Fidel Ramos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fidel Ramos
Ramos Pentagon.jpg
Data i miejsce urodzenia 18 marca 1928
Lingayen (Pangasinan)
Filipiny 12. Prezydent Filipin
Okres od 30 czerwca 1992
do 30 czerwca 1998
Przynależność polityczna Lakas - Chrześcijańscy i Islamscy Demokraci
Poprzednik Corazon Aquino
Następca Joseph Estrada
Fidel V. Ramos Signature.svg
Odznaczenia
Legia Honorowa – Commander (Filipiny) Legia Honorowa – Commander (Filipiny) Legia Honorowa – Commander (Filipiny) Distinguished Conduct Star (Filipiny) Krzyż Wielki Orderu Kalantiao (Filipiny) Krzyz Wielki Orderu Zasługi Chile Krzyż Wielki Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Łańcuch Orderu Karola III (Hiszpania) Łańcuch Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Kollana Orderu Zasług Cywilnych (Hiszpania) Wielki Order Mugunghwa (Korea Południowa) Order Korony Malezji Medal ONZ za służbę w KOREI Nishan-e-Pakistan Legia Zasługi - Commander (USA) Korean Service Medal (USA) Vietnam Service Medal Krzyż Wielki Orderu Św. Michała i Św. Jerzego (Wielka Brytania) Kawaler Wielkiej Wstęgi Klasy Specjalnej Orderu Białego Słonia (Tajlandia) Kawaler Wielkiej Wstęgi Orderu Białego Słonia (Tajlandia)

Fidel Valdez Ramos (ur. 18 marca 1928 w Lingayen w prowincji Pangasinan) – polityk i wojskowy filipiński, 12. prezydent Filipin (1992–1998). Objął urząd po Corazon Aquino i sprawował go do 1998, kiedy został zastąpiony na tym stanowisku przez Josepha Estradę.

Wykształcony w akademiach wojskowych na Filipinach i w West Point w USA, brał udział w wojnie koreańskiej i wietnamskiej.

Podczas dyktatorskich rządów prezydenta Ferdinanda Marcosa, Ramos jako minister obrony i szef policji wprowadził ogłoszony przez Marcosa stan wojenny. W 1986 podczas demonstracji ludowych, Ramos opuścił rząd i stał się kluczową postacią ruchu sprzeciwu wobec Marcosa, który doprowadził do jego obalenia i wygnania. Później ściśle współpracował z prezydent Corazon Aquino i sprawował funkcję ministra obrony.

Sześcioletnia prezydentura Ramosa zapisała się jako okres szybkiego wzrostu gospodarczego i stabilizacji politycznej mimo zagrożenia wybuchem komunistycznego powstania, muzułmańskiej separatystycznej partyzantki na Mindanao i pojawieniem się w 1997 azjatyckiego kryzysu gospodarczego.

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]