Franciszek Peisert
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
26 października 1886 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
22 kwietnia 1940 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Franciszek Peisert (ur. 26 października 1886 w Rogaszycach, zm. 22 kwietnia 1940 w Katyniu) – kapitan administracji Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 26 października 1886 roku w Rogaszycach, w powiecie ostrzeszowskim[1] w rodzinie oberżysty. Przed 1892 rokiem rodzice przeprowadzili się do Dusiny pod Gostyniem, gdzie ojciec, Józef Peisert[2] zajmował się handlem bydłem. Franciszek uczęszczał przez osiem lat do szkoły elementarnej w Gostyniu, a po jej ukończeniu pracował przez dwa lata w kasie powiatowej. W latach 1903–1906 był członkiem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Gostyniu i brał czynny udział w pracy niepodległościowej. Pracował głównie z młodzieżą rzemieślniczą, kształcąc ją poprzez pogadanki z historii i literatury ojczystej. Walczył w I wojnie światowej i powstaniu wielkopolskim.
31 marca 1924 roku został awansowany na kapitana ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 78. lokatą w korpusie oficerów administracyjnych, dział gospodarczy[3]. W 1928 roku pełnił służbę w 16 pułku artylerii polowej w Grudziądzu na stanowisku płatnika[4].
W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Grudziądz[5].
W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku dostał się do niewoli radzieckiej. Przebywał w obozie w Kozielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Katyniu i tam pogrzebany. Rozpoznany podczas ekshumacji w 1943, nr AM 882[6] Od 28 lipca 2000 roku spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.
5 października 2007 roku Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie do stopnia majora[7]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Był żonaty i miał pięcioro dzieci[8].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Kalendarz Grudziądzki 2001 - Grudziądzkie Towarzystwo Kultury, Grudziądz 2001 s.62
- ↑ Nowydwór – Prasa w starym stylu [online], www.genealogiapolska.pl [dostęp 2018-04-21] [zarchiwizowane z adresu 2015-03-05] (pol.).
- ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 32 z 2 kwietnia 1924 roku, s. 178.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 390, 445, 793.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 371.
- ↑ Pr. zb. „Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego”, Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, Warszawa 2000
- ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
- ↑ Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego: Katyń. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 2000. s. 469. [dostęp 2016-08-02].
- ↑ Wojciech Śmigielski, Mieszkańcy Gostynia i okolic w mogiłach katyńskich, Gostyń 2015.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Dzienniki Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych.
- Rocznik Oficerski 1923. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, 1923. [dostęp 2016-06-05].
- Rocznik Oficerski 1924. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, 1924. [dostęp 2016-06-11].
- Rocznik Oficerski 1928. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, 1928. [dostęp 2016-06-11].
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, 1934. [dostęp 2016-06-11].
- Śmigielski Wojciech "Mieszkańcy Gostynia i okolic w mogiłach katyńskich", Gostyń 2015
- Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego: Katyń. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 2000. s. 469. [dostęp 2016-08-02].
- Franciszek Peisert w mundurze kapitana