Stadion Wojska Polskiego w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stadion Wojska Polskiego
w Warszawie
Ilustracja
Stadion Miejski Legii Warszawa im. Marszałka Józefa Piłsudskiego
Państwo

 Polska

Województwo

 mazowieckie

Miejscowość

Warszawa

Adres

ul. Łazienkowska 3,
00-449 Warszawa

Koszt budowy

460 mln

Data budowy

19271930

Data otwarcia

9 sierpnia 1930

Właściciel

m.st. Warszawa
(od 1 sierpnia 2002)

Klub

Legia Warszawa

Inauguracja

9 sierpnia 1930
Legia Warszawa
Europa Barcelona 1:1

Pojemność stadionu

31 006 miejsca[1]

Rekordowa frekwencja

40 tys. widzów
(8 czerwca 1958
Legia Warszawa
ŁKS Łódź 3:0)

Oświetlenie

2000 luxów

Wymiary boiska

105 × 68 m

Nawierzchnia boiska

trawiasta

Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, w centrum znajduje się punkt z opisem „Stadion Wojska Polskiegow Warszawie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Stadion Wojska Polskiegow Warszawie”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Stadion Wojska Polskiegow Warszawie”
Ziemia52°13′13″N 21°02′26″E/52,220278 21,040556
Strona internetowa
Stadion w środku

Stadion Wojska Polskiego w Warszawie, Stadion Miejski Legii Warszawa im. Marszałka Józefa Piłsudskiego, oficjalnie: Miejski Stadion Klubu Sportowego Legia im. Marszałka Józefa Piłsudskiego[2]stadion piłkarski znajdujący się w warszawskiej dzielnicy Śródmieście przy ul. Łazienkowskiej 3, między ulicami: Łazienkowską, Czerniakowską, Janusza Kusocińskiego i Myśliwiecką.

Stanowi własność miasta stołecznego Warszawy. Od 1 sierpnia 2002 jest dzierżawiony przez spółkę Legia Warszawa S.A.

Stary stadion[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Tereny na Agrykoli i przenosiny Legii na Łazienkowską[edytuj | edytuj kod]

Wyścig Pokoju w 1951 roku. Słowacki kolarz Vlastimil Ružička

W 1917 roku po przeprowadzce klubu do Warszawy, drużyna rozgrywała mecze i treningi na Agrykoli. Było to w tamtym czasie jedyne boisko w Warszawie, które nadawało się do rozgrywania publicznych widowisk. Pierwszym spotkaniem rozegranym przez Legię na stadionie Agrykoli był pojedynek z Polonią (1-1), który odbył się 29 kwietnia 1917 roku. Użytkowanie boiska na Agrykoli było zbyt kosztowne by klub mógł na nim rozgrywać systematyczne mecze i treningi. Z tego powodu podjęto decyzję o budowie nowego stadionu. Pod koniec 1921 roku, podpisano umowę na mocy której klub wydzierżawił teren pomiędzy ulicą Łazienkowską a Myśliwiecką[3].

Na przełomie lat 1921 i 1922 rozpoczęto prace nad budową nowego stadionu, w której na początku brało udział 40 osób. Plan według którego powstawała inwestycja stworzył kpt. Wanicki. Przewidywał on m.in. stadion do rozgrywania meczów, żużlową bieżnię, dwa boiska treningowe, korty tenisowe oraz tor szermierczy. Plan ten został rozszerzony przez inżyniera Jana Nagórskiego. Powiększona inwestycja (m.in. o basen), miała jednak zostać ukończona 2 lata później. Większa liczba przedsięwzięć wymagała zwiększonych środków. W związku z tym, klub zwrócił się o pomoc do wojska. Wkrótce podjęto współpracę, na mocy której wojsko miało pomóc w wybudowaniu obiektów, a w zamian stałoby się ich właścicielem. Po zrealizowaniu inwestycji, zaczęto organizować na nich imprezy wojskowe. Pierwszą z nich były igrzyska, podczas których odbył się pokaz bitwy powietrznej i lądowej, zgromadziła ok. 15 tys. publiczności[3].

Problemy z terenami przy Łazienkowskiej[edytuj | edytuj kod]

W kolejnych latach w trakcie użytkowania terenów pojawiały się liczne problemy. Pierwsze z nich dotyczyły tego, kto ma zarządzać funduszem przeznaczonym na rozbudowę obiektów sportowych. Pojawiły się także komplikacje dotyczące własności tych terenów spowodowane niewłaściwym zadbaniem o prowadzenie inwestycji w odpowiednim tempie. Pod koniec 1925 roku, wydano zarządzenie które stanowczo podzieliło teren na teren z boiskami sportowymi i bieżnią oraz teren hippiczny (przeznaczony do sportów jeździeckich)[4].

Kolejne problemy Legii, wynikły z powstania nowego piłkarskiego klubu w Warszawie – Lechii, który miał zjednoczyć wszystkie wojskowe drużyny w regionie. Oficjalnie WKS Lechia został założony 26 listopada 1925 roku i wkrótce wszedł na tereny legijne, które w międzyczasie, jak donoszą niektóre źródła, miały zostać utracone przez Legię. Na wiosnę 1926 roku, problem został rozwiązany, poprzez utworzenie specjalnej komisji boiskowej w której udział miałyby wszystkie warszawskie kluby wojskowe. Na czele komisji stanął pułkownik Zygmunt Wasserab. Dzięki tej decyzji, Legia znów weszła w zarządzanie terenami na której miał zostać wybudowany reprezentacyjny Stadion Wojskowy. A budowa kolejnych boisk treningowych i kortów tenisowych została kontynuowana[5].

Budowa oraz otwarcie Basenu Północnego[edytuj | edytuj kod]

Jedną z największych atrakcji kompleksu basenów przy Łazienkowskiej była 10-metrowa skocznia do wody

Na początku 1928 roku, Polski Związek Pływacki podjął decyzję i stworzył komórkę Budowy Pływalni na Stadionie Legii. Jej zadaniem było zorganizowanie środków na ten cel oraz jego realizacja[6]. Pierwszy basen, nazywany północnym, został otwarty 14 listopada 1928 roku. Największymi atrakcjami obiektu zaprojektowanego przez inżyniera Wacława Paszkowskiego były 10-metrowa skocznia oraz trybuny, które mogły pomieścić 2500 osób[7].

Budowa oraz otwarcie Stadionu Wojska Polskiego[edytuj | edytuj kod]

Flaga ‘Żylety’ przedstawiająca panoramę Warszawy. Derby Warszawy 2005
Oprawa meczowa na ‘Żylecie’. Legia Warszawa – Arka Gdynia, 2005

W 1929 roku Legia uzyskała dotację, która umożliwiła realizację planu budowy reprezentacyjnego Stadionu Wojskowego. Stadion powstał według projektu Maksymiliana Dudryk-Darlewskiego, który zaprojektował zadaszenie głównej trybuny tak, by słupy je podtrzymujące w jak najmniejszym stopniu przeszkadzały widzom w podziwianiu widowiska. Pod trybuną główną, której pojemność sięgała 5000 osób, znajdowały się pomieszczenia klubowe, m.in. szatnie, sale gimnastyczne, magazyny sportowe, świetlica czy bufet. Wokół boiska znajdowała się bieżnia oraz tor kolarski. Bieżnia liczyła 400 m długości oraz 7,5 m szerokości. Tor kolarski był skonstruowany w połowie na wale ziemnym, a w połowie na elementach żelbetowych. Jego długość wynosiła 500 m[6].

Koniec budowy nastąpił w 1930 roku. Pierwszym, inauguracyjnym meczem piłkarskim na stadionie było spotkanie pomiędzy drużyną Legii Warszawa a drużyną CF Europa Barcelona, które odbyło się 9 sierpnia 1930 roku. Warszawski zespół zremisował to spotkanie 1:1. Premierowego gola zdobył zawodnik Legii – Henryk Martyna z rzutu karnego w 22 minucie pojedynku[8]. Oficjalne otwarcie toru kolarskiego i bieżni lekkoatletycznej nastąpiło 30 sierpnia 1930 roku przy okazji międzynarodowego turnieju, w którym wzięły udział drużyny z Anglii, Niemiec, Austrii, Francji, Egiptu oraz Polski[9].

24 sierpnia 1930 roku rozegrano na stadionie dwa pierwsze mecze ligowe. Najpierw na boisko wybiegły: Warszawianka Warszawa i ŁKS Łódź (pierwszą ligową bramkę strzelił tutaj Eugeniusz Tadeusiewicz z ŁKS-u), zaś chwilę po jego zakończeniu: Legia Warszawa i Czarni Lwów (pierwszy ligowy gol dla Legii na tym obiekcie zdobyty przez Józefa Nawrota). 26 października 1930 roku na arenie tej zadebiutowała narodowa reprezentacja Polski, zwyciężając 6:0 Łotwę (pierwsza bramka Józefa Nawrota)[9].

Niezrealizowane plany budowy obiektów sportowych i niedoróbki w nowo wybudowanym stadionie[edytuj | edytuj kod]

Otwarty stadion posiadał jednak wiele niedoróbek. Jak donoszą niektóre gazety z tamtego czasu, tor kolarski po roku użytkowania miał wiele szczerb i bruzd. Ponadto opieszałość w odpowiedniej konserwacji toru i naprawie usterek, spowodowała że tor wkrótce zamknięto[9]. Zawody na nim przestano rozgrywać wiosną 1935 roku[10].

W 1933 roku, stadion oficjalnie zyskał miano Stadionu Wojska Polskiego. Latem tego samego roku, obiekt przeszedł w administrację Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego (ówczesnego ministerstwa sportu). W konsekwencji Legia bezpłatnie wykorzystywała boiska treningowe, a płaciła za korzystanie ze stadionu w trakcie meczów ligowych[10].

W styczniu 1933 roku na jednym z boisk tenisowych zorganizowano lodowisko na którym mogły rozgrywać się mecze hokejowe. Plac gry otaczały trybuny, które mogły pomieścić 4000 widzów. Na inaugurację boiska zaproszono niemiecką drużynę Wiener Eislauf Verein. Legioniści przegrali to spotkanie 0-1[10].

Na początku lat 30. powstały plany budowy hali sportowej, jednak do ich realizacji nie doszło[10][11]. Zamierzano również dokonać naprawy toru kolarskiego i oddać go do użytku wyłącznie kolarzy. Motocykliści zaś mieli dostać nowy tor poza miastem. W rzeczywistości, toru nigdy nie naprawiono[10]. Powstała również koncepcja budowy na terenach legijnych toru do jazdy szybkiej na lodzie. Jednakże plany te nie doczekały się swojej realizacji[10][11].

Stadion podczas II wojny światowej[edytuj | edytuj kod]

Spadek piłkarskiej Legii z I ligi i brak sukcesów sportowych, uniemożliwił w kolejnych latach pozyskiwanie środków na rozbudowę zaplecza sportowego na tych terenach. Mimo to na stadionie odbywały się mecze międzypaństwowe, m.in. odbyło się spotkanie pomiędzy reprezentacją Polski a reprezentacją III Rzeszy. W meczu padł remis 1:1[12].

Wybuch II wojny światowej w 1939 roku spowodował rozwiązanie sekcji sportowych. Po kapitulacji miasta stadion znalazł się w posiadaniu Niemców. Okupanci dbali o obiekt, bo w trakcie okupacji odbywały się na nim zawody dla żołnierzy Wermachtu[13]. Obiektem zarządzał Wilm Hosenfeld[13].

Stadion ucierpiał podczas ofensywy Armii Czerwonej i Wojska Polskiego w styczniu 1945[13]. Zrujnowany obiekt wymagał renowacji. Głównie zdewastowane były pomieszczenia pod trybuną, jak i widownie na niej, korty tenisowe, basen oraz boiska treningowe, które nosiły ślady artylerii użytej podczas działań wojennych. Po zakończeniu wojny patronat nad stadionem przejęła wojskowa komenda miasta[12].

