HMCS Grou

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
HMCS Grou (K518)
Ilustracja
„Grou” w latach 40.
Klasa fregata
Typ River
Historia
Stocznia Canadian Vickers, Montreal
Położenie stępki 1 maja 1943
Wodowanie 7 sierpnia 1943
 Royal Canadian Navy
Wejście do służby 4 grudnia 1943
Wycofanie ze służby 25 lutego 1946
Los okrętu sprzedany w 1947 i złomowany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 1310–1460 ton
pełna: 1920–2180 t
Długość całkowita: 91,8 metra
86,3 m między pionami
Szerokość 11,2 m
Zanurzenie 3,61–3,89 m
Napęd
2 maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 5500 KM
2 kotły, 2 śruby
Prędkość 20 węzłów
Zasięg 7200 Mm przy prędkości 12 węzłów
Sensory
radary Typ 271 lub 272, 291
sonary
Uzbrojenie
2 działa kal. 102 mm (2 x I)
4–6 działek plot. kal. 20 mm (4–6 x I)
1 miotacz Hedgehog
8 mbg, 2 zrzutnie bg
Załoga 140

HMCS Grou (K518)kanadyjska fregata z okresu II wojny światowej, jedna ze 135 zbudowanych jednostek typu River. Okręt został zwodowany 7 sierpnia 1943 roku w stoczni Canadian Vickers w Montrealu, a do służby w Royal Canadian Navy wszedł 4 grudnia 1943 roku z numerem burtowym K518. Podczas działań wojennych HMCS „Grou” uczestniczył w eskorcie sześciu konwojów. Jednostka została wycofana ze służby 25 lutego 1946 roku i następnie sprzedana w celu złomowania.

Projekt i budowa[edytuj | edytuj kod]

Projekt okrętu powstał na skutek konieczności budowy jednostek eskortowych przeznaczonych do ochrony konwojów o lepszych parametrach od korwet typu Flower, budowanych masowo w początkowym okresie II wojny światowej[1]. Bazując na rozwiązaniach konstrukcyjnych tych ostatnich, inżynier William Reed zaprojektował jednostki znacznie dłuższe, szersze, wyposażone w siłownię o większej mocy z dwiema śrubami (lecz nadal była to maszyna parowa, znacznie tańsza od nowocześniejszych turbin parowych), co w konsekwencji spowodowało wzrost zasięgu, dzielności morskiej, prędkości i ilości przenoszonego uzbrojenia[1][2]. Wykorzystanie cywilnych metod budowy i podzespołów dało możliwość masowej i taniej produkcji okrętów nawet w małych stoczniach, w wyniku czego powstało aż 135 fregat typu River[1]. Nowy typ jednostki zwalczania okrętów podwodnych był pierwszym, który został sklasyfikowany jako fregata[2].

HMCS[a] „Grou” zbudowany został w stoczni Canadian Vickers w Montrealu[3][4]. Stępkę okrętu położono 1 maja 1943 roku, a zwodowany został 7 sierpnia 1943 roku[5][6].

Dane taktyczno-techniczne[edytuj | edytuj kod]

Okręt był oceaniczną fregatą, przeznaczoną głównie do zwalczania okrętów podwodnych[7]. Długość całkowita wynosiła 91,8 metra (86,3 metra między pionami), szerokość 11,2 metra i zanurzenie maksymalne 3,89 metra[5][7]. Wyporność standardowa wynosiła pomiędzy 1310 a 1460 ton, zaś pełna 1920–2180 ton[5][7]. Okręt napędzany był przez dwie maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 5500 KM, do których parę dostarczały dwa trójwalczakowe kotły Admiralicji[5][7]. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 20 węzłów[5][7]. Okręt zabierał maksymalnie zapas 646 ton mazutu, co zapewniało zasięg wynoszący 7200 Mm przy prędkości 12 węzłów (lub 5400 Mm przy prędkości 15 węzłów)[5][8].

Uzbrojenie artyleryjskie jednostki składało się z dwóch pojedynczych dział uniwersalnych kal. 102 mm (4 cale) QF HA Mark XIX L/40[5][7]. Uzbrojenie przeciwlotnicze składało się z 4–6 pojedynczych działek automatycznych Oerlikon kal. 20 mm L/70 Mark II/IV[5]. Broń ZOP stanowiły: miotacz Hedgehog oraz osiem miotaczy i dwie zrzutnie bomb głębinowych (z łącznym zapasem do 150 bg)[5]. Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało radary Typ 271 lub 272, 291 oraz sonary[5].

Załoga okrętu składała się z 140 oficerów, podoficerów i marynarzy[5][7][b].

Służba[edytuj | edytuj kod]

Okręt wszedł do służby w Royal Canadian Navy 4 grudnia 1943 roku, otrzymując numer taktyczny K518[4][6]. Podczas wojny jednostka uczestniczyła w eskorcie sześciu konwojów: HX-282, HX-283 (marzec 1944 roku), RA-59 (kwiecień – maj), HX-319 (listopad), OS-105KM (styczeń 1945 roku) i ON-285 (luty)[9].

W 1944 roku wzmocniono uzbrojenie przeciwlotnicze jednostki, instalując dodatkowe działka kal. 20 mm (od tego momentu fregata była uzbrojona w 10-12 działek Oerlikon kal. 20 mm L/70 Mark II/IV (sześć podwójnych lub cztery podwójne i dwa pojedyncze)[5][10]. W 1945 roku dokonano kolejnej modyfikacji uzbrojenia: zdemontowano dwa pojedyncze działa kal. 102 mm, instalując w zamian podwójny zestaw QF Mark XVI L/45 tego samego kalibru[5][10].

Jednostka została wycofana ze służby 25 lutego 1946 roku i następnie sprzedana 13 grudnia 1947 roku w celu złomowania, które odbyło się w Victorii w 1948 roku[6][11].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. HMCS – His/Her Majesty’s Canadian Ship – Kanadyjski Okręt Jego/Jej Królewskiej Mości.
  2. Borowiak 2013 ↓, s. 341 podaje, że załoga liczyła między 114 a 141 osób.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]