Henryk Kadyi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryk Kadyi

Henryk Karol Klemens Kadyi (ur. 23 maja 1851 w Przemyślu, zm. 25 października 1912 we Lwowie) – polski profesor anatomii opisowej oraz patologii. Przyczynił się do podniesienia weterynarii do rangi studiów uniwersyteckich.

Życiorys[edytuj]

Syn Ludwika i Klementyny. Jego braćmi byli Juliusz (zm. 1916, radca dworu) i Józef (lekarz)[1]. W 1878 roku został docentem anatomii opisowej i porównawczej Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1881 do 1894 profesor anatomii prawidłowej i histologii Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie, od 1881 do 1890 profesor anatomii patologicznej i patologii ogólnej Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie. Był twórcą Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Lwowskiego otwartego w 1894[2]. Od 1894 do 1912 roku profesor anatomii opisowej i topograficznej Uniwersytetu Lwowskiego. Od 1898 do 1899 rektor Uniwersytetu Lwowskiego. W 1889 roku został członkiem korespondentem Akademii Umiejętności.

W latach 1894–1895 był prezesem Polskiego Towarzystwa Przyrodników im. Kopernika. Żona: Rozalia. Córka: Jadwiga Kwiatkowska z domu Kadyi, żona Jana Jerzego – oboje zginęli tragicznie w grudniu 1917 r.

Zmarł 25 października 1912[3] wskutek zakażenia nabytego podczas balsamowania zwłok Stanisława Badeniego. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Jego imieniem nazwane zostały ulice w Przemyślu, Jaśle i we Lwowie.

Wybrane prace[edytuj]

Przypisy

  1. Kronika. „Głos Rzeszowski”, s. 5, Nr 53 z 24 grudnia 1916. 
  2. Jan Draus: Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie 1918-1946. Portret kresowej uczelni. Kraków: Księgarnia Akademicka, 2007, s. 38. ISBN 978-83-7188-964-6.
  3. Kronika. „Głos Rzeszowski”, s. 4, Nr 44 z 27 października 1912. 

Bibliografia[edytuj]

  • Stanisław Feliksiak: Słownik biologów polskich. Warszawa: Państwowe Wydaw. Naukowe, 1987, s. 243–244. ISBN 83-01-00656-0.

Linki zewnętrzne[edytuj]