Odbudowa po II wojnie światowej i pierwsze zawody na odrestaurowanych obiektach[edytuj | edytuj kod]

Na „Żylecie“ podczas meczu, Derby Warszawy 2005

1 maja 1945 roku w Święto Pracy Legia rozegrała pierwszy powojennym mecz na Stadionie Wojska Polskiego. Przeciwnikiem była lokalna Syrenka, a spotkanie zakończyło się remisem 3-3[12][14].

Po wojnie, korty tenisowe znajdujące się w pobliżu stadionu – jak informowały lokalne media – „były w opłakanym stanie”. Jedynym obiektem nadającym się do użytku był mały budynek klubowy przy kortach tenisowych. Po zakończeniu wojny zajęto się odbudową zniszczonych terenów i w 1946 roku oddano do dyspozycji legijnych tenisistów kort centralny i dwa boczne. Przeprowadzono renowację również na obiekcie, na którym przed wojną trenowali legijni lekkoatleci. Wyremontowano również basen[14].

W dniach 22–27 września 1946 roku rozegrano pierwsze mistrzostwa ludowego Wojska Polskiego na odrestaurowanych obiektach. W zawodach brało udział 2800 żołnierzy – sportowców. W ramach tych zmagań sportowych rozgrywano mistrzostwa w boksie. Ring został umiejscowiony na murawie stadionu przy trybunie krytej, a zmagania oglądała publiczność umiejscowiona na trybunach oraz ustawiona wokół areny[14].

22 grudnia 1946 roku swój pierwszy powojenny mecz rozegrała również sekcja hokejowa Legii. Legioniści spotkali się z Żyrardowianką[14].

Od 1946 na stadionie swoją pierwszą powojenną siedzibę w Warszawie miał Polski Związek Piłki Nożnej[15]. W znajdującym się tam hotelu zatrzymywali się działacze związku i piłkarze przyjeżdżający do Warszawy na mecze[15].

Nowe legijne obiekty sportowe[edytuj | edytuj kod]

W 12 grudnia 1953 roku w sąsiedztwie legijnych terenów zostało otwarte drugie w kraju sztuczne lodowisko – Torwar. Jednak ówczesny obiekt nie posiadał jeszcze zadaszenia. Inaugurację uczcił mecz pomiędzy Legią a Gwardią Bydgoszcz. Spotkanie zakończyło się zwycięstwem gospodarzy 12-3[16].

W 1956 roku Legia pozyskała kolejny obiekt sportowy. Była to długo oczekiwana hala sportowa. Pozyskany obiekt, który znajdywał się przy ul. 29 listopada wymagał remontu. W inauguracyjnym sezonie na nowej hali, koszykarze Legii wywalczyli Mistrzostwo Polski[16].

Grono obiektów sportowych Legii w 1956 roku powiększyło się również o nowy, 25-metrowy basen. Inaczej niż wcześniej powstała pływalnia, ta była całkowicie zadaszona. Umożliwiało to rozgrywanie zawodów nawet w niesprzyjających warunkach atmosferycznych. Nowy obiekt posiadał zaplecze gospodarcze i trybuny, na których mogło zasiąść 1200 widzów[7].

Okres rekordów frekwencji na stadionie[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec lat pięćdziesiątych zostały ustalone rekordy frekwencji na Stadionie Wojska Polskiego. Przypadły one na okres świetności warszawskiego klubu. W tych czasach Legia zdobywała mistrzostwa Polski oraz kwalifikowała się do europejskich pucharów. Pierwszy rekord padł 19 września 1956 roku podczas meczu Pucharu Europy Mistrzów Krajowych Legii Warszawa ze Slovanem Bratysława. Oglądnąć to widowisko przyszło 40 tys. widzów. Dwa lata później, 8 czerwca 1958 roku na trybunach znajdowała się taka sama ilość kibiców podczas ligowego meczu Legii z ŁKS Łódź[17].

Sztuczne oświetlenie i renowacja stadionu[edytuj | edytuj kod]

Doping na ‘Żylecie’ podczas meczu, Derby Warszawy 2005

Pod koniec lat pięćdziesiątych, klub zaczął starania o środki na remont obiektów znajdujących się przy Łazienkowskiej. Głównym obiektem, na renowacji którego zależało legijnym władzom najbardziej był Stadion Wojska Polskiego. Po trzydziestoletniej eksploatacji znajdywał się on w wysłużonym stanie. W trakcie remontu wymieniono instalacje oraz dokonano przeróbek na widowni. Ponadto w końcówce lat pięćdziesiątych, wyremontowano legijny basen[16].

W latach sześćdziesiątych stadion przeszedł jedną z najistotniejszych modernizacji w swojej historii. Sztandar Młodych z 3 sierpnia 1960 roku informował, że stadion po przebudowie będzie mógł pomieścić 25 tysięczną publiczność. Chwalono, iż jako jeden z niewielu stadionów w kraju o tej pojemności, wszystkie miejsca na nim będą miejscami siedzącymi. W związku z tym, w miejscu dotychczasowych miejsc stojących na trybunie wschodniej, zamontowano ławki. Zachwalano również, iż Stadion Wojska Polskiego jako jeden z nielicznych w Polsce, będzie posiadał sztuczne oświetlenie[18].

Inauguracja oświetlenia nastąpiła 5 października 1960 roku podczas meczu rewanżowego z Aarhus GF w 1/16 finału Pucharu Europy Mistrzów Krajowych. Spotkanie zakończyło się zwycięstwem legionistów 1:0[18]. Oświetlenie posiadało moc 800 luxów[17].

Ostatnie dwudziestolecie stadionu[edytuj | edytuj kod]

Widok na trybunę ‘Krytą’, Derby Warszawy 2005

Ostatnie dwudziestolecie istnienia stadionu to głównie oczekiwanie na budowę nowego obiektu. Co prawda stadion przechodził renowacje i retusze zniszczeń, jednakże jego przestarzała konstrukcja wywierała na właścicielach Legii, jak i zarządcach obiektu ideę budowy nowego stadionu (szczegółowy opis tego procesu w sekcji Budowa nowego stadionu). Realizację zamysłów komplikowały problemy związane z własnością gruntów na których stał dotychczasowy obiekt[19].

Jedną z ostatnich renowacji stadion przeszedł w 1999 roku. Kompletną przebudowę przeszły wtedy trybuny na łukach, znajdujące się za bramkami. Zostały one specjalnie wyremontowane do przyjęcia kibiców przyjezdnych na mecz reprezentacji Polski z Anglią w ramach eliminacji Mistrzostw Europy 2000[19]. Spotkanie to zakończyło się bezbramkowym remisem[20].

27 września 2001 roku na stadionie odbył się mecz eliminacyjny Pucharu UEFA pomiędzy Anży Machaczkała a Rangers. Spotkanie odbyło się na neutralnym terenie, gdyż szkocki klub odmówił przyjazdu do Machaczkały[19]. Mecz wygrali Szkoci 1:0 i to oni awansowali do kolejnej fazy eliminacyjnej[21].

Pod koniec pierwszej dekady XXI wieku uporano się z problemami dotyczącymi budowy nowego obiektu. 17 listopada 2008 r. rozpoczęto rozbiórkę starego stadionu i starych budynków klubowych znajdujących się na legijnym terenie[22].

Lekkoatletyka na stadionie[edytuj | edytuj kod]

Stadion Wojska Polskiego gościł także kilkukrotnie Mistrzostwa Polski seniorów w lekkoatletyce. Po raz pierwszy miały one miejsce w 1932 roku, gdzie do stolicy zjechali się sami mężczyźni. Panowie startowali na stadionie także w osobnych mistrzostwach w latach 1938 oraz 1947. Wspólne zawody kobiet i mężczyzn na stadionie Wojska Polskiego odbyły się w latach 1951, 1953, 1954, 1962 i 1964. Po tym czasie lekkoatletyka nie zawitała już podczas mistrzostw na stadion. Od roku 1970 mistrzostwa przeniesione były na stadion Skry Warszawa[23].

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Panorama starego stadionu. Widok z Żylety.
Panorama starego stadionu. Widok z Żylety.

Trybuny[edytuj | edytuj kod]

Pojemność[edytuj | edytuj kod]

Całkowita pojemność wynosiła 13 628 miejsc siedzących. Trybuna Odkryta, czyli tzw. Żyleta mogła pomieścić 4724 osoby. Przeciwległa trybuna, tzw. Kryta – 5976 osób. Łuk od strony ul. Łazienkowskiej miał pojemność 1550 osób, a sektor gości znajdujący się na drugim łuku – 1 378[24].

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Konstrukcja trybun odpowiadała czasom w których zostały wybudowane. Żyleta, obie trybuny na łukach i sektory przed Krytą znajdowały się na wałach ziemnych. Plastikowe foteliki znajdujące się na trybunach były w kolorystyce barw klubowych, tj. zielonym, czerwonym, czarnym i białym. Na Żylecie znajdował się ułożony z krzesełek biały napis „LEGIA”, który po wybudowaniu nowego stadionu znalazł się również na trybunie wschodniej. Wewnątrz trybuny Krytej znajdowały się szatnie zawodników, gabinety odnowy biologicznej, siłownie, pomieszczenia biurowe użytkowane przez klub oraz pomieszczenia przeznaczone dla trenerów i VIPów[25].

Płyta boiska i oświetlenie[edytuj | edytuj kod]

Płyta boiska – o wymiarach 105 m długości i 68 m szerokości – od września 2004 roku (jako trzecia w Polsce) była wyposażona w system podgrzewający (pierwszy mecz na niej został rozegrany 30 września 2004 r., a Legia Warszawa uległa w nim Austrii Wiedeń 1:3 w 1/64 finału Pucharu UEFA).

Oświetlenie boiska miało natężenie 1400 luksów, przed remontem czterech masztów oświetleniowych w 2004 roku, natężenie wynosiło 800 luksów[24].

Nowy stadion[edytuj | edytuj kod]

Budowa nowego stadionu[edytuj | edytuj kod]

Rozbiórka trybuny Krytej
Wejście na trybunę północną i wschodnią
Trybuna wschodnia

Idea wybudowania nowego stadionu dla piłkarzy stołecznej Legii pojawiła się już w połowie lat 90. XX wieku, gdy klub odnosił sukcesy należące do największych w jego historii. Kolejne tytuły mistrza Polski, triumfy w krajowym pucharze i superpucharze, a przede wszystkim awans do Ligi Mistrzów implikowały konieczność podjęcia działań mających na celu, bądź przebudowę ówcześnie użytkowanego obiektu, bądź budowę zupełnie nowego stadionu. Ostatecznie jednak do roku 1997 praktycznie nic w tym temacie nie udało się zrobić. Faktycznie bowiem, woli budowy nie wyrażało ani miasto, ani podmioty prywatne zaangażowane w klub, ani wojsko. Dopiero pojawienie się nowego inwestora – przedsiębiorstwa Daewoo i powołanie sportowej spółki akcyjnej dało realne szanse na pomyślne zakończenie sprawy. Koreańscy współwłaściciele klubu byli skorzy stworzyć prężne lobby w sprawie budowy stadionu, podstawowym problemem okazały się jednak prawa własności terenów przy ulicy Łazienkowskiej – Agencja Mienia Wojskowego nie była bowiem skłonna odstąpić nieruchomości miastu.

W związku z tym kwestia stworzenia nowego obiektu „na Legii” została odroczona na 5 lat. Wszystko zmieniło się w roku 2002, gdy Agencja Mienia Wojskowego zdecydowała się sprzedać miastu stołecznemu Warszawa grunty między kwadratem ulic: Łazienkowską, Czerniakowską, Kusocińskiego i Myśliwiecką. Mimo że ich całkowitą wartość oszacowano na 60 mln złotych, uzgodniono cenę zakupu na 16 mln złotych. 29 lipca 2002 r. podczas sesji Rada Warszawy podjęła uchwałę o przeznaczeniu na zakup tego terenu wymaganej kwoty i z dniem 1 sierpnia 2002 r. nieruchomości te formalnie stały się one własnością komunalną[26]. Od tego momentu można było rozpocząć prace nad planowaną inwestycją.

