Wilkowyje
50°08′47″N 18°57′15″E/50,146389 18,954167
| Dzielnica | |||
 Herb dzielnicy na przydrożnej tablicy | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Województwo | |||
| Konurbacja | |||
| Miasto | |||
| W granicach Tychów |
1951 | ||
| SIMC |
0944787 | ||
Położenie na mapie Tychów  | |||
Położenie na mapie Polski  | |||
Położenie na mapie województwa śląskiego  | |||
| 50°08′47″N 18°57′15″E/50,146389 18,954167[1]
| |||
Wilkowyje (niem. Wilkowy) – dzielnica Tychów położona w północno-zachodniej części miasta.
Dzielnica graniczy z: Mikołowem, Katowicami, Wyrami, a także z dzielnicami Tychów: Czułów, Mąkołowiec, Stare Tychy.
Dawniej siedziba gminy Wilkowyje (1922–1950) w powiecie pszczyńskim. W 1951 r. włączono ją do miasta Tychy.
Pierwsze udokumentowane wzmianki o Wilkowyjach pochodzą z 1287 r., kiedy to książę raciborski Mieszko wraz z bratem Przemysławem potwierdzili darowiznę dla kościoła św. Wojciecha w Mikołowie w postaci łanu pola na terenie Wilkowyj. Nazwa Wilkowyje wzięła się od dużej liczby wilków żyjących niegdyś w Puszczy Pszczyńskiej.
W dokumencie sprzedaży dóbr pszczyńskich wystawionym przez Kazimierza II cieszyńskiego w języku czeskim we Frysztacie w dniu 21 lutego 1517 r. wieś została wymieniona jako Wlkowicze[2].
Parafia
[edytuj | edytuj kod]W Wilkowyjach znajduje się kościół Matki Bożej Królowej Aniołów poświęcony 13 października 1988 r. Teren parafii wyodrębniono z parafii św. Wojciecha w Mikołowie i św. Marii Magdaleny w Tychach. Poświęcenia kościoła dokonał biskup katowicki Damian Zimoń. Kościół zaprojektowali: Grzegorz Ratajski i Adam Skrzypczyk, konstruktorem był Eryk Dyla. Wnętrze zaprojektowali Stanisław Kluska i Adam Romaniuk. Budowę kościoła prowadził ks. prob. Jerzy Robok.
Tranzyt
[edytuj | edytuj kod]Przez dzielnicę przebiega droga krajowa nr 44. Dzielnica jest obsługiwana przez komunikację autobusową ZTM, jej trasy łączą ją z Tychami i Mikołowem.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 148160.
- ↑ Ludwik Musioł. Dokument sprzedaży księstwa pszczyńskiego z dn. 21. lutego 1517 R.. „Roczniki Towarzystwa Przyjaciół Nauk na Śląsku”. R. 2, s. 235–237, 1930. Katowice: nakł. Towarzystwa ; Drukiem K. Miarki.
