Franklin Graham

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franklin Graham (2016)
Franklin i Billy Grahamowie (1994)

Franklin Graham (ur. 14 lipca 1952 w Asheville) – amerykański ewangelista, autor kilku książek. Syn Billy’ego Grahama. Przemawiał do ponad 8 milionów ludzi[1]. Najstarszy jego syn, Wim (ur. 1975), również jest ewangelistą (od 2006).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Jako dziecko postępował w sposób, który nie przystawał do tradycyjnej roli pastorskiego dziecka: palił papierosy, pił alkohol, słuchał rocka, lubił szybkie samochody i motocykle. W roku 1974 podczas podróży na Środkowy Wschód miał przeżyć nowonarodzenie. Na początku lat 80. zaczął głosić w małych miejscowościach. W czerwcu 1995 roku podczas krucjaty w Toronto zdarzyło się, że Billy Graham był zbyt chory, aby głosić. BGEA zastanawiało się wtedy komu przekazać sukcesję. 7 listopada 1995 został jednogłośnie wybrany na wicedyrektora BGEA[2]. Postrzegany był jako kopia ojca: ta sama ekspresja, ten sam styl gestykulacji, w ten sam sposób wskazuje palcem na tłum, gdy przestaje mówić w ten sam sposób składa dłonie na ramionach, w ten sam sposób powołuje się na Biblię[3].

Ewangelista[edytuj | edytuj kod]

W 2001 roku Franklin przejął prowadzenie misji Billy’ego Grahama – BGEA[4]. Udzielił błogosławieństwa dla Busha podczas jego pierwszej inauguracji prezydenckiej w 2001 roku[4][5].

W 2005 roku na liście najbardziej wpływowych ewangelikalnych postaci w USA („TIME Magazine”), umieszczony został na 9. pozycji[6].

Znany jest z wielu kontrowersyjnych wypowiedzi wobec islamu[7] i hinduizmu[8]. W 2010 podał w wątpliwość, by prezydent Obama był autentycznym chrześcijaninem, zarzucił mu, że jest kryptomuzułmaninem. Po oświadczeniu Obamy, że jest chrześcijaninem, oświadczył jednak, że nie ma powodu, by nie wierzyć mu na słowo[9][10]. Po wyborach prezydenckich 2012 roku oświadczył, że Stany Zjednoczone znajdują się na drodze do destrukcji[11].

Festiwal Nadziei, Warszawa (2014)

Franklin Graham jest także prezesem zarządu organizacji charytatywnej Samaritan's Purse[12].

14 i 15 czerwca 2014 roku przeprowadził Festiwal Nadziei na Stadionie Legii w Warszawie[13][14]. Pierwszego dnia zgromadziło się około 20 tysięcy ludzi[15].

Kontrowersje i krytyka[edytuj | edytuj kod]

W środowiskach fundamentalistycznych jest krytykowany za ekumenizm względem katolików i liberalnych protestantów. Jest przeciwnikiem małżeństw homoseksualnych, ale pomimo to współpracuje z Kościołami akceptującymi takie małżeństwa. Fundamentaliści zarzucają mu wspieranie homoseksualistów[16].

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • The Sower (2012)
  • A Wing and a Prayer (2005)
  • All for Jesus (2003), z Ross Rhoads
  • Kids Praying for Kids (2003)
  • The Name (2002)
  • Living Beyond the Limits: A Life in Sync with God (1998)
  • Rebel With A Cause: Finally Comfortable Being Graham (1995), autobiografia
  • Miracle in a Shoe Box (1995)
  • Bob Pierce: This One Thing I Do (1983)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Profile Franklin Graham. BGEA.
  2. Balmer 2004 ↓, s. 301.
  3. Gustav Niebuhr. Billy Graham’s Son Seen as Possible Successor in Ministry. „The Washington Post”, January 10, 1993. [dostęp 2011-11-25]. 
  4. a b Balmer 2004 ↓, s. 302.
  5. Presidential Inaugural Prayers and Sermons of Billy and Franklin Graham. W: Wheaton College [on-line]. Billy Graham Center Archives, 2005. [dostęp 2011-11-25].
  6. Time Magazine 25 Most Influential Evangelicals in America w bazie Notable Names Database (ang.)
  7. Franklin Graham conducts services at Pentagon. W: CNN [on-line]. April 18, 2003. [dostęp December 21, 2011].
  8. Franklin Graham wants Obama to step in on Prayer Day slight USA Today.
  9. Graham: Obama born a Muslim, now a Christian. , August 19, 2010. [dostęp 2014-06-16]. 
  10. The Rev. Franklin Graham Says President Obama was 'Born a Muslim'. , August 20, 2010. [dostęp 2014-06-16]. 
  11. Michael Grzyboski. Franklin Graham: US on 'Path of Destruction'. „The Christian Post”, November 7, 2012. 
  12. Board Of Directors and Key Staff (ang.). samaritanspurse.org. [dostęp 2014-05-27].
  13. I znowu o ewangelizacji KZ
  14. Festiwal Nadziei
  15. Weronika Pomierna. Wspólny mianownik. „Gość Niedzielny”, 25/2014. 
  16. Festiwal Nadziei – Niebiblijny ekumenizm Franklina Grahama Duchowy GPS

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Randall Balmer: Encyclopedia of Evangelicalism. Waco: Baylor University Press, 2004, s. 301-302. ISBN 1-932792-04-X. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]