W październiku 2004 r. naczelny architekt Warszawy Michał Borowski wydał zgodę na budowę nowego stadionu na terenach Legii oraz zagospodarowanie działek przyległych. Według początkowych koncepcji nowy stadion miał być wybudowany na działce między ul. Czerniakowską a Trybuną Otwartą (tzw. Żyletą). Według tych planów Żyleta miała stanowić zachodnią trybunę nowego stadionu[27]. Decyzja o pozwoleniu na zabudowę terenów Legii otworzyła drogę do ogłoszenia przetargu na nowy stadion. Uczestnicy procesu przetargowego mieli zaprojektować obiekt który mógłby stanąć na tych terenach i go wybudować[27].

25 września 2006 r. komisja przetargowa ds. budowy nowego stadionu (który miał powstać obok istniejącego obiektu, w miejscu zdewastowanych basenów Legii) unieważniła ofertę konsorcjum niemieckich przedsiębiorstw: HMB Stadien und Sportstattenbau GmbH razem z Wayss und Freytag Schlusselfertingbau AG i Krupp Stahlbau Hannover GmbH, które wygrało przetarg na budowę nowego stadionu. Projekt zakładał budowę obiektu z widownią o pojemności od 30,5 do 35 tysięcy widzów, który posiadał podziemny parking i – jako pierwszy w Polsce stadion – miał być zakryty zasuwanym, szklanym dachem. Oferta przedsiębiorstw niemieckich była jednakże obwarowana restrykcją, iż prowadzenie inwestycji będzie zależne od zebrania w czas funduszy na budowę. Okazało się to nie do zaakceptowania przez stronę polską i ofertę unieważniono[28][29].

Sytuację komplikowała również niewyjaśniona kwestia Stadionu Narodowego, który miałby stać się jedną z aren Euro 2012, gdyby organizacja tego turnieju została przyznana Polsce i Ukrainie. Stadion Narodowy (z pojemnością na ok. 50 tysięcy widzów) miałby zostać wybudowany na terenie Stadionu Dziesięciolecia[30]. Koncepcji co do budowy stadionów w stolicy panowało kilka. Pojawiły się zastrzeżenia polityków, iż nie warto budować w stoicy dwóch stadionów z widownią dla kilkudziesięciu tysięcy widzów[31][32][33]. W związku z tym stadion przy Łazienkowskiej miałby zostać jedynie przebudowany, tak by jego pojemność wynosiła ok. 20 tys. miejsc. Natomiast mecze na które byłoby większe zainteresowanie, Legia rozgrywałaby na Stadionie Narodowym[34][35].

27 września 2006 władze KP Legia Warszawa i Grupy ITI podczas spotkania z komisarzem miasta stołecznego Warszawa Kazimierzem Marcinkiewiczem w budynku klubowym przy ulicy Łazienkowskiej – zaprezentowały własną koncepcję przebudowy stadionu[36]. Przedstawiony projekt zakładał budowę stadionu w etapach. Pojemność obiektu miała wynosić 31800 do 34 tys. miejsc w zależności od tego czy na jednej trybunie obowiązywałyby miejsca stojące[37]. W listopadzie tego samego roku, klub Legia Warszawa podpisał długoletnią umowę z miastem na dzierżawę stadionu. Długość obowiązywania dokumentu będzie wynosić 23 lata[38].

W czerwcu 2007 r. radni miasta Warszawa przyznali 360 mln zł na budowę nowego stadionu według zaakceptowanego projektu przedstawionego przez Legię Warszawa i ITI[39]. W kwietniu 2008 r. ówczesna prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz wydała pozwolenie na budowę stadionu[40]. W procesie przetargowym wyłoniono konsorcjum które miało wybudować stadion, jednak przedstawiona oferta zakładała wyższą o blisko 100 mln cenę budowy od przyznanych środków przez miasto[41]. We wrześniu 2008 roku radni Warszawy zatwierdzili poprawkę w budżecie i przyznali dodatkowe 100 mln potrzebne do budowy stadionu[42]. 12 listopada 2008 r. podpisano umowę z konsorcjum Polimex-Mostostal na budowę obiektu[43].

17 listopada 2008 r. rozpoczął się pierwszy etap budowy nowego stadionu[22], który przewidywał budowę trzech trybun: południową, wschodnią oraz północną. Prace rozpoczęto od rozbiórki starych budynków klubowych i trybun[44]. W ciągu pierwszego roku budowy, wybudowano 95 procent konstrukcji żelbetowej (I etapu) oraz zamontowano 19 z 28 wszystkich dźwigarów, które są podporami dla dachu. W czerwcu 2010 roku zakończona została budowa trzech nowych trybun, których łączna pojemność wynosi 27 tysięcy widzów. Po niej rozpoczęty został drugi etap budowy nowego stadionu, który przewiduje budowę nowej trybuny zachodniej oraz odwzorowanie zabytkowej elewacji. Przez cały okres budowy stadion jest użytkowany[45], przy czym w sezonie 2009/2010 jego pojemność wynosiła niecałe 6 tys. miejsc, a w sezonie 2010/2011 ponad 20 tys.

Podczas całej budowy zużyte zostało ok. 30 000 m³ betonu w konstrukcjach monolitycznych, ok. 20 000 m³ betonu w prefabrykatach, ok. 3000 ton stali zbrojeniowej i ok. 2500 ton stali konstrukcyjnej[46]. Otwarcie całego stadionu miało miejsce 7 sierpnia 2010 podczas meczu towarzyskiego Legia Warszawa - Arsenal F.C.[47]

Od 19 lipca 2011 do 31 grudnia 2014 na podstawie umowy pomiędzy przedsiębiorstwem PepsiCo a Legią dla celów marketingowych używana była nazwa Pepsi Arena[48][49].

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Nowy stadion powstał w miejscu starego. Obiekt spełnia kryteria 4. kategorii UEFA, co oznacza że mogą na nim odbywać się rozgrywki półfinału Ligi Mistrzów. Stadion składa się z pięciu kondygnacji i jest w pełni zadaszony. Wewnątrz trybun znajduje się zaplecze techniczne dla dziennikarzy, publiczności biznesowej oraz centrum odnowy biologicznej do dyspozycji piłkarzy i trenerów[50]. Ponadto wewnątrz stadionu będzie znajdowało się 12 kiosków gastronomicznych[50].

Zabytkowa fasada trybuny głównej została częściowo zburzona, a następnie zostanie zrekonstruowana i wkomponowana w fasadę nowego stadionu[50].

Autorem projektu jest niemieckie przedsiębiorstwo JSK Architekci[50].

Pojemność[edytuj | edytuj kod]

Pojemność stadionu wynosi 30 967 miejsca siedzące[1]. Konstrukcja stadionu pozwala również na drugi wariant (33 609 miejsc), w ewentualności gdyby prawo polskie zostało zmienione i pozwoliło na organizowanie na imprezach masowych miejsca stojące. Wtedy na stadionie byłoby 27 483 siedzących i 6126 miejsc stojących. Podane liczby zawierają stałe wartości miejsc na widowni należące dla prasy i VIP-ów w ilości 2137 miejsc. Liczba miejsc dla prasy może być zwiększona kosztem miejsc dla widzów[50].

Parking[edytuj | edytuj kod]

Wewnątrz obiektu znajduje się dwukondygnacyjny parking. Jest on umiejscowiony w zapleczu trybun: południowej, wschodniej i północnej (parter oraz I piętro). Na pierwszym poziomie może pomieścić się 387 aut, zaś na drugim 392. Ponadto przed główną trybuną znajduje się plac dla 18 samochodów tzw. VIP-ów. Łącznie, znajduje się 797 miejsc parkingowych[50]. Wjazd do garaży jest ulokowany w narożniku północno-wschodnim, natomiast oddzielny wjazd dla sportowców – w narożniku północno-zachodnim[46].

Promenada[edytuj | edytuj kod]

Arena posiada cztery wejścia. Dwa od strony ul. Łazienkowskiej i dwa od Kanału Piaseczyńskiego. Prowadzą one na promenadę, z której można wejść na trybuny stadionu. Promenada znajduje się na wysokości sześciu metrów w stosunku do poziomu ulicy. Na poziomie promenady znajdują się punkty gastronomiczne oraz toalety. Promenada jest głównym ciągiem komunikacyjnym pomiędzy poszczególnymi wejściami na różne sektory. Oddzielne zaplecze będzie posiadała trybuna zachodnia[51].

Muzeum[edytuj | edytuj kod]

W trybunie północnej znajduje się Muzeum Legii. Przy jego zaprojektowaniu pomagały osoby kiedyś pracujące w klubie. Zarząd dzisiejszej Legii planuje utrzymać koncepcję muzeum w formie poznawania klubu poprzez wszystkie epoki w jego historii[52]. Zwiedzanie muzeum może odbywać się w określonych godzinach. W planach są okazjonalne, czasowe ekspozycje, dotyczące np. różnych rocznic i wydarzeń. Otwarcie muzeum nastąpiło 23 października 2010 roku w 63. rocznicę urodzin Kazimierza Deyny.

Sports Bar[edytuj | edytuj kod]

W trybunie północnej od strony ul. Łazienkowskiej znajduje się Sports Bar & Restauracja „Łazienkowska 3". Restauracja jest czynna nie tylko w czasie meczów, ale we wszystkie dni tygodnia. Wewnątrz znajduje się telebim na którym można oglądać mecze[53]. Lokal został otwarty 7 sierpnia 2010 roku przy okazji meczu inaugurującego z Arsenalem Londyn.

Trybuny[edytuj | edytuj kod]

Miejsce trybun względem starego stadionu nie zostało zmienione. Płyta boiska została jedynie nieznacznie przesunięta w kierunku południowo-wschodnim w stosunku do stanu sprzed przebudowy. Trybuny stadionu są dwupoziomowe. Na dwóch pierwszych kondygnacjach trybun południowej, wschodniej i północnej mieszczą się parkingi. Ponadto wewnątrz obiektu znajdują się muzeum klubowe oraz klubowy bar i restauracja. W przyszłości ma tam się mieścić również klub fitness[52].

Siedziska[edytuj | edytuj kod]

Siedziska na stadionie są wykonane z polipropylenu. Krzesełka są odporne na warunki atmosferyczne oraz uszkodzenia mechaniczne. Wszystkie są automatycznie składane. Podobny model znajduje się na innym stadionie – Allianz Arena. Na stadionie znajdują się trzy kategorie krzesełek: w sektorach dla kibiców, dziennikarzy oraz VIP-ów. Krzesełka przeznaczone dla dziennikarzy mają dodatkowy pulpit oraz gniazdka elektryczne i internetowe. Natomiast krzesła VIPowskie posiadają ekologiczną tapicerkę i podłokietniki[54].

Kolorystyka krzesełek na stadionie odpowiada kolorom klubowym Legii. Dolny poziom trybun jest zielony, zaś górny to wymieszanie trzech kolorów: zielonego, białego i czerwonego. Na trybunie wschodniej znajduje się biały napis „LEGIA”.

Barierki[edytuj | edytuj kod]

Barierki znajdujące się na stadionie są wykonane ze szkła, co w jak najmniejszym stopniu ma utrudnić oglądanie meczu. Ich wysokość sięga 130 cm a grubość 2 cm. Barierki są wykonane z dwóch, specjalnych tafli szkła, co powoduje że mają odporność 200 kg na metr bieżący. Zakończone są metalowym uchwytem[55][56].

System zabezpieczeń[edytuj | edytuj kod]

Na stadionie, w bramkach wejściowych są zamontowane czytniki Vario.Gate. Stadion jest jednym z pierwszych na świecie aren wyposażonych w ten model czytników. Największym atutem tego urządzenia jest możliwość kontroli różnych typów biletów (m.in. tradycyjne papierowe, karty kibica czy elektroniczne wysyłane na telefony komórkowe w formie MMSa). Czytnik posiada kolorowy wyświetlacz, na którym mogą być wyświetlane komunikaty dla kibiców oraz reklamy. Takie same urządzenia są zamontowane na parkingu, co umożliwi że kibic będzie mógł przemieszczać się po stadionie dzięki jednej karcie. Klub planuje także wprowadzenie na stadionie systemu płatności bezgotówkowej, co przyśpieszy przeprowadzanie operacji na stadionie[57].

