Fiodor Sołogub

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fiodor Sołogub
ros. Фёдор Кузьмич Тетерников
Fiodor Sołogub
Ilustracja
Fotografia Sołoguba, 1909
Imię i nazwisko Fiodor Kuźmicz Tietiernikow
Data i miejsce urodzenia 1 marca 1863
Petersburg
Data i miejsce śmierci 5 grudnia 1927
Leningrad
Narodowość rosyjska
Język rosyjski
Alma Mater Petersburskie Kolegium Nauczycielskie
Dziedzina sztuki liryka, proza, dramat, publicystyka
Ważne dzieła
  • Mały bies
  • Chwała śmierci
  • Maleńki człowiek
Strona internetowa

Fiodor Sołogub (ros. Фёдор Сологуб, właściwie Fiodor Kuźmicz Tietiernikow (ros. Фёдор Кузьмич Тетерников); ur. 17 lutego?/1 marca 1863 w Petersburgu, zm. 5 grudnia 1927 w Leningradzie) – rosyjski pisarz, jeden z czołowych przedstawicieli rosyjskiego dekadentyzmu, symbolizmu (łączonego z tradycjami realizmu prozy rosyjskiej) i fin de siècle, a także tłumacz, teoretyk sztuki i nauczyciel (w szkołach na prowincji i w Petersburgu).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Debiutował w 1884 roku. We wczesnej twórczości pisał wiersze, o wiele większą sławę przyniosły mu jednak późniejsze utwory prozatorskie.

Jego stosunek do wydarzeń rewolucyjnych w Rosji jest niejednoznacznie - np. według Tomasza Klimowicza wbrew powszechnemu entuzjazmowi potępiał rewolucję lutową, a następnie też i przewrót bolszewicki. Konsekwencją tego było funkcjonowanie w realiach ówczesnej Rosji w sposób adekwatny do emigracji wewnętrznej.

Był związany z dekadencką filozofią pesymizmu i egzystencjalnego zagubienia, jednocześnie deklarował więź z symbolistycznym kultem sztuki. W swojej twórczości porusza często, wręcz obsesyjnie, tematykę śmierci, samotności, strachu, a jednocześnie stosuje skomplikowane symbole, dąży do estetyzacji sztuki. Wobec wszechogarniającego świata zła w swoich utworach przywołuje jako kontrast i przeciwwagę krainy słodkich, czarujących, zniewalających legend, przepięknych marzeń i ulotnych fantazji.

Najbardziej znane dzieła Sołoguba to m.in. powieści (Mały bies – 1905), dramaty symbolistyczne (Chwała śmierci – 1907) i opowiadania (np. Maleńki człowiek).

Wybrana twórczość[edytuj | edytuj kod]

Powieści[edytuj | edytuj kod]

  • 1895 - Ciężkie sny[1] lub Męczące sny[2](ros. Тяжёлые сны)
  • 1905 - Mały bies[3] (ros. Мелкий бес)
  • 1907-1914 - Tworimaja legienda (ros. Творимая легенда)
  • 1912 - Słaszcze jada (ros. Слаще яда)
  • 1922 - Zaklinatielnica zmiej (ros. Заклинательница змей)

Zbiory opowiadań[edytuj | edytuj kod]

  • 1896 - Tieni (ros. Тени)
  • 1904 - Żądło śmierci[4] (ros. Жало Смерти)
  • 1905 - Kniga skazok (ros. Книга сказок)
  • 1906 - Politiczeskije skazoczki (ros. Политические сказочки)
  • 1907 - Istlewajuszczije licziny (ros. Истлевающие личины)
  • 1908 - Kniga razłuk (ros. Книга разлук)
  • 1909 - Kniga oczarowanij (ros. Книга очарований)
  • 1911 - Kniga priewraszczenij (ros. Книга превращений)
  • 1912 - Kniga striemlenij (ros. Книга стремлений)
  • 1913 - Nieutolimoje (ros. Неутолимое)
  • 1915 - Aryj god (ros. Ярый год)
  • 1918:
    • Slepaja baboczka (ros. Слепая бабочка)
    • Pomnisz, nie zabudiesz i drugije rasskazy (ros. Помнишь, не забудешь и другие рассказы)
  • 1921:
    • Socztionnyje dni (ros. Сочтённые дни)
    • Carica pocełujew (ros. Царица поцелуев)

Zbiory wierszy[edytuj | edytuj kod]

  • 1896:
    • Stichi. Kniga pierwaja (ros. Стихи. Книга первая)
    • Stichi. Kniga wtoraja (ros. Стихи. Книга вторая)
  • 1904:
    • Stichi. Kniga trietja (ros. Стихи. Книга третья)
    • Stichi. Kniga czetwiortaja (ros. Стихи. Книга четвёртая)
  • 1906 - Rodinie. Stichi. Kniga piataja (ros. Родине. Стихи. Книга пятая)
  • 1907 - Zmij. Stichi. Kniga szestaja (ros. Змий. Стихи. Книга шестая)
  • 1908 - Pol Wierlen. Stichi, izbrannyje i pieriewiedionnyje Fiodorom Sołogubom: Sied'maja kniga stichow (ros. Поль Верлен. Стихи, избранные и переведённые Фёдором Сологубом: Седьмая книга стихов;
  • 1908 - Płamiennyj krug. Stichi. Kniga wos'maja (ros. Пламенный круг. Стихи. Книга восьмая)
  • 1913:
    • Łazurnyje gory (ros. Лазурные горы)
    • Woschożdienija (ros. Восхождения)
    • Smieinyje oczi (ros. Змеиные очи)
    • Żemczużnyje swietiła (ros. Жемчужные светила)
  • 1914 - Oczarowanija ziemli (ros. Очарования земли)
  • 1915:
    • Wojna (ros. Война)
    • Ziemla rodnaja (ros. Земля родная)
  • 1917 - 'Ałyj mak (ros. Алый мак)
  • 1921:
    • Fimiamy (ros. Фимиамы)
    • Odna lubow' (ros. Одна любовь)
    • Niebo gołuboje (ros. Небо голубое)
    • Sobornyj błagowiest (ros. Соборный благовест)
  • 1922:
    • Kostior dorożnyj (ros. Костёр дорожный)
    • Swiriel. Russkije bierżeriety (ros. Свирель. Русские бержереты)
    • Czarodiejnaja czasza (ros. Чародейная чаша)
  • 1923 - Wielikij Błagowiest (ros. Великий благовест)

Dramaty[edytuj | edytuj kod]

  • 1906:
    • Liturgija Mnie (ros. Литургия Мне)
    • Dar mądrych pszczół[5] (ros. Дар мудрых пчёл)
  • 1907:
    • Pobieda Smierti (ros. Победа Смерти)
    • Lubwi (ros. Любви)
  • 1908:
    • Wan'ka Klucznik i Paż Żean (ros. Ванька Ключник и Паж Жеан)
    • Nocznyje plaski (ros. Ночные пляски)
  • 1909 - Miełkij bies (ros. Мелкий бес)
  • 1910 - Założniki żyzni (ros. Заложники жизни)
  • 1912:
    • Mieczta-pobieditielnica (ros. Мечта-победительница)
    • Wojna i mir (ros. Война и мир)
  • 1914:
    • Lubow' nad biezdnami (ros. Любовь над безднами)
    • Prowody (ros. Проводы)
  • 1915 - Kamien', broszennyj w wodu (Siemja Woroncowych) (ros. Камень, брошенный в воду (Семья Воронцовых))
  • 1916 - Uzor iz roz (ros. Узор из роз)
  • 1917 - Lubow' i wienost' (ros. Любовь и верность)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]