Goniębicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL COA Goniębicki.svg

Goniębicki (Żegrowski, Trzy Liście[1]) – polski herb szlachecki znany z trzech wizerunków pieczętnych.

Opis herbu[edytuj]

Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[2]:

W polu gałązka z sześcioma listkami jakby lipy, barwy nieznane[3].

Klejnot: nieznany.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Pieczęć z 1566 M. Goniębickiego A. Żegrowskiej z 1563 i P. Żegrowskiego z 1566[4].

Herbowni[edytuj]

Identyczny herb przysługiwał przynajmniej dwóm rodzinom herbownych:

Goniębicki, Żegrowski.

Przypisy

  1. Nazwa odnoszona tylko do herbu Żegrowskich, według Dunina-Borkowskiego
  2. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.
  3. Tadeusz Gajl rekonstruuje barwę godła jako zieloną - najbardziej naturalną
  4. Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 331. ISBN 83-7181-217-5.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]