Telebimy[edytuj | edytuj kod]

Na stadionie znajdują się dwa telebimy. Umieszczone są w przeciwległych narożnikach: północno-zachodnim i południowo-wschodnim i przytwierdzone na stalowych elementach do konstrukcji dachowej[52][58]. Wymiary telebimów to 5,4 m wysokości i 9,4 m szerokości. Waga jednego telebimu wynosi 7 ton[46].

Studio Telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

W narożniku południowo-zachodnim znajduje się studio telewizyjne. Wewnątrz wykończone jest zgodnie ze wszystkimi standardami akustycznymi. Odbywać się w nim mogą różne prezentacje i konferencje. Wewnątrz studia znajduje się również centrum dowodzenia stadionem, które jest odpowiedzialne za nagłośnienie, oświetlenie i monitoring stadionu[59].

Oświetlenie[edytuj | edytuj kod]

Oświetlenie na stadionie dzieli się na: oświetlenie promenady i pomieszczeń wewnątrz trybun, trybun na których zasiadają widzowie, oświetlenie iluminacyjne oraz płyty boiska[60].

Natężenie oświetlenia płyty boiska wynosi 2000 luxów (moc 516 kW), co umożliwia transmisję meczów w standardzie HD[46][61].

Oświetlenie iluminacyjne pozwala na efektowne i wielobarwne podświetlenie trybun wraz ze skarpami oraz części zadaszenia. Iluminacja wykorzystywana jest podczas zawodów trwających na stadionie[61].

Zadaszenie[edytuj | edytuj kod]

Zadaszenie stadionu opiera się na 28 dźwigarach, czyli stalowych podporach które dwiema nogami są przywarte do ringu, tj. małej promenady okalającej górną nieckę stadionu. Każdy z dźwigarów waży ok. 57 ton i mierzy 40 metrów długości, co umożliwia zasłonięcie od opadów po ostatnie krzesełko. Cztery z 28 dźwigarów (znajdujących się nad narożnikami stadionu) są dłuższe i cięższe: 60 m długości i 90 ton wagi[62].

Pomiędzy dźwigarami rozpostarta jest membrana, czyli docelowa warstwa chroniąca widzów przed opadami. Waga całej membrany która zadasza stadion wynosi ok. 30 ton, a całkowita jej powierzchnia 18 000 m²[46][62].

Na końcach dźwigarów, od strony wewnętrznej stadionu, zamiast membrany znajdują się stężenia kratowe. Są to stalowe kratownice pokryte warstwą poliwęglanu. Umożliwia to dostęp większemu zakresowi promieni słonecznych do murawy. Na końcach stężeń kratowych zamontowane są lampy oświetlające płytę boiska. Całkowita powierzchnia poliwęglanu wynosi 4200 m²[46][63].

Sieć Wi-Fi[edytuj | edytuj kod]

W 2015 na stadionie uruchomiono sieć Wi-Fi, która może obsłużyć ruch w sieci internetowej porównywalny z tym, jaki generuje średniej wielkości miasto. Ułożono ponad 10 km kabli (głównie światłowodowych). Bezprzewodowa sieć umożliwia także korzystanie z platformy usługowej, wzbogacającej wizytę kibiców (m.in. głosowanie na piłkarza meczu i możliwość zamawianie cateringu na krzesełko). Dzięki projektowi zrealizowanemu przez przedsiębiorstwo Ericsson stadion stał się pierwszym stadionem piłkarskim w Europie połączonym z internetem (ang. Connected Venue)[64].

Mecze[edytuj | edytuj kod]

Stary stadion[edytuj | edytuj kod]

Na Stadionie Wojska Polskiego w Warszawie swoje mecze rozgrywała Legia Warszawa. Na przestrzeni dziejów pojemność stadionu zmieniała się – było to spowodowane remontami oraz zmianą miejsc stojących na siedziska. Na Stadionie Wojska Polskiego swoje mecze rozgrywała również reprezentacja Polski.

Pierwszym meczem rozegranym na nowym stadionie był pojedynek pomiędzy Legią a zespołem Europa Barcelona rozegrany 9 sierpnia 1930 roku. Zakończył się on rezultatem 1:1. Ostatnim meczem przed budową nowego stadionu było spotkanie ligowe pomiędzy Legią a Śląskiem Wrocław rozegrane 14 listopada 2008 roku, nazwane „Pożegnaniem Żylety”[65][66][67][68]. Legioniści wygrali ten pojedynek 4:0[69].

Okres budowy nowego stadionu[edytuj | edytuj kod]

Budowa nowego stadionu rozpoczęła się 17 listopada 2008 roku. Budowa została podzielona na dwa etapy. W trakcie pierwszego dostępna do użytku była jedna trybuna – tzw. Kryta, której pojemność wynosiła 5976 miejsc. W związku z tym frekwencja na meczach Legii podczas tego etapu budowy nie przekraczała tej liczby.

Pierwszym meczem Legii rozegranym podczas okresu budowy nowego stadionu był mecz o Puchar Ekstraklasy rozegrany 25 listopada z Jagiellonią Białystok. Spotkanie zakończyło się zwycięstwem gospodarzy 2:1[70]. Pierwszym meczem ligowym w okresie budowy stadionu było spotkanie z GKS Bełchatów rozegrane 6 grudnia, w którym to Legioniści pokonali przeciwników 3:0[71]. W trakcie okresu budowy nowego stadionu Legia rozgrywała również mecze w europejskich pucharach.

14 listopada 2009 roku, rok po meczu pożegnalnym Żylety, na stadionie odbył się mecz towarzyski Reprezentacji Polski. Spotkanie z Rumunią było inauguracją dla Franciszka Smudy na stanowisku selekcjonera kadry. Biało-Czerwoni przegrali to spotkanie 0:1[72].

Oficjalne otwarcie nowego stadionu nastąpiło 7 sierpnia 2010 roku. W inauguracyjnym meczu spotkały się drużyny Legii i Arsenalu Londyn. Mecz zakończył się zwycięstwem gości 6:5 (1:3)

Legia w europejskich pucharach[edytuj | edytuj kod]

