Gehenna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dolina Hinnom w 2007 r.

W Starym Testamencie[edytuj | edytuj kod]

Gehenna (hebr. גי(א)-הינום Gehinnôm, Dolina Hinnom) – dolina, która w czasach starożytnych wyznaczała granice miasta Jerozolimy. Znajdowała się za bramą miasta zwaną Hersit i była pierwotnie wysypiskiem śmieci[1], miejscem kremacji zwłok przestępców oraz tych, którym odmówiono z różnych względów normalnego pogrzebu.

W Dolinie Hinnom utrzymywano stale palące się ognie, na jej środku znajdowało się wzniesienie zwane Tofet, na którym król judzki Achaz złożył niegdyś bogu Molochowi w ofierze własnego syna. Od tego momentu w Biblii i w judaizmie Dolina Hinnom jest symbolem bałwochwalstwa, kultu fałszywego boga, hańby oraz niegodziwości. Ołtarz ofiarny w Dolinie Hinnom zniszczył późniejszy dobry władca królestwa Judy - Jozjasz, aby powstrzymać składanie ofiar Molochowi.[potrzebny przypis]

W Nowym Testamencie[edytuj | edytuj kod]

Słowo γέεννα-gehenna, géenna" pojawia się w Nowym Testamencie 12 razy z tego 11 razy w wypowiedziach Jezusa.

Jest ono zwykle tłumaczone jako piekło[2][3]. W czasach Jezusa stanowiła symboliczne miejsce.

W interpretacji większości chrześcijan[a], jest według Nowego Testamentu miejscem przebywania osób odrzuconych przez Boga oraz cierpiących katusze w niegasnącym ogniu[4] (Ewangelia Mateusza 5,22,29,30; 10,28; 18,9; 23,15,33; Ewangelia Marka 9,43,45 47; Ewangelia Łukasza 12:5; List Jakuba 3:6).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Według grup badackich, np. Świadków Jehowy, „gehenna” jest symbolem wiecznej kary „drugiej śmierci”, bezpowrotnej zagłady, unicestwienia, od której nie ma już zmartwychwstania; jednak nie symbolizuje wiecznych mąk (Gehenna, [w:] Słownik pojęć [online], jw.org.; Gehenna, [w:] Wnikliwe poznawanie Pism [online], jw.org.).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nowy komentarz biblijny - List świętego Jakuba, Edycja św.Pawła 2011, s. 184
  2. Bogdan Ferdek Sekty i nowe ruchy religijne jako problem teologiczny 1997 130
  3. Encyklopedia katolicka. Towarzystwo Naukowe Lublin 1973
  4. Nowy komentarz biblijny - Ewangelia według świętego Łukasza, tom 2, Edycja św. Pawła 2012, s. 32