Funkcja signum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wykres funkcji signum.

Signum, sgn (łac. signum „znak”) – funkcja zmiennej rzeczywistej, zdefiniowana następująco[1]:

Własności[edytuj | edytuj kod]

  • Signum iloczynu jest iloczynem signum:
  • Signum jest funkcją nieparzystą.
  • Dla dowolnej liczby rzeczywistej spełniona jest zależność:

Uogólnienie na liczby zespolone[edytuj | edytuj kod]

Ostatnia własność jest punktem wyjścia do uogólnienia definicji signum na liczby zespolone:

Inne znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Funkcję signum definiuje się również dla permutacji w danym zbiorze – przyjmuje ona wtedy wartość 1, gdy permutacja jest parzysta i −1, gdy jest nieparzysta.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. signum, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-12-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]