Gramatyka normatywna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gramatyka normatywna (preskrypcyjna, preskryptywna) – gramatyka skupiająca się na dyktowaniu przepisów gramatycznych, którymi – zdaniem badacza – użytkownicy języka powinni się kierować w praktyce językowej[1][2][3]. Znajduje zastosowanie w kontekstach edukacyjnych[1], typową jej postacią jest gramatyka szkolna[4]. Przeciwstawia się gramatyce opisowej (deskryptywnej), zajmującej się rejestracją właściwości realnie używanego języka[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Richard Nordquist, Definition and Examples of Prescriptive Grammar, [w:] Glossary of Grammatical and Rhetorical Terms [online], ThoughtCo.com (ang.).
  2. Rodney Huddleston, Introduction to the Grammar of English, S.R. Anderson, J. Bresnan, Petrópolis: Cambridge University Press, 1984, s. 47, ISBN 978-0-521-29704-2 (ang.).
  3. Kazimierz Polański (red.), Encyklopedia językoznawstwa ogólnego, Wrocław: Ossolineum, 1999, s. 215, ISBN 83-04-04445-5.
  4. František Čermák, Jazyk a jazykověda: přehled a slovníky, wyd. 4, Praga 2011, s. 132, ISBN 978-80-246-2360-3, OCLC 878145746 (cz.).