Ganske

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fisz, wersja podstawowa
Herb Ganske i jego odmiany
Ganske I odmienny
Ganske II

Ganske (Gancke, Gantzke, Gantzken, Łabędź odmienny, albo Gąska lub Paparona odmienny)kaszubski herb szlachecki. Jego wariant podstawowy ma być według Przemysława Pragerta odmianą herbu Łabędź, zaś jego odmiana oznaczona numerem II, odmianą herbu Gąska.

Opis herbu[edytuj]

Herb występował w co najmniej trzech wariantach. Opisy z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

Ganske (Gancke, Gantzke, Gantzken, Łabędź odmienny): W polu czerwonym łabędź srebrny. Klejnot: nad hełmem bez korony półksiężyc srebrny z twarzą, w prawo między dwiema gwiazdami złotymi w pas. Labry: czerwone, podbite srebrem.

Ganske I odmienny (Gantzken, Łabędź odmienny): Łabędź ma wzniesione skrzydła, barwy całości nieznane.

Ganske II (Gancke, Gantzke, Gąska odmienny, Paparona odmienny): W polu czerwonym gęś srebrna. Klejnot: nad hełmem bez korony półksiężyc złoty z twarzą, w prawo między dwiema gwiazdami złotymi w pas. Labry: czerwone, podbite srebrem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Wariant I pojawia się u Bagmihla (Pommersches Wappenbuch). Wariant Ia pochodzi z mapy Pomorza Lubinusa z 1618. Wariant II wymieniany w Nowym Siebmacherze oraz przez Ostrowskiego (Księga herbowa rodów polskich). Jest to jedyny wariant herbu znany polskiej heraldyce, zatem herb Gansków w polskiej heraldyce znany jest jako odmiana Gąski a nie Łabędzia.

Rodzina Ganske[edytuj]

Drobnoszlachecka rodzina z Siemirowic w ziemi lęborskiej. Wymieniana w 1575 (Gonssken), następnie w 1601, 1605, 1608, 1618, 1621, 1658 (Peter Gutzken), 1715 (Johann von Gantzke), 1756 (Franz von Gantzke). Rodzina miała wygasnąć na jakimś von Gantzke służącym w armii pruskiej w drugiej połowie XVIII wieku. Podobnymi herbami pieczętowały się rodziny Dote i Rostke, co pozwala przypuszczać, że są jednego pochodzenia z Ganskenami.

Herbowni[edytuj]

Ganske (Ganckaw, Gancke, Gancki, Gansken, Ganski, Gantzke, Gantzken, Gantzkow, Ganzki, Gącki, Gonske, Gonsken, Gonssken, Gontzken, Gooste, Gutzke, Gansk, Gąska).

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]