Nr Rodzaj rozgrywek Data spotkania Rywal Legii Warszawa Frekwencja Wynik meczu Strzelcy bramek
1 Runda wstępna Pucharu Europy 19 września 1956 Czechosłowacja Slovan Bratysława 40 tys. 2:0 Edmund Kowal 52', Lucjan Brychczy 62'
2 Runda wstępna Pucharu Europy 5 października 1960 Dania Aarhus GF 20 tys. 1:0 Helmut Nowak 29'
3 1/16 finału PZP 23 września 1964 Austria Admira Wiedeń 12 tys. 1:0 Lucjan Brychczy 11'
4 1/8 finału PZP 18 listopada 1964 Turcja Galatasaray SK 2 259 2:1 Jacek Gmoch 69', Metin Oktay 73', Kazimierz Frąckiewicz 88'
5 1/8 finału PZP – dod. 10 grudnia 1964 Turcja Galatasaray SK 5 tys. 1:0 Henryk Apostel 14'
6 1/4 finału PZP 3 marca 1965 TSV 1860 5 tys. 0:4 Peter Grosser 69', Hans Küppers 73', Alfred Heiss 75', 87'
7 1/16 finału PZP 12 października 1966 Chemie Lipsk 7 tys. 2:2 Bernd Bauchspiess 17', 29', Wiesław Korzeniowski 40', Janusz Żmijewski 88'
8 1/16 finału PMT 2 października 1968 TSV 1860 8 tys. 6:0 Jan Pieszko 1', 41', Bernard Blaut 22', Kazimierz Deyna 46', Janusz Żmijewski 52', Robert Gadocha 57'
9 1/8 finału PMT 12 listopada 1968 Belgia KSV Waregem 10 tys. 2:0 Kazimierz Deyna 68', Robert Gadocha 89'
10 1/4 finału PMT 23 lutego 1969 Újpest 7 tys. 0:1 Antal Dunai 85'
11 I runda Pucharu Europy 1 października 1969 UT Arad 15 tys. 8:0 Bernard Blaut 51', Robert Gadocha 70' 74', Lucjan Brychczy 73', Władysław Stachurski 78', Kazimierz Deyna 81', Janusz Żmijewski 83', Jan Pieszko 85'(k)
12 II runda Pucharu Europy 12 listopada 1969 Francja AS Saint-Étienne 25 tys. 2:1 Hervé Revelli 39', Jan Pieszko 78', Kazimierz Deyna 83'
13 1/4 finału Pucharu Europy 18 marca 1970 Turcja Galatasaray SK 25 tys. 2:0 Lucjan Brychczy 14', 57'
14 I runda Pucharu Europy 30 września 1970 Szwecja IFK Göteborg 7 725 2:1 Reine Almqvist 28', Kazimierz Deyna 36', Robert Gadocha 38'
15 II runda Pucharu Europy 4 listopada 1970 Belgia Standard Liège 17 237 2:0 Jan Pieszko 8', Janusz Żmijewski 20'
16 1/4 finału Pucharu Europy 24 marca 1971 Atlético Madryt 20 671 2:1 Salcedo 11', Jan Pieszko 25', Władysław Stachurski 51'
17 I runda Pucharu UEFA 29 września 1971 Szwajcaria FC Lugano 10 tys. 0:0
18 II runda Pucharu UEFA 3 listopada 1971 Rapid Bukareszt 10 tys. 2:0 Tadeusz Nowak 2', Bernard Blaut 6'
19 1/16 finału PZP 27 września 1972 Islandia Víkingur Reykjavík 7 tys. 9:0 Stafan Białas 6', 44', Jan Pieszko 7', 47', 67', Władysław Stachurski 46', Kazimierz Deyna 60', 85'(k), Lesław Ćmikiewicz 84'
20 1/16 finału PZP 19 września 1973 Flag of Greece (1970-1975).svg PAOK FC 20 tys. 1:1 Terzanidis 47', Jan Pieszko 56'
21 1/32 finału Pucharu UEFA 2 października 1974 Francja FC Nantes 20 tys. 0:1 Gilles Rampillon 65'
22 1/16 finału PZP 1 października 1980 Sławia Sofia 15 tys. 1:0 Mirosław Okoński 50'(k)
23 1/16 finału PZP 30 września 1981 Norwegia Vålerenga Fotball 12 tys. 4:1 Janusz Baran 1', Krzysztof Adamczyk 6', Adam Topolski 57', Moen 58', Henryk Miłoszewicz 90'
24 1/8 finału PZP 21 października 1981 Szwajcaria Lausanne Sports 15 tys. 2:1 Krzysztof Adamczyk 8', Robert Kok 22', Janusz Baran 32'
25 1/4 finału PZP 3 marca 1982 Dinamo Tbilisi 25 tys. 0:1 Tengiz Sułakwelidze 9'
26 1/32 finału Pucharu UEFA 18 września 1985 Norwegia Viking FK 10 tys. 3:0 Dariusz Dziekanowski 37', Tomasz Arceusz 67', Kazimierz Buda 68'
27 1/16 finału Pucharu UEFA 6 listopada 1985 Videoton FC 20 tys. 1:1 Nováth 35', Dariusz Dziekanowski 75'
28 1/8 finału Pucharu UEFA 11 grudnia 1985 Włochy Inter Mediolan 25 tys. 0:0 (0:1) Fanna 108'
29 1/32 finału Pucharu UEFA 17 września 1986 Dnipro Dniepropietrowsk 15 tys. 0:0
30 1/16 finału Pucharu UEFA 22 października 1986 Włochy Inter Mediolan 22 tys. 3:2 Altobelli 17', Witold Sikorski 41', Dariusz Dziekanowski 58', Jan Karaś 60', Ferri 77'
31 1/32 finału Pucharu UEFA 5 października 1988 Bayern Monachium 13 tys. 3:7 Norbert Nachtweih 19', Johnny Ekström 23', 44', Dariusz Kubicki 36', Klaus Augenthaler 41', Jürgen Wegmann 78', 82', Ryszard Robakiewicz 85', 88', Armin Eck 89'
32 1/16 finału Pucharu UEFA 27 września 1989 Hiszpania FC Barcelona 25 tys. 0:1 Michael Laudrup 11'
33 1/16 finału PZP 19 września 1990 Luksemburg Swift Hesperange 4 172 3:0 Roman Kosecki 48', 79', Leszek Pisz 90'
34 1/8 finału PZP 7 listopada 1990 Szkocja FC Aberdeen 9 tys. 1:0 Krzysztof Iwanicki 85'
35 1/4 finału PZP 6 marca 1991 Włochy UC Sampdoria 15 tys. 1:0 Dariusz Czykier 44'
36 1/2 finału PZP 10 kwietnia 1991 Anglia Manchester United 16 tys. 1:3 Jacek Cyzio 36', Brian McClair 37', Mark Hughes 54', Steve Bruce 68'
37 Runda kwalifikacyjna Ligi Mistrzów 10 sierpnia 1994 Chorwacja Hajduk Split 10 tys. 0:1 Milan Rapajić 22'
38 9 sierpnia 1995 Szwecja IFK Göteborg 15 tys. 1:0 Jerzy Podbrożny 49'(k)
39 Faza grupowa Ligi Mistrzów 13 września 1995 Norwegia Rosenborg BK 13 tys. 3:1 Jahn Ivar Jakobsen 64'(k), Leszek Pisz 65', 74', Ryszard Staniek 70',
40 18 października 1995 Anglia Blackburn Rovers 17 tys. 1:0 Jerzy Podbrożny 26'
41 6 grudnia 1995 Rosja Spartak Moskwa 15 tys. 0:1 Ramiz Mamedow 42'
42 1/4 finału Ligi Mistrzów 6 marca 1996 Grecja Panathinaikos Ateny 12 tys. 0:0
43 Runda wstępna Pucharu UEFA 24 lipca 1996 Luksemburg Jeunesse Esch 2 780 3:0 Marcin Mięciel 19', 63', Roman Oreszczuk 70'
44 Runda kwal. Pucharu UEFA 6 sierpnia 1996 Finlandia FC Haka 3 tys. 3:0 Piotr Mosór 9', Ryszard Staniek 27', Roman Oreszczuk 88'
45 1/32 finału Pucharu UEFA 24 września 1996 Grecja Panathinaikos Ateny 10 tys. 2:0 Marcin Mięciel 53', Cezary Kucharski 90'
46 1/16 finału Pucharu UEFA 15 października 1996 Turcja Beşiktaş JK 16,5 tys. 1:1 Tomasz Sokołowski (I) 22', Orhan Kaynak 70'
47 1/32 finału PZP 28 sierpnia 1997 Irlandia Północna Glenavon Lurgan 4 tys. 4:0 Jacek Kacprzak 73', Tomasz Sokołowski (I) 76', Paweł Skrzypek 86', Tomasz Sokołowski (II) 89'(k)
48 1/16 finału PZP 2 października 1997 Włochy Vicenza 7 tys. 1:1 Jacek Kacprzak 56', Lamberto Zauli 87'
49 Runda kwal. Pucharu UEFA 26 sierpnia 1999 Macedonia Północna Wardar Skopje 4 tys. 4:0 Sylwester Czereszewski 5', Bartosz Karwan 17', Tomasz Sokołowski (I) 53', Marcin Mięciel 77'
50 I runda Pucharu UEFA 30 września 1999 Cypr Anorthosis Famagusta 8 tys. 2:0 Marcin Mięciel 48', Sylwester Czereszewski 67'
51 II runda Pucharu UEFA 4 listopada 1999 Włochy Udinese Calcio 12 tys. 1:1 Sylwester Czereszewski 12', Roberto Carlos Sosa 41'
52 Runda kwal. Pucharu UEFA 23 sierpnia 2001 Luksemburg Etzella Ettelbruck 4 tys. 2:1 Łukasz Mierzejewski 44', Alphonse Leweck 48', Bartosz Karwan 72'
53 I runda Pucharu UEFA 20 września 2001 Szwecja IF Elfsborg 4 tys. 4:1 Bartosz Karwan 23', Andreas Klarström 42', Aleksandar Vuković 59', Cezary Kucharski 72', 80'
54 II runda Pucharu UEFA 18 października 2001 Hiszpania Valencia CF 12 tys. 1:1 Bartosz Karwan 11', Adrian Ilie 61'(k)
55 II runda kwalifikacyjna Ligi Mistrzów 7 sierpnia 2002 Macedonia Północna Wardar Skopje 5,6 tys. 1:1 Cezary Kucharski 32', Rogerio Da Costa Oliveira 51'
56 III runda kwalifikacyjna Ligi Mistrzów 28 sierpnia 2002 Hiszpania FC Barcelona 13 tys. 0:1 Gaizka Mendieta 68'(k)
57 I runda Pucharu UEFA 19 września 2002 Holandia FC Utrecht 10 tys. 4:1 Jacek Zieliński 20', Aleksandar Vuković 27', Dirk Kuijt 48', 3-1 Alje Schut 60'(s),
Stanko Svitlica 70'
58 II runda Pucharu UEFA 29 października 2002 Niemcy FC Schalke 04 13 tys. 2:3 Gustavo Antonio Varela Rodriguez 50', 54', Dariusz Dudek 58', Stanko Svitlica 63'(k),
Ebbe Sand 89'
59 II runda kwal. Pucharu UEFA 26 sierpnia 2004 Gruzja FC Tbilisi 4 tys. 6:0 Piotr Włodarczyk 5'(k), 44', 51', Jacek Magiera 23', Marek Saganowski 81',
Tomasz Sokołowski (I) 84'
60 I runda Pucharu UEFA 30 września 2004 Austria Austria Wiedeń 11 tys. 1:3 Vachoušek 31', Poledica 42', Smoliński 84', Sionko 90'
61 II runda kwal. Pucharu UEFA 11 sierpnia 2005 Szwajcaria FC Zürich 7 tys. 0:1 Rafael de Araújo 90'
62 II runda kwalifikacyjna Ligi Mistrzów 2 sierpnia 2006 Islandia Hafnarfjarðar 8,5 tys. 2:0 Aleksandar Vuković 38', Édson 89'
63 III runda kwalifikacyjna Ligi Mistrzów 23 sierpnia 2006 Ukraina Szachtar Donieck 10 tys. 2:3 Piotr Włodarczyk 17', 88', Ciprian Andrei Marica 22', 45', Fernandinho 27'
64 I runda Pucharu UEFA 14 września 2006 Austria Austria Wiedeń 8 854 1:1 Júnior 44', Wolfgang Mair 26'
65 I runda kwalifikacyjna Pucharu UEFA 17 lipca 2008 Białoruś FK Homel 6 tys. 0:0
66 II runda kwalifikacyjna Pucharu UEFA 14 sierpnia 2008 Rosja FK Moskwa 4 tys. 1:2 Edgaras Česnauskis 52', Aleksandr Samiedow 63', Roger 65'
67 II runda kwalifikacyjna Ligi Europy 16 lipca 2009 Gruzja Olimpi Rustawi 5 tys. 3:0 Adrian Paluchowski 19', Tomasz Kiełbowicz 70', Sebastian Szałachowski 82'
68 III runda kwalifikacyjna Ligi Europy 6 sierpnia 2009 Dania Brøndby IF 4,5 tys. 2:2 Max von Schlebrügge 6', 59', Piotr Giza 16', Maciej Iwański 55'(k)
69 III runda kwalifikacyjna Ligi Europy 4 sierpnia 2011, godz. 19:00 Turcja Gaziantepspor 20 118 0:0
70 Faza play-off Ligi Europy 18 sierpnia 2011, godz. 18:00 Rosja Spartak Moskwa 23 450 2:2 Miroslav Radović 3', 69', Ariclenes da Silva Ferreira 52', 71'
71 Faza Grupowa Ligi Europy 29 września 2011, godz. 21:05 Izrael Hapoel Tel-Aviv 20 217 3:2 Danijel Ljuboja 67', Marcin Komorowski 72', Miroslav Radović 89', Toto Tamuz 37', Maaran Lala 79'
72 3 listopada 2011, godz. 19:00 Rumunia Rapid Bukareszt 30 786 3:1 Miroslav Radović 53', 69', Michał Kucharczyk 90+3', Filipe Teixeira 65'
73 30 listopada 2011, godz. 21:05 Holandia PSV Eindhoven 28 786 0:3 Michał Żewłakow 32' (s), Dries Mertens 59'(k), Zakaria Labyad 68'
74 1/16 finału Ligi Europy 16 lutego 2012, godz. 19:00 Portugalia Sporting CP 27 234 2:2 Jakub Wawrzyniak 37', Janusz Gol 79' – Daniel Carriço 60', André Santos 88'
75 II runda kwalifikacyjna Ligi Europy 26 lipca 2012, godz. 20:30 Łotwa Liepājas Metalurgs 13 000 5:1 Marek Saganowski 5', 39', 79', Janusz Gol 57', Michał Żyro 61' – Vladimirs Kamešs 45'
76 III runda kwalifikacyjna Ligi Europy 9 sierpnia 2012, godz. 19:00 Austria SV Ried 16 000 3:1 Marek Saganowski 41', Miroslav Radović 55', Danijel Ljuboja 62', Robert Zulj 76'
77 IV runda kwalifikacyjna Ligi Europy 23 sierpnia 2012, godz. 19:00 Norwegia Rosenborg BK 21 637 1:1 Jakub Kosecki 42', Borzek Doczkal 80'
78 II runda kwalifikacyjna Ligi Mistrzów 24 lipca 2013, godz. 20:45 Walia The New Saints F.C. 11 826 1:0 Wladimer Dvaliszvili 53'
79 III runda kwalifikacyjna Ligi Mistrzów 7 sierpnia 2013, godz. 20:45 Norwegia Molde FK 23 677 0:0
80 IV runda kwalifikacyjna Ligi Mistrzów 27 sierpnia 2013, godz. 20:45 Rumunia Steaua Bukareszt 21 514 2:2 Nicolae Stanciu 7', Federico Piovaccari 9', Miroslav Radović 27', Jakub Rzeźniczak 90'
81 Faza grupowa Ligi Europy 3 października 2013, godz. 19:00 Cypr Apollon Limassol bez udziału publiczności 0:1 Gaston Sangoy 56'
82 7 listopada 2013, godz. 21:05 Turcja Trabzonspor 14 086 0:2 Dossa Júnior 71' (s), Olcan Adın 79'
83 28 listopada 2013, godz. 19:00 Włochy SS Lazio 12 337 0:2 Brayan Perea 24', Felipe Anderson 57'
84 II runda kwalifikacyjna Ligi Mistrzów 16 lipca 2014, godz. 20:45 Irlandia St. Patrick’s Athletic 11 075 1:1 Christy Fagan 38', Miroslav Radović 90+1'
85 III runda kwalifikacyjna Ligi Mistrzów 30 lipca 2014, godz. 20:45 Szkocja Celtic Glasgow 22 265 4:1 Callum McGregor 8', Miroslav Radović 10', 36', Michał Żyro 84', Jakub Kosecki 90+1'
86 IV runda kwalifikacyjna Ligi Europy 28 sierpnia 2014, godz. 21:00 Kazachstan FK Aktöbe 18 549 2:0 Michał Kucharczyk 26', Ivica Vrdoljak 66'(k)
87 Faza grupowa Ligi Europy 18 września 2014, godz. 21:05 Belgia Lokeren 21 548 1:0 Miroslav Radović 58'
88 6 listopada 2014, godz. 21:05 Ukraina Metalist Charków 25 809 2:1 Wasyl Kobin 22', Marek Saganowski 29', Ondrej Duda 84'
89 11 grudnia 2014, godz. 21:05 Turcja Trabzonspor bez udziału publiczności 2:0 Fatih Öztürk 22' (s), Orlando Sá 56'
90 1/16 finału Ligi Europy 26 lutego 2015, godz. 19:00 Holandia AFC Ajax bez udziału publiczności 0:3 Milik 11', 43', Viergever 13'
91 II runda kwalifikacyjna Ligi Europy 16 lipca 2015, godz. 21:00 Rumunia FC Botosani 10 446 1:0 Duda 78'
92 III runda kwalifikacyjna Ligi Europy 6 sierpnia 2015, godz. 21ː00 Albania FK Kukësi 11 847 1:0 Kucharczyk 47'
93 Runda play-off Ligi Europy 27 sierpnia 2015, godz. 21ː00 Ukraina Zoria Ługańsk 23 163 3ː2 Brzyski 16', Chomczenowski 39', Guilherme 62', Malinowski 66', Duda 90+5'
94 Faza grupowa Ligi Europy 1 października 2015, godz. 21ː05 Włochy SSC Napoli 26 357 0ː2 Mertens 53', Higuain 84'
95 22 października 2015, godz. 21ː05 Belgia Club Brugge 16 320 1ː1 De Fauw 39', Kucharczyk 51'
96 26 listopada 2015, godz. 21ː05 Dania FC Midtjylland 9 468 1ː0 Prijović 35'
97 II runda kwalifikacyjna Ligi Mistrzów 19 lipca 2016, godz. 20ː45 Bośnia i Hercegowina Zrinjski Mostar 12 784 2ː0 Nikolić 28'(k.), 62'
98 III runda kwalifikacyjna Ligi Mistrzów 3 sierpnia 2016, godz. 20ː45 Słowacja AS Trenčín 21 850 0ː0
99 Runda play-off Ligi Mistrzów 23 sierpnia 2016, godz. 20ː45 Irlandia Dundalk FC 29 066 1ː1 Kucharczyk 90+2'
100 Faza grupowa Ligi Mistrzów 14 września 2016, godz. 20ː45 Niemcy Borussia Dortmund 27 304 0ː6 Götze 7', Papastatopulos 15', Bartra 17', Guerreiro 51', Castro 76', Aubameyang 87'
101 2 listopada 2016, godz. 20ː45 Hiszpania Real Madryt bez udziału publiczności 3ː3 Bale 1', Benzema 35', Odjidja-Ofoe 40', Radović 58', Moulin 83', Kovačić 85'
102 7 grudnia 2016, godz. 20ː45 Portugalia Sporting Lizbona 28 232 1ː0 Guilherme 30'
103 1/16 finału Ligi Europy 7 grudnia 2016, godz. 20ː45 Holandia AFC Ajax 28 742 0ː0
104 II runda kwalifikacyjna Ligi Mistrzów 19 lipca 2017, godz. 20ː45 Finlandia IFK Mariehamn 15 843 6ː0 Guilherme 6', Kojola 37', Kucharczyk 40', 54', Szymański 80', Michalak 81'
105 III runda kwalifikacyjna Ligi Mistrzów 26 lipca 2017, godz. 16:00 Kazachstan FK Astana 26 100 1:3 Kabananga 36', Majeuski 45', Sadiku 79', Twumasi 90+4'
106 Runda play-off Ligi Europy 17 sierpnia 2017, godz. 20ː45 Mołdawia Sheriff Tyraspol 17 732 1:1 Kasper Hämäläinen 76' – Cyrille Bayala 87'
107 I runda kwalifikacyjna Ligi Mistrzów 17 lipca 2018, godz. 21ː00 Irlandia Cork City 14 576 3:0 José Kanté 27', Miroslav Radović 73'(k.), Carlitos 89'
108 II runda kwalifikacyjna Ligi Mistrzów 24 lipca 2018, godz. 21ː00 Słowacja Spartak Trnawa 15 572 0:2 Erik Grendel 16', Ján Vlasko 90+3'
109 III runda kwalifikacyjna Ligi Europy 9 sierpnia 2018, godz. 21ː00 Luksemburg F91 Dudelange 9 923 1:2 Carlitos 27' – Couturier Clément 24', David Turpel 61'(k.)
110 I runda kwalifikacyjna Ligi Europy 18 lipca 2019, godz. 21ː00 Gibraltar Europa FC 14 839 3:0 Carlitos 7', 60', Sandro Kulenović 13'
111 II runda kwalifikacyjna Ligi Europy 25 lipca 2019, godz. 21ː00 Finlandia Kuopion Palloseura 11 678 1:0 Mateusz Wieteska 9'
112 III runda kwalifikacyjna Ligi Europy 8 sierpnia 2019, godz. 21ː00 Grecja PAE Atromitos 15 093 0:0
113 Runda play-off Ligi Europy 22 sierpnia 2019, godz. 20ː00 Szkocja Rangers FC 26 665 0:0
114 I runda kwalifikacyjna Ligi Mistrzów 18 sierpnia 2020, godz. 19ː00 Irlandia Północna Linfield FC bez udziału publiczności 1:0 José Kanté 82'
115 II runda kwalifikacyjna Ligi Mistrzów 26 sierpnia 2020, godz. 20ː00 Cypr Omonia Nikozja bez udziału publiczności 0ː0 (0:2) Jordi Gómez 92'(k.), Thiago Ferreira dos Santos 107'
116 III runda kwalifikacyjna Ligi Europy 24 września 2020, godz. 20ː30 Kosowo KF Drita Gnjilane bez udziału publiczności 2ː0 Paweł Wszołek 24', Tomáš Pekhart 43'
117 Runda play-off Ligi Europy 1 października 2020, godz. 20ː00 Azerbejdżan Qarabağ Ağdam bez udziału publiczności 0ː3 Patrick Andrade 50', Abdellah Zoubir 62', Filip Ozobić 70'
118 I runda kwalifikacyjna Ligi Mistrzów 14 lipca 2021, godz. 20ː00 Norwegia FK Bodø/Glimt 17 473 2ː0 Luquinhas 40', Tomáš Pekhart 90+5'
119 II runda kwalifikacyjna Ligi Mistrzów 21 lipca 2021, godz. 21ː00 Estonia Flora Tallinn 16 721 2ː1 Bartosz Kapustka 3', Rafael Lopes 90+1' – Rauno Sappinen 53'
120 III runda kwalifikacyjna Ligi Mistrzów 10 sierpnia 2021, godz. 21ː00 Chorwacja Dinamo Zagrzeb 26 769 0ː1 Bartol Franjić 20'
121 Runda play-off Ligi Europy 26 sierpnia 2021, godz. 21ː00 Czechy Slavia Praga 20 641 2ː1 Mahir Emreli 59', 70' – Ubong Ekpai 45'
122 Faza grupowa Ligi Europy 30 września 2021, godz. 18ː45 Anglia Leicester City 27 087 1ː0 Mahir Emreli 31'
123 4 listopada 2021, godz. 18ː45 Włochy SSC Napoli 25 706 1ː4 Mahir Emreli 10' – Piotr Zieliński 51'(k), Dries Mertens 75'(k), Hirving Lozano 79', Adam Ounas 90'
124 9 grudnia 2021, godz. 18ː45 Rosja Spartak Moskwa 21 629 0ː1 Zielimchan Bakajew 17'

