Hagenau (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy herbu z indygenatu. Zobacz też: Żaliński, kaszubski herb, którego inna nazwa to Hagenau.
POL COA Hagenau.svg

Hagenau (Hagenaw) - polski herb szlachecki z indygenatu.

Opis herbu[edytuj]

Na tarczy dzielonej w pas, w polu górnym, złotym pół wilka skaczącego, czarnego; w polu dolnym, błękitnym, gwiazda srebrna.

Nad hełmem w koronie, klejnot - pół wilka jak w godle.

Labry z prawej czarne, podbite złotem, z lewej błękitne, podbite srebrem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Zatwierdzony indygenatem[1] 24 sierpnia 1579 dla Jana Hagenau a Marannen, burmistrza braniewskiego i jego dzieci - Szymona, Jana, Urbana, Krzysztofa i Mikołaja[2].

Herbowni[edytuj]

Hagenau - Hagenaw.

Przypisy

  1. Za Gajlem, Szymański pisze o nobilitacji
  2. Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 94. ISBN 83-7181-217-5.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]