Gmach Ministerstwa Komunikacji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gmach Ministerstwa Komunikacji
Obiekt zabytkowy nr rej. 758 z 1.07.1965
Budynek ministerstwa zaprojektorawany przez Rudolfa Świerczyńskiego
Budynek ministerstwa zaprojektorawany przez Rudolfa Świerczyńskiego
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Chałubińskiego 4/6
Styl architektoniczny modernizm
Architekt Rudolf Świerczyński
Rozpoczęcie budowy 1929
Ukończenie budowy 1931
Ważniejsze przebudowy 1948–1950 (rozbudowa kompleksu proj. Bohdan Pniewski
Pierwszy właściciel Ministerstwo Robót Publicznych
Kolejni właściciele chronologia nazw resortu
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Gmach Ministerstwa Komunikacji
Gmach Ministerstwa Komunikacji
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Gmach Ministerstwa Komunikacji
Gmach Ministerstwa Komunikacji
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gmach Ministerstwa Komunikacji
Gmach Ministerstwa Komunikacji
Ziemia52°13′26″N 21°00′17″E/52,223889 21,004722

Gmach Ministerstwa Komunikacjimodernistyczny biurowiec przy ulicy Tytusa Chałubińskiego 4/6 w Warszawie, wzniesiony w latach 1929–1931 zaprojektowany przez Rudolfa Świerczyńskiego. Rozbudowany według projektu Bohdana Pniewskiego w latach 1948–1950. Siedziba Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa.

Opis[edytuj]

Projekt wykonał Rudolf Świerczyński dla Ministerstwa Robót Publicznych. Ostatecznie stał się siedzibą Ministerstwa Komunikacji, które przejęło zadania Ministerstwa Robót Publicznych po jego likwidacji.

Budynek sytuowany na rzucie odwróconej litery „T” otrzymał długą fasadę z dziewiętnastoma osiami. Dwukondygnacyjny portyk posiada kwadratowe filary. Elewację wyłożono płytkami z klinkieru oraz czarnym, szlifowanym bazaltem. Budynek posiada częściowo zachowany wystrój wnętrz – między innymi hol frontowy i Salę Konferencyjną. Obiekt jest dziełem architektury z pogranicza funkcjonalizmu i półmodernizmu przy czym zachowuje klasycystyczne proporcje bryły.

W latach 1948–1950 budynek został rozbudowany przez Bohdana Pniewskiego.

W budynku mieści się także Główna Biblioteka Komunikacyjna.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]