumentalnych[edytuj | edytuj kod]

Źródło: Wydawnictwo Replika[6]

  • Major Zapora – scenariusz i reżyseria, TV Lublin 1996
  • Armia Krajowa – Tryptyk Lubelski – scenariusz i reżyseria, TV Lublin 1997
  • Chłopska wojna – Olek 1939-1956 – scenariusz i reżyseria, TV Lublin 1998
  • Kto ratuje jedno życie… – scenariusz i reżyseria, TVP2, Warszawa 1998[8]
  • Mord w Owczarni – scenariusz i reżyseria, TVP Lublin 1998
  • Chłopcy z „Baszty” – scenariusz i reżyseria

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Odznaka honorowa „Działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych” – „Za zasługi dla niepodległości 1956–1989” (2016, nr 1214)
  • Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP za dorobek naukowy i wkład w kulturę Rzeczypospolitej Polski (2007)
  • I Nagroda Międzynarodowego Festiwalu Filmów Katolickich w Niepokalanowie za reżyserię filmu dokumentalnego „Kto ratuje jedno życie…” (1999)
  • Nagroda specjalna IX Festiwalu Filmów Dokumentalnych w Łodzi za scenariusz i reżyserię filmu dokumentalnego „Kto ratuje jedno życie…” (1998)
  • Nagroda Polcul Foundation Australia za osiągnięcia na rzecz budowania porozumienia pomiędzy narodami polskim i żydowskim (1993)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ewa Kurek (pol.). multibook.pl. [dostęp 2018-04-29].
  2. „Dzieci żydowskie w klasztorach”. www.znak.com.pl. [dostęp 2018-09-14].
  3. TVP promuje jako ekspertkę osobę, która twierdzi, że w gettach żyło się normalnie. „Newsweek”, 2018-02-20 (pol.). [dostęp 2018-05-16]. 
  4. Kurek: Getta zbudowali Żydzi. wyborcza.pl. [dostęp 2018-05-16].
  5. Polish officials prevent award to author accused of anti-Semitism [dostęp 2018-05-16] (ang.).
  6. a b Ewa Kurek. Wydawnictwo Replika. [dostęp 2018-09-14].
  7. „Jedwabne – anatomia kłamstwa”. Wydawnictwo Clio. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-14)].
  8. Ewa Kurek w bazie filmpolski.pl

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]