Hagenau (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Hagenau (Hagenaw) – polski herb szlachecki z indygenatu.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Na tarczy dzielonej w pas, w polu górnym, złotym pół wilka skaczącego, czarnego; w polu dolnym, błękitnym, gwiazda srebrna.

Nad hełmem w koronie, klejnot - pół wilka jak w godle.

Labry z prawej czarne, podbite złotem, z lewej błękitne, podbite srebrem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Zatwierdzony indygenatem[1] 24 sierpnia 1579 dla Jana Hagenau a Marannen, burmistrza braniewskiego i jego dzieci - Szymona, Jana, Urbana, Krzysztofa i Mikołaja[2].

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Hagenau - Hagenaw.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Za Gajlem, Szymański pisze o nobilitacji
  2. Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 94. ISBN 83-7181-217-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007. ISBN 978-83-60597-10-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]