Fort w Tarakanowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fort w Tarakanowie
Fort w Tarakanowie
Państwo  Ukraina
Miejscowość Tarakanów
Typ budynku Fort
Architekt Eduard Totleben
Powierzchnia użytkowa 40 000 m²
Rozpoczęcie budowy 1873
Ukończenie budowy 1890
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Fort w Tarakanowie
Fort w Tarakanowie
Ziemia50°23′08″N 25°42′34″E/50,385556 25,709444

Fort w Tarakanowie – fort w Tarakanowie na Ukrainie wybudowany w latach 1873-1890.

Historia[edytuj]

Po III rozbiorze Polski, pod koniec XVIII wieku przez Zbaraż - Brody - Beresteczko - Sokal przebiegła granica pomiędzy rosyjskimi i austriackich imperium. Do obrony swoich zachodnich granic rząd carski postanowił zbudować system fortyfikacji obronnych. W okolicy miejscowości Dubno (3 km) do ochrony linii kolejowej Lwów - Kijów zbudowano fortyfikacje, bardziej znane jako Tarakanowski Fort. Głównym ideologiem budowy kilku ufortyfikowanych obiektów stał się bohater obrony Sewastopola, inżynier wojskowy, fortyfikator adiutant Eduard Totleben. W 1873 r. na budowę fortu przeznaczono 66 mln rubli[1]. W latach 70-80 XIX wieku budowano fort dość intensywnie. Oprócz kamienia i cegły stosowano w konstrukcji nowy materiał - beton. W 1890 r., fort odwiedziła rodzina Aleksandra III. Pierwszym sprawdzianem dla fortu była I wojna światowa. Zniszczenie fortyfikacji rozpoczęło się latem 1916 r., podczas ofensywy Brusiłowa[1]. W fortyfikacjach pokonano armię austriacką, a walkach zginęło 200 żołnierzy pochowanych w pobliżu twierdzy. W 1920 r., w czasie wojny polsko-bolszewickiej, oddziałom Budionnego nie udało się usunąć Polaków z fortu[1]. W 1965 r. Ministerstwo Handlu ZSRR próbowało w forcie utworzyć magazyn produktów w puszkach. Prowadzono prace nad oczyszczaniem kazamat, wykonano półki, drzwi, oświetlenie, ale nadmierna wilgoć uniemożliwiła przechowywanie produktów. Karpacki Okręg Wojskowy próbował również utworzyć skład samochodowych części zamiennych. Prowadzone były czasochłonne prace przygotowawcze, ale porzucono ten pomysł z tych samych powodów. Obiekt wybudowany na 4 hektarach, posiada siedem podziemnych poziomów[1].

Galeria[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d Ruiny fortu i jego lokatorzy. kuriergalicyjski.com. [dostęp 9.11.2015].