Grań za Wysoką

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Grań za Wysoką – grupa skał w Dolinie Będkowskiej na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej. Znajduje się w orograficznie lewych zboczach tej doliny, pomiędzy Sokolicą a Wąwozem Będkowickim. Poniżej niej znajduje się widoczna z dna doliny Baszta nad Wodą[1].

Zbudowana z wapieni Grań za Wysoką znajduje się w bukowym lesie i tworzy skalny mur o długości około 40 m opadający ze szczytu wzniesienia w linii spadku zbocza[1]. Skały mają wysokość 6-10 m, są miejscami połogie, miejscami pionowe i są w nich filary, kominy i zacięcia. Wspinacze skalni opisują je jako Grań za Wysoką I, Grań za Wysoką II, Grań za Wysoką III, Grań za Wysoką IV. Na ścianach zachodnich i południowych poprowadzili 12 dróg wspinaczkowych o trudności IV – VI.1+ w skali Kurtyki. Nie mają asekuracji (jest tylko jeden hak)[2].

Grań za Wysoką DK25 (3).jpg
Grań za Wysoką DK25 (5).jpg
Grań za Wysoką DK25 (6).jpg
Grań za Wysoką DK25.jpg
Grań za Wysoką DK25 (2).jpg

Przypisy[edytuj | edytuj kod]