Ewa Kurek (historyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ewa Kurek
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

24 listopada 1951
Kielce

Zawód, zajęcie

historyk, autorka książek

Tytuł naukowy

doktor historii

Odznaczenia
Krzyż Wolności i Solidarności Odznaka honorowa „Działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych”

Ewa Janina Kurek (ur. 24 listopada 1951 w Kielcach) – polska historyk, scenarzystka, reżyserka i autorka książek o tematyce historycznej. Jest badaczką stosunków polsko-żydowskich[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1971–1977 studiowała historię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, w 1979 uzyskała tytuł magistra, a dziesięć lat później stopień doktora. Była redaktorem i współwydawcą podziemnego „Biuletynu Informacyjnego NSZZ Solidarność FSC w Lublinie”, współpracowała z redakcją podziemnych „Spotkań” oraz polskimi i amerykańskimi redakcjami naukowymi i prasowymi. Wykładała w Toruńskiej Szkole Wyższej (stosunki międzynarodowe) i Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi (politologia), była adiunktem w Wyższej Szkole Umiejętności w Kielcach (dziennikarstwo, socjologia).

Profesor Jan Karski napisał wstęp do wersji amerykańskiej książki Ewy Kurek pt. „Dzieci żydowskie w klasztorach”[2]. W ostatnim czasie autorka współpracowała z TVP oraz wydawnictwami polskimi i zagranicznymi, m.in.: „Hippocrene Books” New York; „News of Polonia” – Kalifornia USA; „Gazeta Warszawska” – Polska; „Nowy Dziennik” – Nowy Jork; „Orzeł Biały” – Boston; „Głos Polski” – Toronto, Kanada.

Przegrała proces, który rodzina Władysława Siły-Nowickiego wytoczyła z powodu przytoczenia przez nią w książce Zaporczycy 1943–1949 oskarżeń o jego rzekomą współpracę z komunistyczną Służbą Bezpieczeństwa[3].

Jest przez niektóre media określana jako powiązana ze środowiskami prawicowymi i oskarżana o antysemityzm[4]. Przedmiotem krytyki stała się w szczególności jej książka Poza granicą solidarności. Stosunki polsko-żydowskie 1939–1945, w której postawiła tezę, iż getta stworzone przez Niemców w okupowanej Polsce były „autonomicznymi prowincjami”, których utworzenie zostało przyjęte z zadowoleniem przez polskich Żydów i w których warunki były przez długi czas lepsze niż po „aryjskiej stronie”[5][3]. Praca ta miała być docelowo jej rozprawą habilitacyjną, jednakże recenzenci z KUL uznali, że nie spełnia stosownych wymogów[3].

Opowiada się za wznowieniem śledztwa w sprawie pogromu w Jedwabnem, w tym za ponownym przeprowadzeniem ekshumacji w miejscu tej zbrodni[5].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • Ucieczka z zesłania, Wyd. Edition Spotkania, Paryż 1985 oraz w latach 1986–1989 wydawana przez wydawnictwa podziemne pod nazwiskiem Marii Byrskiej; pod nazwiskiem Ewa Kurek wydana: Lublin 1997; Sandomierz 2014
  • Gdy klasztor znaczył życie, Wyd. „Znak”, Kraków 1992; kolejne polskie wydania pod tytułem: Dzieci żydowskie w klasztorach, Wyd. I Lublin 2000; Wyd. II Lublin 2004; Wyd. III Poznań 2012; tłumaczenie angielskie pod tytułem: Your Life is Worth Mine, Wyd. Hippocrene Books, New York 1997
  • Żydzi, Polacy, czy po prostu ludzie..., Wyd. Takt, Lublin 1992; Żydzi, Polacy, czy po prostu ludzie – 18 lat później, Lublin 2010.
  • Zaporczycy 1943-1949, Wyd. Clio, Lublin 1995; wydanie II ocenzurowane Lublin 2005
  • Zaporczycy – Relacje Tom I-V, [tomy źródeł do dziejów partyzantki AK-WiN na Lubelszczyźnie w latach 1944–1956], Wyd. Clio, Lublin 1997-2000
  • Zaporczycy w fotografii 1943-1963, Wyd. Clio, Lublin 2001; wydanie drugie: Lublin 2009.
  • Poza granicą solidarności – Stosunki polsko-żydowskie 1939–1945, Kielce 2006; wydanie II Lublin 2008; wydanie III Warszawa 2014; tłumaczenie angielskie: Polish-Jewish Relations 1939–1945 – Beyond The Limits of Solidarity, Bloomington, USA, 2012.
  • Rosji rozumem nie pojmiesz?, Lublin 2015
  • Polacy i Żydzi: problemy z historią, Wyd. Clio, Lublin 2015
  • Jedwabne – anatomia kłamstwa, Lublin 2018[6]

Źródło: Wydawnictwo Replika[7].

Scenariusze i reżyseria filmów dokumentalnych[edytuj | edytuj kod]

  • Major Zapora – scenariusz i reżyseria, TV Lublin 1996
  • Armia Krajowa – Tryptyk Lubelski – scenariusz i reżyseria, TV Lublin 1997
  • Chłopska wojna – Olek 1939-1956 – scenariusz i reżyseria, TV Lublin 1998
  • Kto ratuje jedno życie… – scenariusz i reżyseria, TVP2, Warszawa 1998[8]
  • Mord w Owczarni – scenariusz i reżyseria, TVP Lublin 1998
  • Chłopcy z „Baszty” – scenariusz i reżyseria

Źródło: Wydawnictwo Replika[7].

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ewa Kurek (pol.). multibook.pl. [dostęp 2018-04-29].
  2. Dzieci żydowskie w klasztorach. www.znak.com.pl. [dostęp 2018-09-14].
  3. a b c Paweł P. Reszka, Jan Cywiński: Kurek: Getta zbudowali Żydzi. wyborcza.pl, 2006-08-20. [dostęp 2018-05-16].
  4. Polish officials prevent award to author accused of anti-Semitism, timesofisrael.com, 11 kwietnia 2018 [dostęp 2018-05-16] (ang.).
  5. a b TVP promuje jako ekspertkę osobę, która twierdzi, że w gettach żyło się normalnie. „Newsweek”, 2018-02-20 (pol.). [dostęp 2018-05-16]. 
  6. Jedwabne – anatomia kłamstwa. Wydawnictwo Clio. [dostęp 2018-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-14)].
  7. a b Ewa Kurek. Wydawnictwo Replika. [dostęp 2018-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-02-26)].
  8. Ewa Kurek w bazie filmpolski.pl
  9. M.P. z 2021 r. poz. 158

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]