Grigorij Borisow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grigorij Grigorjewicz Borisow
Григо́рий Григо́рьевич Бори́сов
ilustracja
generał pułkownik generał pułkownik
Data i miejsce urodzenia 24 października 1924
?
Data i miejsce śmierci 9 marca 2019
Odessa
Przebieg służby
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru Order Aleksandra Newskiego (Związek Radziecki) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Wojny Ojczyźnianej II klasy Order Żukowa Order „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” III klasy (ZSRR) Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonej Gwiazdy Medal „Za Zasługi Bojowe” Medal 100-lecia urodzin Lenina Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945” Medal 20-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 30 years of victory rib.png 40 years of victory rib.png Medal 50-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 Medal Weterana Sił Zbrojnych ZSRR Medal za Umacnianie Braterstwa Broni 30 years saf rib.png 40 years saf rib.png 50 years saf rib.png 60 years saf rib.png 70 years saf rib.png Medal „Za nienaganną służbę” I Klasy (ZSRR) Medal „Za nienaganną służbę” II Klasy (ZSRR)


Grigorij Grigorjewicz Borisow (ros. Григо́рий Григо́рьевич Бори́сов, ur. 24 października 1924 w obwodzie archangielskim, zm. 9 marca 2019 w Odessie) – radziecki dowódca wojskowy, generał pułkownik.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 1942 w Armii Czerwonej, 1943 ukończył szkołę piechoty, od czerwca 1943 dowódca kompanii strzeleckiej, od grudnia 1944 zastępca dowódcy batalionu strzeleckiego, od II 1945 dowódca batalionu. Walczył na Froncie Północno-Zachodnim i 2 Froncie Nadbałtyckim, po wojnie dowódca batalionu i szkolnej kompanii strzeleckiej w szkole wojskowej. 1946 ukończył kurs „Wystrieł”, 1955 Akademię Wojskową im. Frunzego w Moskwie, 1967 Akademię Sztabu Generalnego im. Woroszyłowa, a 1977 wyższe kursy akademickie przy Akademii Sztabu Generalnego. Od V 1951 wykładowca taktyki na kursach przygotowawczych dla oficerów, 1955-1958 oficer i starszy oficer oddziału sztabu okręgu wojskowego, od II 1958 szef oddziału sztabu dywizji zmechanizowanej, dowódca pułku zmechanizowanego, szef sztabu dywizji zmechanizowanej, od VII 1967 szef wydziału zarządu sztabu okręgu wojskowego. 1968-1970 dowódca dywizji, od VIII 1970 I zastępca szefa sztabu Odeskiego Okręgu Wojskowego, od grudnia 1976 szef sztabu okręgu wojskowego, od 1979 I zastępca Głównego Zarządu Sztabu Generalnego[potrzebny przypis], od grudnia 1980 dowódca Centralnej Grupy Wojsk stacjonującej w Czechosłowacji. 1981 mianowany generałem pułkownikiem. Od 1984 I zastępca dowódcy wojsk kierunku, 1988-1989 przedstawiciel głównodowodzącego Sił Zbrojnych Państw Stron Układu Warszawskiego. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 11 kadencji.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • http://omr.gov.ua/ru/news/64160/ (ros.)
  • Борисов Г. Г., генерал-полковник «Взводным-в первый бой, в победный – комбатом».-Одесса: Инновационно-ипотечный центр, 1999.-92 с.: ил.-​ISBN 966-95569-3-7
  • Борисов Г. Г., генерал-полковник «Главный военный советник. Воспоминания. На Африканском роге зрела война…».- Одесса: Инновационно-ипотечный центр, 2004.-328 с.: ил.-​ISBN 966-8008-07-3
  • Борисов Г. Г., генерал-полковник «Чернобыль – место подвигов воинов».- Одесса. Феникс, 2006. 94 с.+ додатки. ​ISBN 966-8631-52-8
  • Борисов Г. Г., генерал-полковник «Командующий. Воспоминания» – Одесса. Феникс, 2009.- 182 с. ​ISBN 978-966-438-174-8