Góropatwa azjatycka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Góropatwa azjatycka
Alectoris chukar[1]
(J. E. Gray, 1830)
Góropatwa azjatycka
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Rodzaj Alectoris
Gatunek góropatwa azjatycka
Synonimy
  • Perdix Chukar J. E. Gray, 1830[2]
Podgatunki
  • A. c. kleini Hartert, 1925
  • A. c. cypriotes Hartert, 1917
  • A. c. kurdestanica R. Meinertzhagen, 1923
  • A. c. sinaica (Bonaparte, 1858)
  • A. c. werae (Zarudny & Loudon, 1904)
  • A. c. koroviakovi (Zarudny, 1914)
  • A. c. subpallida (Zarudny, 1914)
  • A. c. falki Hartert, 1917
  • A. c. dzungarica Sushkin, 1927
  • A. c. pallida (Hume, 1873)
  • A. c. pallescens (Hume, 1873)
  • A. c. chukar (J. E. Gray, 1830)
  • A. c. potanini Sushkin, 1927
  • A. c. pubescens (Swinhoe, 1871)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Góropatwa azjatycka, kuropatwa górska[4] (Alectoris chukar) – gatunek ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Gniazduje w południowo-wschodniej Europie i na Bliskim Wschodzie. W niektórych miejscach jest traktowana jako zwierzyna łowna. Mierzy 32-35 cm. Ma rozpiętość skrzydeł 41-43 cm. Osiąga masę ciała 550-675 g[5].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono kilka podgatunków A. chukar[6]:

  • A. chukar kleini – północna Grecja, Bułgaria i północna Turcja do Kaukazu.
  • A. chukar cypriotesKreta, Rodos, Cypr, południowo-zachodnia i południowo-środkowa Turcja.
  • A. chukar kurdestanica – południowo-wschodnia Turcja, północna Syria, północny Irak do północnego Iranu.
  • A. chukar sinaica – Syria do Synaju.
  • A. chukar werae – wschodnia Irak, południowo-zachodni Iran.
  • A. chukar koroviakovi – północno-wschodni i wschodni Iran do zachodniego Pakistanu.
  • A. chukar subpallida – centralny Turkmenistan do centralnego Uzbekistanu i północnego Afganistanu.
  • A. chukar falki – zachodni Uzbekistan do północno-środkowego Afganistanu i zachodnich Chin.
  • A. chukar dzungaricaTienszan do północno-zachodniej Mongolii.
  • A. chukar pallida – zachodni Sinciang.
  • A. chukar pallescens – północno-wschodni Afganistan do zachodniego Tybetu.
  • A. chukar chukar – wschodni Afganistan do Nepalu.
  • A. chukar potanini – zachodnia Mongolia, północno-zachodnie Chiny.
  • A. chukar pubescens – północno-wschodni Sinciang do południowo-zachodniej Mongolii i północna Ningxia.

Przypisy

  1. Alectoris chukar w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Chukar (Alectoris chukar) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-10-31].
  3. Alectoris chukar. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. Busse i inni 1991 ↓, s. 305.
  5. 5,0 5,1 Na ścieżkach wiedzy Encyklopedia 100 Ptaków. Bellona SA, 2008, s. 29. ISBN 978-83-11111-78-3.
  6. 6,0 6,1 Frank Gill, David Donsker: Family Phasianidae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.5. [dostęp 2013-10-31].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Paul Sterry, Andrew Cleve, Andy Clements, Peter Goodfellow: Ptaki Europy: przewodnik ilustrowany. Warszawa: Świat Książki, 2007. ISBN 978-83-247-0818-5.
  2. Przemysław Busse (red.), Zygmunt Czarnecki, Andrzej Dyrcz, Maciej Gromadzki, Roman Hołyński, Alina Kowalska-Dyrcz, Jadwiga Machalska, Stanisław Manikowski, Bogumiła Olech: Ptaki. T. I. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0563-0.