Liga Europy – Liga Europy UEFA
(k) – gol z rzutu karnego

Źródło:90minut.pl

PZP – Puchar Zdobywców Pucharów, PMT – Puchar Miast Targowych, Puchar Europy – Puchar Europy Mistrzów Klubowych, Puchar UEFA – Puchar UEFA, LM – Liga Mistrzów UEFA
(s) – gol samobójczy; (k) – gol z rzutu karnego; dot. – mecz dodatkowy rozgrywany przed wprowadzeniem dogrywek;

Źródło:rssf.com 90minut.pl

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Statystyki

  • Pierwsza bramka:
    Edmund Kowal (19.09.1956) Legia – Slovan Bratysława
  • Pierwsza bramka przeciwnika:
    Metin Oktay (18.11.1964) Legia – Galatasaray SK
  • Pierwsze zwycięstwo:
    (19.09.1956) Legia – Slovan Bratysława 2:0
  • Pierwszy remis:
    (12.10.1966) Legia – Chemie Lipsk 2:2
  • Pierwsza porażka:
    (3.03.1965) Legia – TSV 1860 0:4
  • Najwyższe zwycięstwo:
    (27.09.1972) Legia – Víkingur Reykjavik 9:0
  • Najwyższa porażka:
    (5.10.1988) Legia – Borussia Dortmund 0:6[73]
  • Mecz w którym padło najwięcej bramek:
    (5.10.1988) Legia – Bayern Monachium 3:7
  • Seria nieprzegranych spotkań:
    14 meczów (Mecze 40-53 w europejskich pucharach)

Bilans

  • Zwycięstwa: 64
  • Remisy: 29
  • Porażki: 31
  • Bramki zdobyte: 203
  • Bramki stracone: 120

Najwięcej goli dla Legii w meczach o europejskie puchary strzelili na stadionie Miroslav Radović (13), Jan Pieszko (10), Kazimierz Deyna i Michał Kucharczyk (7).

Reprezentacja Polski[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja Polski rozegrała na stadionie 74 oficjalne mecze i jest to obiekt na którym rozegrano tych spotkań najwięcej. Najwięcej meczy rozegrano z reprezentacją Węgier (6). Najwięcej goli dla reprezentacji zdobył Ernest Wilimowski (11).

