Dekret

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dekretakt normatywny mający moc ustawy, wydany nie przez parlament, ale przez organ władzy wykonawczej.

Współcześnie w Polsce prawo przewiduje w pewnych okolicznościach wydawanie dekretów pod postacią rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z mocą ustawy.

Jest to także dokument wydawany przez biskupa lub arcybiskupa danej diecezji, skierowany do księży (najczęściej wikariuszy), mówiący o przeniesieniu lub zmianie parafii poszczególnych duchownych. Akty takie wydają także m.in. przełożeni zakonów w stosunku do członków zakonu oraz Stolica Apostolska[1].

W okresie II Rzeczypospolitej dekrety wydawał Naczelnik Państwa (marsz. Józef Piłsudski), a później Prezydent RP, na mocy art. 55 Konstytucji kwietniowej.

W okresie Polski Ludowej dekrety wydawały następujące organy:

Dekrety musiały zostać zatwierdzone przez Krajową Radę Narodową, Sejm Ustawodawczy, a następnie Sejm PRL. Traciły one moc, jeżeli wyżej wymieniony właściwy organ odmówił ich potwierdzenia uchwałą na najbliższym posiedzeniu.

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

 Zobacz też kategorię: Dekrety Polski Ludowej.


Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.