Franciszek Koc
Biskup | |
Data urodzenia |
1913 |
---|---|
Data śmierci |
1983 |
Biskup diecezji wrocławskiej | |
Okres sprawowania |
1966-1968 |
Wyznanie |
starokatolicyzm |
Kościół |
Kościół Polskokatolicki w PRL |
Nominacja biskupia |
7 lipca 1966 |
Sakra biskupia |
10 lipca 1966 |
Data konsekracji | |
---|---|
Miejscowość | |
Miejsce |
Kościół św. Michała i Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny w Bolesławiu |
Konsekrator | |
Współkonsekratorzy |
Franciszek Koc (ur. 1913, zm. 1983[1]) – polski duchowny starokatolicki, biskup i ordynariusz diecezji wrocławskiej Kościoła Polskokatolickiego w PRL[2].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W okresie II wojny światowej był jednym z najaktywniejszych duchownych i działaczy Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego na terenie Lubelszczyzny. We wrześniu 1944 wszedł w skład Tymczasowej Rady Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego w Polsce z siedzibą w Lublinie, był również jednym z twórców i sygnatariuszy memoriału wraz z prośbą o prawne uznanie PNKK w Polsce złożonego we wrześniu 1944 w Departamencie Wyznaniowym PKWN. Był także współinicjatorem Ogólnego Zjazdu Duchowieństwa z marca 1945 w Warszawie na którym wybrano nową Radę Kościoła[1]. W okresie stalinowskim, który nastąpił po zakończeniu II wojny światowej ks. Franciszek Koc, był represjonowany przez Urząd Bezpieczeństwa. 17 stycznia 1951 roku został aresztowany (oskarżany był o współpracę z Gestapo oraz szpiegostwo na rzecz wywiadów brytyjskiego i amerykańskiego). Śledztwo w jego sprawie umorzono 4 grudnia 1951. W lipcu 1966 roku został powołany na ordynariusza diecezji wrocławskiej (jego następcą został w 1968 roku, ks. Walerian Kierzkowski)[2].
Ks. biskup Koc pochowany jest na cmentarzu komunalnym przy ul. Kcyńskiej w Bydgoszczy.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Z prac Biskupa Wiktora Wysoczańskiego; Kościół Polskokatolicki w Polsce; Odbudowa Kościoła, jego sytuacja prawna, autokefalizacja i zmiana nazwy. ( cz. 1.). polskokatolicki.pl. [dostęp 2017-07-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-31)]. (pol.).
- ↑ a b Anna Chabasińska – Kościół Polskokatolicki na Ziemi Lubuskiej po 1945 roku w Studia Lubelskie (3/2007; Wydawnictwo Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej), s. 128.