Główny Urząd Miar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Główny Miar
Logo Głównego Urzędu Miar
Logo Głównego Urzędu Miar
Ilustracja
Siedziba Głównego Urzędu Miar przy ul. Elektoralnej 2 w Warszawie
Państwo  Polska
Data utworzenia 1 kwietnia 1919
Prezes Włodzimierz Lewandowski
Wiceprezes Maciej Dobieszewski
Budżet 131,5 mln zł (2015)[1]
Zatrudnienie 1565 (2015)[2]
Adres
ul. Elektoralna 2
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Główny Miar
Główny Miar
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Główny Miar
Główny Miar
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Główny Miar
Główny Miar
Ziemia52°14′30,479″N 21°00′03,189″E/52,241800 21,000886
Strona internetowa
Fragment ekspozycji zbiorów przyrządów pomiarowych na korytarzu GUM

Główny Urząd Miarinstytucja powołana 1 kwietnia 1919 roku podpisanym przez Józefa Piłsudskiego 8 lutego 1919 roku dekretem o miarach[3] jako jedna z pierwszych instytucji administracji państwowej w II Rzeczypospolitej.

Historia[edytuj]

II RP[edytuj]

Zadaniem powołanego wtedy urzędu było ujednolicenie systemu miar, gdyż każda z trzech części Polski podlegająca innemu zaborcy miała inny. Równocześnie powstawały okręgowe i obwodowe urzędy miar, które obecnie tworzą rządową administrację miar.

Od 1922 roku siedzibą Głównego Urzędu Miar jest zabytkowy budynek przy ulicy Elektoralnej 2 w Warszawie.

Okres powojenny[edytuj]

Administracja miar po II wojnie światowej przechodziła szereg zmian organizacyjnych i działalność w dziedzinie metrologii była łączona z działalnością w dziedzinie jakości i normalizacji.

Ustawa z dnia 3 kwietnia 1993 roku o utworzeniu Głównego Urzędu Miar[4] przywróciła Urzędowi historyczną, pierwszą nazwę oraz zakres kompetencji. Stało się to 1 stycznia 1994 roku, w 75-lecie działalności tej instytucji.

Główny Urząd Miar sprawuje nadzór nad administracją miar i administracją probierczą w Polsce. Podstawowym jego zadaniem jest:

  • zapewnienie spójności pomiarowej,
  • utrzymanie państwowych wzorców miar,
  • zapewnienie wzajemnej zgodności i określonej dokładności wyników pomiarów przeprowadzanych w Polsce,
  • oraz ich zgodności z Międzynarodowym Układem Miar.

Główny Urząd Miar łączy w sobie dwie funkcje: 1) centralnego urzędu administracji państwowej w zakresie metrologii prawnej i 2) krajowego instytutu metrologicznego zajmującego się metrologią wzorców dla potrzeb nauki i systemu laboratoriów wzorcujących. Czynności administracyjne muszą być poprzedzone pracami badawczymi – na odpowiednim stanowisku pomiarowym dokonywane jest badanie danego przyrządu pomiarowego i sprawdzanie, czy jego wskazania są wiarygodne i zgodne z wymaganiami prawnymi lub innymi. Sprawdzane przyrządy są często unikatowe, o wyjątkowo skomplikowanej, często jednostkowej konstrukcji i bardzo wysokiej dokładności pomiaru.

W Głównym Urzędzie Miar gromadzone są zbiory dawnych przyrządów pomiarowych, które stanowią Historyczne Zbiory Metrologiczne. Kolekcja GUM liczy ok. 3 tysięcy eksponatów.

Główny Urząd Miar prowadzi współpracę z międzynarodowymi organizacjami metrologicznymi i podobnymi instytucjami w różnych krajach.

Władze Głównego Urzędu Miar[edytuj]

  • Włodzimierz Lewandowski – prezes od 17 maja 2016
  • Maciej Dobieszewski – wiceprezes
  • Stanisław Dąbrowski - dyrektor generalny urzędu od 19 maja 2016

Struktura[edytuj]

W skład administracji miar wchodzą: Główny Urząd Miar, 9 okręgowych urzędów miar i 58 obwodowych urzędów miar. Organami administracji miar są: Prezes Głównego Urzędu Miar, dyrektorzy okręgowych urzędów miar i naczelnicy obwodowych urzędów miar.

Okręgowe urzedy miar[edytuj]

    • Okręgowy Urząd Miar nr 1 w Warszawie – woj. mazowieckie, podlaskie i lubelskie
    • Okręgowy Urząd Miar nr 2 w Krakowie – woj. małopolskie i podkarpackie
    • Okręgowy Urząd Miar nr 3 we Wrocławiu – woj. dolnośląskie i opolskie
    • Okręgowy Urząd Miar nr 4 w Poznaniu – woj. wielkopolskie
    • Okręgowy Urząd Miar nr 5 w Katowicach – woj. śląskie
    • Okręgowy Urząd Miar nr 6 w Gdańsku – woj. pomorskie i warmińsko-mazurskie
    • Okręgowy Urząd Miar nr 7 w Łodzi – woj. łódzkie i świętokrzyskie
    • Okręgowy Urząd Miar nr 8 w Bydgoszczy – woj. kujawsko-pomorskie
    • Okręgowy Urząd Miar nr 9 w Szczecinie – woj. zachodniopomorskie i lubuskie

Budżet, zatrudnienie i wynagrodzenia[edytuj]

Wydatki i dochody Głównego Urzędu Miar są realizowane w części 64 budżetu państwa.

W 2015 wydatki Urzędu wyniosły 131,5 mln zł, a dochody 75,1 mln zł[1]. Przeciętne zatrudnienie w przeliczeniu na pełne etaty wyniosło 1565 osób, a średnie miesięczne wynagrodzenie brutto 4444 zł[2].

W ustawie budżetowej na 2016 wydatki Głównego Urzędu Miar zaplanowano w wysokości 137,1 mln zł, a dochody – 63,8 mln zł[5].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Sprawozdanie z wykonania budżetu państwa za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2015 r. (Druk nr 553). Tom I. sejm.gov.pl, 31 maja 2016. [dostęp 2015-08-09]. s. 1/13, 2/81.
  2. a b Informacja o wynikach kontroli wykonania budżetu państwa w 2015 r. w części 64 Główny Miar. W: Najwyższa Izba Kontroli [on-line]. nik.gov.pl, maj 2016. [dostęp 2016-08-09]. s. 16.
  3. Dekret o miarach z dnia 8 lutego 1919 r. (Dz. U. z 1919 r. Nr 15, poz. 211).
  4. Ustawa z dnia 3 kwietnia 1993 r. o utworzeniu Głównego Urzędu Miar (Dz. U. z 1993 r. Nr 55, poz. 247).
  5. Ustawa budżetowa na rok 2016 z dnia 25 lutego 2016 r.. W: Dz. U. poz. 278 [on-line]. isap.sejm.gov.pl, 4 marca 2016. [dostęp 2016-08-09]. s. 21, 68.

Linki zewnętrzne[edytuj]

Linki do podobnych instytucji[edytuj]