Nr Rodzaj rozgrywek Data spotkania Rywal reprezentacji Polski Frekwencja Wynik meczu Strzelcy bramek
1 Mecz towarzyski 26 października 1930 Łotwa Łotwa 10 000 6:0 Józef Nawrot 11', 28', 71', 89', Leonard Malik 33', Mieczysław Balcer 87'
2 Mecz towarzyski 14 czerwca 1931 Czechosłowacja Czechosłowacja 13 000 0:4 František Pelcner 1', 53', Václav Bára 62', Oldřich Nejedlý 66'
3 Mecz towarzyski 23 sierpnia 1931 Rumunia Rumunia 10 000 2:3 Józef Nawrot 80', Witold Wypijewski 87' – Graţian Sepi 5', 78', Elemer Kocsis 29'
4 Mecz towarzyski 10 lipca 1932 Szwecja Szwecja 13 000 2:0 Józef Nawrot 12', Gustaw Bator 84'
5 Mecz towarzyski 2 października 1932 Łotwa Łotwa 8 000 2:1 Karol Kossok 52', Leon Radojewski 89' – Arnolds Tauriņš 19'
6 Mecz towarzyski 4 czerwca 1933 Belgia Belgia 16 000 0:1 Jean Brichaut 39'
7 Mecz towarzyski 10 września 1933 Jugosławia 8 000 4:3 Józef Nawrot 10', 46', Edmund Majowski 76', Władysław Król 88' – Đorđe Vujadinović 29', 14', Aleksandar Tirnanić 89'
8 Eliminacje MŚ 1934 13 października 1933 Czechy Czechosłowacja 15 000 1:2 Henryk Martyna 52' – Josef Silný 33', František Pelcner 77'
9 Mecz towarzyski 9 września 1934 III Rzesza Niemcy 33 000 2:5 Ernest Wilimowski 28', Karol Pazurek 55' – Ernst Lehner 15', 80'(k), Karl Hohmann 77', Otto Siffling 78', Fritz Szepan 83'
10 Mecz towarzyski 6 czerwca 1935 Austria Austria 25 000 1:0 Michał Matyas 34'
11 Mecz towarzyski 13 września 1936 III Rzesza Niemcy 40 000 1:1 Gerard Wodarz 75' – Karl Hohmann 20'
12 Mecz towarzyski 23 czerwca 1937 Szwecja Szwecja 18 000 3:1 Gerard Wodarz 12', Leonard Piontek 24', Ernest Wilimowski 62' – Gustav Wetterström 76'
13 Mecz towarzyski 12 września 1937 Dania Dania 20 000 3:1 Ernest Wilimowski 11', Władysław Król 27', Ryszard Piec 56' – Jørgen Iversen 12'
14 Eliminacje MŚ 1938 10 października 1937 Jugosławia 20 000 4:0 Leonard Piontek 2', 20', Jerzy Wostal 57', Ernest Wilimowski 74'
15 Mecz towarzyski 22 maja 1938 Irlandia Irlandia 25 000 6:0 Jan Wasiewicz 12', Gerard Wodarz 21', 78', Leonard Piontek 43', 52', Ernest Wilimowski 58'
16 Mecz towarzyski 25 września 1938 Jugosławia 20 000 4:4 Józef Korbas 28', Ernest Wilimowski 36', 84', Leonard Piontek 58' – Josef Velker 44', 62', Mirko Kokotović 51' k., Franjo Wölfl 70'
17 Mecz towarzyski 23 października 1938 Norwegia Norwegia 15 000 2:2 Ryszard Piec 73', Ernest Wilimowski 80' – Hans Nordahl 6', Alf Martinsen 41'
18 Mecz towarzyski 4 czerwca 1939 Szwajcaria Szwajcaria 20 000 1:1 Leonard Piontek 29' – Lauro Amadò 76'
19 Mecz towarzyski 27 sierpnia 1939 Węgry 21 000 4:2 Ernest Wilimowski 33', 64', 75'(k), Leonard Piontek 73' – Gyula Zsengellér 14', Sándor Ádám 33'
20 Mecz towarzyski 19 lipca 1947 Rumunia Rumunia 30 000 1:2 Gerard Cieślik 53' – Francisc Spielmann 3', 61'
21 Mecz towarzyski 18 kwietnia 1948 Czechy Czechosłowacja 40 000 3ː1 Gerard Cieślik 7', Mieczysław Gracz 15', Henryk Spodzieja 83' – Václav Kokštejn 58'
22 Mecz towarzyski 25 sierpnia 1948 Jugosławia 38 000 0ː1 Rajko Mitić 24'
23 Mecz towarzyski 19 września 1948 Węgry 40 000 2ː6 Józef Kohut 37', Gerard Cieślik 68' – József Bozsik 20', Nándor Hidegkuti 25', Ferenc Szusza 29', Ferenc Deák 63', Mátyás Tóth 72', Nándor Hidegkuti 81'
24 Mecz towarzyski 17 października 1948 Finlandia Finlandia 30 000 1ː0 Gerard Cieślik 64'
25 Mecz towarzyski 19 czerwca 1949 Dania Dania 40 000 1ː2 Alfred Kokot 44' – Frank Reckendorff 54', Knud Lundberg 58'
26 Mecz towarzyski 2 października 1949 Bułgaria 3ː2 Gerard Cieślik 25', 34', Henryk Alszer 38' – Vasił Spasow 18', Stefan Bożkow 64'
27 Mecz towarzyski 6 listopada 1949 Albania 35 000 2ː1 Gerard Cieślik 16', Józef Kohut 88' – Zihni Gjinali 55'(k)
28 Mecz towarzyski 4 czerwca 1950 Węgry 50 000 2ː5 Zdzisław Mordarski 24', Gerard Cieślik 80' – Ferenc Puskás 10'(k), Gyula Szilágyi 38', 48', 62', Ferenc Puskás 63'
29 Mecz towarzyski 22 października 1950 Czechy Czechosłowacja 55 000 1ː4 Mieczysław Gracz 35' – Vlastimil Preis 13', Jaroslav Cejp 17', Vlastimil Preis 32', 44'
30 Mecz towarzyski 18 maja 1952 Bułgaria 45 000 0ː1 Dimitar Milanov 45'
31 Mecz towarzyski 15 czerwca 1952 Węgry 50 000 1ː5 Henryk Alszer 56' – Sándor Kocsis 7', Ferenc Puskás 25', Nándor Hidegkuti 27', Ferenc Puskás 32', Sándor Kocsis 42'
32 Mecz towarzyski 21 września 1952 NRD 35 000 3ː0 Kazimierz Trampisz 70', Teodor Anioła 80', 84'
33 Mecz towarzyski 8 sierpnia 1954 Bułgaria 30 000 2ː2 Kazimierz Trampisz 57', 71' – Krum Janew 3', Dimitar Milanov 32'
34 Mecz towarzyski 8 października 1961 RFN 25 000 0ː2 Albert Brülls 19', Helmut Haller 65'
35 Mecz towarzyski 11 października 1962 Maroko Maroko 17 000 1ː1 Erwin Wilczek 61' – Mohamed Ben Abdelkader 75'
36 Mecz towarzyski 1 maja 1968 Holandia Holandia 30 000 0ː0
37 Mecz towarzyski 4 września 1974 NRD 1ː3 Grzegorz Lato 3' – Lothar Kurbjuweit 36', Eberhard Vogel 39', Hans-Jürgen Dörner 51'
38 Mecz towarzyski 31 października 1974 Kanada Kanada 2ː0 Jerzy Kasalik 6', Roman Jakóbczak 9'
39 Mecz towarzyski 17 kwietnia 1984 Belgia Belgia 20 000 0ː1 Alex Czerniatynski 89'
40 Mecz towarzyski 12 listopada 1986 Irlandia Irlandia 8 000 1ː0 Marek Koniarek 43'
41 Eliminacje ME 1988 23 września 1987 Węgry 12 000 3:2 Dariusz Dziekanowski 6', Ryszard Tarasiewicz 58', Marek Leśniak 62' – György Bognár 10', Ferenc Mészáros 64'
42 Mecz towarzyski 12 kwietnia 1989 Rumunia Rumunia 18 000 2ː1 Jan Urban 40', Ryszard Tarasiewicz 59' – Ioan Sabău 57'
43 Mecz towarzyski 5 września 1989 Grecja Grecja 20 000 3ː0 Robert Warzycha 2', Dariusz Dziekanowski 28', Jacek Ziober 43'
44 Mecz towarzyski 10 października 1990 Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone 5 000 2ː3 Roman Kosecki 48', Jacek Ziober 61' – Bruce Murray 15', Peter Vermes 24', 43'
45 Mecz towarzyski 13 marca 1991 Finlandia Finlandia 4 000 1ː1 Andrzej Lesiak 12' – Mika-Matti Paatelainen 20'
46 Eliminacje ME 1996 17 kwietnia 1991 Turcja Turcja 1 500 3:0 Ryszard Tarasiewicz 72', 80', Roman Kosecki 87'
47 Mecz towarzyski 6 września 1997 Węgry Węgry 8 000 1ː0 Krzysztof Ratajczyk 59'
48 Mecz towarzyski 25 marca 1998 Słowenia Słowenia 6 000 2ː0 Wojciech Kowalczyk 37', Tomasz Iwan 55'
49 Eliminacje ME 2000 10 października 1998 Luksemburg Luksemburg 8 000 3:0 Jerzy Brzęczek 18', Andrzej Juskowiak 33', Mirosław Trzeciak 65'
50 Mecz towarzyski 3 marca 1999 Armenia Armenia 5 000 1ː0 Mirosław Trzeciak 4'
51 Mecz towarzyski 28 kwietnia 1999 Czechy Czechy 3 000 2ː1 Mirosław Trzeciak 16', Artur Wichniarek 49' – Vratislav Lokvenc 79'
52 Eliminacje ME 2000 4 czerwca 1999 Bułgaria Bułgaria 8 000 2:0 Tomasz Hajto 15', Tomasz Iwan 62'
53 Mecz towarzyski 18 sierpnia 1999 Hiszpania Hiszpania 10 000 1ː2 Tomasz Hajto 7' – Fernando Morientes 54', Munitis 66'
54 Eliminacje ME 2000 8 września 1999 Anglia Anglia 14 000 0:0
55 Eliminacje MŚ 2002 11 października 2000 Walia Walia 10 000 0:0
56 Mecz towarzyski 15 listopada 2000 Islandia Islandia 5 000 1:0 Tomasz Frankowski
57 Eliminacje MŚ 2002 28 marca 2001 Armenia Armenia 12 000 4:0 Michał Żewłakow 15' k., Emmanuel Olisadebe 42', Marcin Żewłakow 81', Bartosz Karwan 88'
58 Mecz towarzyski 18 maja 2002 Estonia Estonia 8 500 1:0 Maciej Żurawski 56'
59 Eliminacje ME 2000 12 października 2002 Łotwa Łotwa 12 000 0:1 Juris Laizāns 30'
60 Mecz towarzyski 12 listopada 2003 Włochy Włochy 7 000 3:1 Jacek Bąk 6', Tomasz Kłos 18', Jacek Krzynówek 84' – Antonio Cassano 19'
61 Eliminacje MŚ 2006 26 marca 2005 Azerbejdżan Azerbejdżan 9 000 8:0 Tomasz Frankowski 12', 63', 66', Aftandil Hacıyev 16' sam., Kamil Kosowski 40', Jacek Krzynówek 72', Marek Saganowski 84', 90'
62 Eliminacje MŚ 2006 30 marca 2005 Irlandia Północna Irlandia Północna 13 500 1:0 Maciej Żurawski 87'
63 Eliminacje MŚ 2006 7 września 2005 Walia Walia 14 000 1:0 Maciej Żurawski 54'(k)
64 Mecz towarzyski 7 października 2005 Islandia Islandia 7 500 3:2 Jacek Krzynówek 25', Marcin Baszczyński 57', Euzebiusz Smolarek 64' – Kristján Örn Sigurðsson 15', Hannes Sigurðsson 38'
65 Eliminacje ME 2008 6 września 2006 Serbia Serbia 5 000 1:1 Radosław Matusiak 30' – Danko Lazović 71'
66 Eliminacje ME 2008 24 marca 2007 Azerbejdżan Azerbejdżan 12 000 5:0 Jacek Bąk 3', Dariusz Dudka 6', Wojciech Łobodziński 34', Jacek Krzynówek 58', Przemysław Kaźmierczak 84'
67 Eliminacje ME 2008 13 października 2007 Kazachstan Kazachstan 13 000 3:1 Euzebiusz Smolarek 56', 64', 65' – Dmitrij Biakow 20'
68 Mecz towarzyski 14 listopada 2009 Rumunia Rumunia 5 000 0:1 Daniel Niculae 59'
69 Mecz towarzyski 5 czerwca 2011 Argentyna Argentyna 10 000 2:1 Adrian Mierzejewski 25', Paweł Brożek 67' – Marco Ruben 46'
70 Mecz towarzyski 9 czerwca 2011 Francja Francja 25 000 0:1 Tomasz Jodłowiec 12' sam.
71 Mecz towarzyski 2 września 2011 Meksyk Meksyk 18 000 1:1 Paweł Brożek 27' – Javier Hernández 35'
72 Mecz towarzyski 2 czerwca 2012 Andora Andora 31 000 4:0 Ludovic Obraniak 13', Robert Lewandowski 37', Jakub Błaszczykowski 39'(k), Marcin Wasilewski 77'(k)
73 Eliminacje MŚ 2022 28 marca 2021 Andora Andora 0 3ː0 Robert Lewandowski 30', 55', Karol Świderski 88'
74 Mecz towarzyski 16 listopada 2022 Chile Chile 27 968 1ː0 Krzysztof Piątek 85'
Strzelcy największej liczby goli dla reprezentacji na stadionie[edytuj | edytuj kod]
Lp. Piłkarz Liczba goli
1. Ernest Wilimowski 11
2. Gerard Cieślik 8
Józef Nawrot
Leonard Piontek
3. Jacek Krzynówek 4
Euzebiusz Smolarek
Ryszard Tarasiewicz

Upamiętnienia[edytuj | edytuj kod]

Kilkakrotnie na stadionie i w otoczeniu został upamiętniony jeden z najlepszych zawodników w historii Legii, Kazimierz Deyna. 1 września 2004 roku została wmurowana przed wejściem do budynku klubu tablica ku jego pamięci. Uroczyste odsłonięcie tablicy miało miejsce 22 stycznia 2005[74]. Na nowo powstałym stadionie trybuna wschodnia (niegdyś w tym miejscu była słynna Żyleta) została przez kibiców w wyniku konkursu w 2010 nazwana imieniem Kazimierza Deyny[75]. 6 czerwca 2012 przy stadionie został odsłonięty pomnik Kazimierza Deyny[76].

21 kwietnia 2006 roku z okazji obchodów 90-lecia klubu odsłonięto tablicę ku czci Marszałka Józefa Piłsudskiego. Tego samego dnia nastąpiło także oficjalne otwarcie Muzeum Legii znajdującego się wewnątrz trybuny Krytej.

 Osobny artykuł: Muzeum Legii Warszawa.

1 października 2006 roku oficjalnie zostało zarezerwowane miejsce na loży VIP, na którym zasiadał przez wiele lat Kazimierz Górski, który zmarł 23 maja 2006 roku. Od tego dnia na miejscu 1/16, z którego kibicował warszawskiej drużynie Trener Tysiąclecia, nie zasiadali zaproszeni goście do klubu[24]. Po wyburzeniu trybuny krytej, krzesełko zostało przeniesione do Muzeum Klubowego, znajdującego się na nowym stadionie[77].

