Franciszek Błociszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek Błociszewski
zakonnik SJ
Herb Franciszek Błociszewski
Data i miejsce urodzenia 25 IX 1671
Wielkopolska
Data i miejsce śmierci 10 V 1743
Jarosław
prefekt studiów
Okres sprawowania 1718–1720
rektor kolegiów jezuickich
Okres sprawowania 1721–1742
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Towarzystwo Jezusowe
Śluby zakonne 18 VIII 1688
Prezbiterat 1700

Franciszek Błociszewski herbu Ostoja (ur. 25 IX 1671 w Wielkopolsce, zm. 10 V 1743 w Jarosławiu) – ksiądz, jezuita, profesor etyki, matematyki, filozofii, prawa kanonicznego, teologii pozytywnej, polemicznej i scholastycznej, prefekt studiów w Kaliszu (1718-1720) i Krakowie (1720-1721) oraz rektor kolegiów jezuickich w: Krośnie (1721-1724), Sandomierzu (1726-1727), Toruniu (1729-1732) i Jarosławiu NMP (1739-1742).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Katarzyna z Bukowieckich Błociszewska, matka ks. Franciszka
Dawne kolegium jezuickie w Sandomierzu

Franciszek Błociszewski urodził się 25 IX 1671 r. w rodzinie szlacheckiej Błociszewskich h. Ostoja, wywodzącej się z Błociszewa w dawnym pow. kościańskim województwa poznańskiego[1]. Był synem Stanisława i Katarzyny Bukowieckiej, dziedziców wsi Mnichy, Tuczępy, Miłostowo i innych. Miał liczne rodzeństwo, siostry: Ludwikę 1v. Sczaniecką 2v. Bieniewską, cześnikową latyczowską, Katarzynę Kwilecką, Zofię Swieykowską, Annę Soszyńską, Jadwigę Kosicką, Teresę 1v. Główczewską 2v. Drachowską, Konstancję Pomorską oraz dwóch braci: Macieja Franciszka i Krzysztofa. Jego dziadkami byli: Piotr Błociszewski i Jadwiga Prusimska, dziedzice Błociszewa oraz Stanisław Bukowiecki i Marianna Kierska, dziedzice Grońska. W roku 1698, dobra spadłe po rodzicach Franciszek Błociszewski odstąpił bratu Maciejowi[2].

Franciszek Błociszewski, w roku 1688, wstąpił do zakonu jezuitów. Wyświęcony na kapłana został w roku 1700. W latach 1703–1704 był profesorem etyki i matematyki w Kaliszu, a następnie, do 1709 roku, w Toruniu. Wykładał, w latach 1709–1710, teologię pozytywną i polemiczną w Poznaniu. Był także profesorem teologii scholastycznej i prawa kanonicznego w Krakowie (wykłady prowadził w latach: 1710-1718, 1720-1721 i 1724-1726). Ponadto Franciszek Błociszewski pełnił funkcję prefekta studiów w Kaliszu, w latach 1718–1720 oraz w Krakowie, w latach 1720–1721. Był rektorem w kilku kolegiach jezuickich – w Krośnie (1721-1724), Sandomierzu (1726-1727), Toruniu (1729-1732) i Jarosławiu NMP (1739-1742)[3]. W Toruniu Błociszewski, w roku 1730, otworzył i prowadził katedrę fizyki i matematyki, co przyczyniło się do wzrostu znaczenia uczelni[4]. Był także instruktorem III probacji w Jarosławiu w latach 1733–1739. Zmarł w tym mieście dnia 10 V 1743 roku[3].

Wspomniał go Kasper Niesiecki w „Herbarzu polskim” pisząc o nim:

Franciszek w zakonie Soc. Jesu. po filozoficznych i teologicznych katedrach wsławiony, rektor kolegium krosieńskiego i sandomierskiego[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 59.
  2. Biblioteka Kórnicka, PAN, Teki Dworzaczka – Monografie – Błociszewscy h. Ostoja.
  3. a b Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564–1995, oprac. L. Grzebień SJ, Kraków 1996, hasło: BŁOCISZEWSKI Franciszek.
  4. S. Załęski, Jezuici w Polsce, Kraków 1904, t. IV, cz. 3, s. 733.
  5. K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845, t. II, s. 169.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564–1995, oprac. L. Grzebień SJ, Kraków 1996, hasło: BŁOCISZEWSKI Franciszek.
  • L. Grzebień, Katalog profesorów kolegium jezuickiego w Poznaniu, [w:] „Nasi dawni jezuici”, J. Wesołowski (red.), KMP 4/1997, s. 48.
  • K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845, t. II, s. 169.
  • S. Załęski, Jezuici w Polsce, Kraków 1904, t. IV, cz. 3, s. 733, 739, 903.