Fahrenheit 451 (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fahrenheit 451
Gatunek dramat, science fiction
Data premiery 15 września 1966
styczeń 1972[1]
Kraj produkcji  Wielka Brytania
Język angielski
Czas trwania 112 min
Reżyseria François Truffaut
Scenariusz Jean-Louis Richard, François Truffaut
Główne role Oscar Werner, Julie Christie, Cyril Cusack, Anton Diffring
Muzyka Bernard Herrmann
Zdjęcia Nicolas Roeg
Kostiumy Tony Walton
Montaż Thom Noble
Wytwórnia Vineyard[1]
Dystrybucja Wielka Brytania Rank Film Distributors
Centrala Wynajmu Filmów

Fahrenheit 451 – nakręcony w 1966 roku przez François Truffauta film fantastycznonaukowy. Jest on ekranizacją powieści Raya Bradbury'ego pod tytułem 451 stopni Fahrenheita.

W filmie wystąpili Oskar Werner jako Montag, oraz Julie Christie, która została nominowana do nagrody BAFTA w kategorii Najlepsza aktorka pierwszoplanowa za podwójną rolę Lindy (Mildred) Montag i Clarisse.

Film wyróżniał się tym, że cała czołówka była czytana (podobnie jak w Hydrozagadce), co miało związek z fabułą, w której to pismo zostało zakazane. Film nakręcono w Anglii, z wyjątkiem scen z kolejką nadziemną – kolejka ta to prototypowa linia SAFEGE w Châteauneuf-sur-Loire, Francja.

Polska premiera odbyła się w styczniu 1972 roku w podwójnym pokazie z dokumentem Bracia WFO poświęconym braciom-gimnastykom Kubica[1].

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Akcja filmu ma miejsce w przyszłości, w której słowo pisane zostało uznane za zakazane. Czytanie książek zostało zakazane, gdyż odciąga ludzi od oglądania telewizji i brania udziału w zorganizowanych seansach. Posiadanie i czytanie książek stanowi poważne przestępstwo. Do odnajdywania ukrytych książek wyznaczona jest straż pożarna, której zadaniem nie jest już gaszenie pożarów (większość domów zbudowanych jest z materiałów niepalnych), lecz palenie książek. Tytuł nawiązuje do temperatury, w której, według fabuły filmu, zaczyna palić się papier. Główny bohater filmu, strażak Guy Montag, pod wpływem przypadkowo napotkanej dziewczyny Klarysy zaczyna zastanawiać się nad sensem tego, co robi. Gromadzi i czyta konfiskowane w swej pracy książki, co w konsekwencji prowadzi do denuncjacji przez własną żonę, której życiem kieruje telewizyjny serial Rodzina. Udaje mu się uciec. Rozbudzone wątpliwości sprawiają, że ostatecznie trafia w środowisko osób, które poświęciły życie ratowaniu resztek kultury, poprzez przechowywanie w swej pamięci dokładnej treści książek.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Idziemy do kina. „Film”. 1, s. 15, 1972-01-02. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]