Glinka (Tychy)
50°07′23″N 18°57′59″E/50,123056 18,966389
| Dzielnica Tychów | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Miasto | |
| Tablice rejestracyjne |
ST |
Położenie na mapie Tychów  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa śląskiego  | |
| 50°07′23″N 18°57′59″E/50,123056 18,966389
| |
Glinka – dzielnica Tychów położona w zachodniej części miasta.
Pierwsza wzmianka o osadzie chałupniczej zwanej Glinka pochodzi z 1710 roku. Następnie była osobną wsią i przysiółkiem. W XX wieku włączona do Tychów.
Dzielnica graniczy z osiedlami Śródmieścia: „Honorata” (Osiedle H), „Barbara” (Osiedle B) i „R” (Osiedle R). Na terenie dzielnicy znajduje się skrzyżowanie dwóch ważnych tyskich ulic: ul. Żwakowskiej i ul. Stoczniowców, które łączą Śródmieście z Sublami i Glinką. W 2011 r. oddano do użytku rondo, które pozwoliło na połączenie skrzyżowania z ulicami Wodną oraz Glińczańską. Przebudowa usprawniła ruch w zachodniej części miasta.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Glinka to dzielnica Tychów, której historia sięga początków XVIII wieku. Pierwsza wzmianka o osadzie chałupniczej o nazwie Glinka pochodzi z 1710 roku, choć sama nazwa pojawiła się już w 1680 roku jako określenie pobliskiego obszaru leśnego.
W spisie z 1730 roku odnotowano, że na świeżo wykarczowanym terenie Glinki osiedliło się sześciu chałupników. Byli to: Piotr Pisarzowski, Grzegorz Okoń, Jakub Bielas, Jerzy Stobik, Kazimierz Przystolik (później nazwisko zmienione na Krzystolik), Wojtek Moćko i Klimek Kot. Początkowo korzystali oni z tzw. "wolnizny", czyli zwolnienia z opłat, aby móc się osiedlić i zagospodarować nowy teren. Od 1738 roku zaczęli płacić czynsz oraz inne daniny, w tym przędzę, kury i jaja.
Kolejny spis z 1800 roku podaje następujących chałupników z Glinki: Antoni Lekki in. Pisarzowski – gajowy, Walek Sapek in. Brzęk, Michał Bielas, Maciej Młynarz in. Stobik, Jon Przystolik – kościelny, Walek Moćko – gajowy, Balcar Kot in. Zborek[1].
Jak pisze książęcy kronikarz, w 1831 r. na Glince wybuchła cholera azjatycka. [1]
W 1871 roku na Glince mieszkało 175 osób w 21 domach. Natomiast w 1938 roku przysiółek Glinka liczył 584 mieszkańców.[1]
W XIX wieku Glinka była jednym z miejsc zamieszkania rodziny Krzyżowskich, znanej z działalności patriotycznej i społecznej. W ich domu odbywały się spotkania Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska oraz przechowywano broń dla powstańców śląskich[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Nowe Info, Wsie i przysiółki Tychów - Glinka i Suble - Nowe Info, „Nowe Info”, 4 grudnia 2022 [dostęp 2025-11-10] [zarchiwizowane z adresu 2024-12-20].
- ↑ Krzyżowscy. Polscy bohaterowie z Tychów - TEKSTY - Przystanek Historia [online], przystanekhistoria.pl [dostęp 2025-02-09] [zarchiwizowane z adresu 2024-05-30].