Feliksa Eger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Feliksa Eger (ur. 1835 w Przasnyszu, zm. 5 kwietnia 1908 w Zakopanem) – polska literatka, historyczka i bibliotekarka.

Była bibliotekarką w Wilanowie często obracającą się w kręgach towarzyskich Warszawy. Publikowała teksty historyczne, a zajmowała się głównie historią masonerii. W latach 90. XIX wieku przeprowadziła się do Zakopanego. Wraz ze swoją rodziną prowadziła pensjonat "Fortunka" na Bystrem. Gościli u niej m.in. Maria Skłodowska-Curie, Mieczysław Karłowicz, Kazimierz Dłuski i Tadeusz Miciński. Do różnych polskich czasopism nadsyłała reportaże i listy na temat życia Zakopanego. W 1894 opublikowała w wydawnictwie Anczyca w Krakowie monumentalne dzieło "Historia towarzystw tajnych. Dzieje wolnomularstwa (masonerii). Według najlepszych źródeł opracowane". Uchodziło ono w czasach powstania za najbardziej wyczerpującą polską publikację o masonach i miało trzy wydania[1].

Pochowana na Nowym Cmentarzu w Zakopanem (jako jedna z pierwszych osób), ale jej grób nie dochował się do czasów obecnych - został przekopany, a na jej miejscu spoczywa Jarema Rdułtowski, który zginął podczas wspinaczki na Mięguszowieckim Szczycie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Maciej Pinkwart, Janusz Zdebski, Nowy Cmentarz w Zakopanem. Przewodnik biograficzny, PTTK Kraj, Warszawa–Kraków 1988, s.44, ​ISBN 83-7005-180-4