Iglica (Dolina Będkowska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Iglica DK14 (2).jpg

Iglicaskała w postaci igły skalnej w środkowej części Doliny Będkowskiej na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej. Znajduje się na dnie doliny, w grupie skał Cmentarzyska, naprzeciwko grupy skał Dupa Słonia[1]. Przez wspinaczy skalnych zaliczana jest do grupy Cmentarzyska[2].

Iglica jest najdalej na zachód wysuniętą skałą w grupie skał Cmentarzyska. Znajduje się tuż obok ścieżki szlaku turystycznego i jest z niego widoczna[2]. Zbudowana jest z wapienia, ma wysokość 18-20 m, pionowe i połogie ściany z zacięciem. Na zachodniej i południowo-zachodniej ścianie jest 5 dróg wspinaczkowych o trudności IV – VI.+ w skali Kurtyki. Posiadają asekurację w postaci jednej pętli[3].

Przed II wojną światową Iglicę uważano za największy skałkowy „problem” w Dolinie Będkowskiej. Studenci z sekcji taternickiej Akademickiego Związku Sportowego byli tak pewni jej zdobycia, że nawet nazwali ją „Turnią ST AZS”. Zbyt długo jednak zwlekali z jej zdobyciem, i w 1932 r. jako pierwsi dokonali tego krakowscy taternicy Marian Paully i Adam Górka[2].

Iglica DK24.jpg

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny niebieski – niebieski, prowadzący przez całą długość doliny,

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2018-09-22].
  2. a b c Paweł Haciski: Południowa część Jury Krakowsko-Częstochowskiej. Warszawa: RING, 2015. ISBN 978-83-937960-0-7.
  3. Baza topo portalu górskiego. [dostęp 2018-09-22].