24 kwietnia 2008, w ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, przy stadionie zostały zasadzone trzy Dęby Pamięci, które uhonorowały ofiary zbrodni katyńskiej, związane za życia z Legią Warszawa. Upamiętnieni w ten sposób zostali Feliks Asłanowicz, kpt. Józef Baran-Bilewski, mjr Kazimierz Dobrostański[78].

W grudniu 2018 na elewacji stadionu odsłonięto trzy tablice upamiętniające: cały kompleks sportowy przy ul. Łazienkowskiej, Stanisława Mielecha oraz klub Legię Warszawa[79].

Pozostałe wydarzenia[edytuj | edytuj kod]

Na stadionie oprócz wydarzeń sportowych odbywają się też imprezy kulturalne, muzyczne oraz zgromadzenia religijne[80][a].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Od 1992 na stadionie odbywają się coroczne kongresy Świadków Jehowy, także międzynarodowe: w 1996 ph. „Posłańcy pokoju Bożego” (ponad 20 tysięcy obecnych, delegacje z 14 krajów), a w 2019 ph. „Miłość nigdy nie zawodzi!” (32 069 obecnych, delegaci z 35 krajów) (Źródła: [1]; [2]; [3]).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b http://stadiony.net/stadiony/pol/stadion_wojska_polskiego Pojemność stadionu według serwisu Stadiony.net.
  2. Stadion, legia.net [dostęp 2022-11-26] (pol.).
  3. a b legialive.pl: Historia stadionu Legii: 1917-1922. [dostęp 2010-02-13].
  4. legialive.pl: Historia stadionu Legii: 1924-25. [dostęp 2010-02-14]. (pol.).
  5. legialive.pl: Historia stadionu Legii: 1926-27. [dostęp 2010-02-14].
  6. a b legialive.pl: Historia stadionu Legii: 1928-29. [dostęp 2010-02-14].
  7. a b stadion.legia.com: Basen Legii – pamiętajmy o historii. [dostęp 2010-02-14].
  8. ekstraklasa.net: Ekstraklasa.net Retro (11). [dostęp 2010-03-16].
  9. a b c legialive.pl: Historia stadionu Legii: 1930-32. [dostęp 2010-02-14].
  10. a b c d e f legialive.pl: Historia stadionu Legii: 1933-36. [dostęp 2010-02-14].
  11. a b jp85.pl: Historia stadionu. [dostęp 2010-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (24 lutego 2010)].
  12. a b c legialive.pl: Historia stadionu Legii: 1937-45. [dostęp 2010-02-20].
  13. a b c Stefan Szczepłek. Radość na gruzach. „Skarpa Warszawska”, s. 57, listopad 2020. 
  14. a b c d legialive.pl: Historia stadionu Legii: 1946-1947. [dostęp 2010-02-21].
  15. a b Stefan Szczepłek. Gdzie wybierano prezesów. „Skarpa Warszawska”, s. 50, styczeń 2021. 
  16. a b c legialive.pl: Historia stadionu Legii: 1950-59. [dostęp 2010-02-21].
  17. a b warszawa.wikia.com: Stadion Wojska Polskiego im. Marszałka Józefa Piłsudskiego. [dostęp 2010-03-16].
  18. a b legialive.pl: Historia stadionu Legii: 1960 cz.I. [dostęp 2010-03-16].
  19. a b c stadiony.net: Stadion Wojska Polskiego im. Marszałka Józefa Piłsudskiego. [dostęp 2010-03-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (8 maja 2008)].
  20. pzpn.pl: Mecz Polska – Anglia. [dostęp 2010-03-18].
  21. 90minut.pl: Puchar UEFA 2001/2002. [dostęp 2010-03-18].
  22. a b stadion.legia.com: Stadion – Zaczęło się!. [dostęp 2009-12-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (26 listopada 2009)]. (pol.).
  23. pzla.pl: Edycje mistrzostw Polski seniorów. [dostęp 2012-10-06].
  24. a b c legialive.pl: Stadion. [dostęp 2010-08-05].
  25. budowastadionu.pl: Stadion Legii z 1930 roku. [dostęp 2010-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (16 czerwca 2010)].
  26. stadionlegii.pl: Miasto przejmuje grunty, będzie nowy stadion!. [dostęp 2009-12-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (31 marca 2012)].
  27. a b stadionlegii.pl: Jest zgoda na budowę!. [dostęp 2009-12-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (13 sierpnia 2011)].
  28. gazeta.pl: Stadionu Legii jednak nie będzie. [dostęp 2006-09-26].
  29. stadionlegii.pl: Krajobraz po unieważnieniu. [dostęp 2009-12-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (24 sierpnia 2011)].
  30. stadionlegii.pl: Stadion Narodowy w miejscu X-lecia?. [dostęp 2009-12-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (12 października 2007)].
  31. stadionlegii.pl: Stadion: Teraz mąci ŻW. [dostęp 2009-12-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (12 października 2007)].
  32. stadionlegii.pl: Stadion do dyskusji. [dostęp 2009-12-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (12 października 2007)].
  33. Mikołaj Wójcik, Radosław Gruca, Piotr Nisztor, Wielka wojna o Stadion Narodowy w Warszawie, Dziennik.pl, 29 października 2007 [dostęp 2009-12-27] [zarchiwizowane z adresu 2008-01-12] (pol.).
  34. stadionlegii.pl: Kameralna Legia?. [dostęp 2009-12-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (9 stycznia 2010)].
  35. stadionlegii.pl: Borowski: Stadion powstanie na Łazienkowskiej. [dostęp 2009-12-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (12 października 2007)].
  36. stadionlegii.pl: Klub zaprasza do oglądania projektu stadionu. [dostęp 2009-12-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (9 sierpnia 2011)]. (pol.).
  37. stadionlegii.pl: Nowy stadion w 2,5 roku. [dostęp 2009-12-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (10 września 2011)]. (pol.).
  38. stadionlegii.pl: Stadion dla Legii przez najbliższe 23 lata!. [dostęp 2009-12-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (13 września 2011)]. (pol.).
  39. gazeta.pl: Są pieniądze na stadion Legii. [dostęp 2009-12-26]. (pol.).
  40. stadiony.net: Stadion Legii coraz bliżej budowy. [dostęp 2009-12-26]. (pol.).
  41. stadiony.net: Cztery oferty na budowę stadionu Legii. [dostęp 2009-12-26]. (pol.).
  42. stadiony.net: 460 mln na modernizację stadionu Legii!. [dostęp 2009-12-26]. (pol.).
  43. stadiony.net: Podpisano umowę na budowę stadionu Legii. [dostęp 2009-12-26]. (pol.).
  44. stadion.legia.com: 4 dzień budowy: Rozbiórka budynku klubowego. [dostęp 2009-12-26].
  45. Budowa stadionu Legii na „cztery z plusem”. [w:] PAP [on-line]. Wirtualna Polska, 18 listopada 2009. [dostęp 2009-11-18].
  46. a b c d e f budowastadionu.pl: Czego jeszcze nie wiesz o nowym stadionie Legii?. [dostęp 2010-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (1 maja 2015)]. (pol.).
  47. Kacper Ruszczak, Adam Kołodziejski: Mija 5 lat od otwarcia nowego stadionu Legii!. legia.com, 7 sierpnia 2015. [dostęp 2017-07-13].
  48. kcz//mat: Pepsi Arena tylko marketingowo. ITI, 2011-07-20. [dostęp 2011-08-02].
  49. Nie ma już Pepsi Areny. Stadion Legii wraca do nazwy z Piłsudskim. sport.pl, 2015-01-14. [dostęp 2015-01-14].
  50. a b c d e f stadion.legia.pl: Stadion – Projekt. [dostęp 2009-12-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (26 sierpnia 2009)]. (pol.).
  51. stadionlegii.pl: Projekt stadionu według KP Legia i ITI. [dostęp 2010-02-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (13 października 2008)]. (pol.).
  52. a b c legia.com: Marek Drabczyk: Nasza współpraca układa się bardzo dobrze (cz. II wywiadu). [dostęp 2010-02-13]. (pol.).
  53. legionisci.com: W sobotę otwarcie restauracji na Łazienkowskiej. [dostęp 2010-08-06]. (pol.).
  54. stadion.legia.com: Wybrano model krzesełek!. [dostęp 2010-02-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (10 stycznia 2010)]. (pol.).
  55. legialive.pl: Szklane barierki oddzielą kibiców od boiska. [dostęp 2010-02-13]. (pol.).
  56. gazeta.pl: Nowe szyby na Legii: można je rozbić dopiero kilofem. [dostęp 2010-02-13]. (pol.).
  57. legia.com: Legia jak Allianz Arena czy Old Trafford. [dostęp 2010-02-13]. (pol.).
  58. stadion.legia.com: Kilka słów o telebimie. [dostęp 2010-02-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (17 listopada 2009)]. (pol.).
  59. stadion.legia.com: Aktualności – Słów kilka o studiu telewizyjnym. [dostęp 2010-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (12 lipca 2011)]. (pol.).
  60. legia.com: Nowy Stadion Legii – Wieczorne testy oświetlenia – VIDEO. [dostęp 2010-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (21 maja 2010)]. (pol.).
  61. a b legia.com: Warszawa: Wielka iluminacja. [dostęp 2010-08-06]. (pol.).
  62. a b warszawa.gazeta.pl: Ogromna konstrukcja stanęła na stadionie Legii. [dostęp 2010-08-06]. (pol.).
  63. stadion.legia.com: Nowy Stadion Legii – Słów kilka o stężeniu kratowym. [dostęp 2010-08-06]. (pol.).
  64. Innowacyjne rozwiązania skandynawskich firm w Polsce. [w:] Skandynawsko-Polska Izba Gospodarcza [on-line]. spcc.pl. s. 38–39. [dostęp 2016-11-24].
  65. legialive.pl: Doping na pożegnanie Żylety!. [dostęp 2010-02-28]. (pol.).
  66. rp.pl: Pożegnanie Żylety z Łazienkowskiej. [dostęp 2010-02-28]. (pol.).
  67. polskieradioeuro.pl: Pożegnanie „Żylety”. [dostęp 2010-02-28]. (pol.).
  68. legia.com: Nowy Stadion Legii – Pożegnanie Żylety. [dostęp 2010-02-28]. (pol.).
  69. 90minut.pl: Legia Warszawa 4 – 0 Śląsk Wrocław. [dostęp 2010-03-16]. (pol.).
  70. 90minut.pl: Legia Warszawa 2 – 1 Jagiellonia Białystok. [dostęp 2010-03-16]. (pol.).
  71. 90minut.pl: Legia Warszawa 3 – 0 GKS Bełchatów. [dostęp 2010-03-16]. (pol.).
  72. 90minut.pl: Polska 0 – 1 Rumunia. [dostęp 2010-03-16]. (pol.).
  73. Najwyższe porażki. legia.net. [dostęp 2022-05-28]. (pol.).
  74. deyna.info: Pomnik Kazika. [dostęp 2012-06-25]. (pol.).
  75. Trybuna wschodnia: im. Kazimierza Deyny!. legionisci.com, 2010-02-11. [dostęp 2013-09-26]. (pol.).
  76. PAP: Przed stadionem Legii odsłonięto pomnik Kazimierza Deyny. sport.dziennik.pl, 2012-06-07. [dostęp 2012-06-08]. (pol.).
  77. legionosci.pl: Otwarcie klubowego muzeum 23 października. [dostęp 2010-08-05]. (pol.).
  78. Dęby katyńskie na Legii. legia.net, 24 kwietnia 2008. [dostęp 2014-07-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (27 lipca 2014)].
  79. Beata Wiśniewska: Tablice pamiątkowe Legii Warszawa. [w:] Urząd m.st. Warszawy [on-line]. 18 grudnia 2018. [dostęp 2018-12-27].
  80. Piotr Kamieniecki: Legia wynajmuje stadion. legia.net, 2019-08-05. [dostęp 2019-08-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]