Hern

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hern Myśliwy

Hern (Hern Myśliwy) – w angielskiej mitologii duch lasu, odpowiednik Pana w greckiej mitologii oraz celtyckiego rogatego boga Cernunnosa.

Po raz pierwszy w literaturze Hern pojawia się w dziele Szekspira Wesołe kumoszki z Windsoru w 1597 roku:

There is an old tale goes, that Herne the hunter,
Sometime a keeper here in Windsor Forest,
Doth all the winter-time, at still midnight,
Walk round about an oak, with great ragg'd horns;
And there he blasts the tree, and takes the cattle,
And makes milch-kine yield blood, and shakes a chain
In a most hideous and dreadful manner.
You have heard of such a spirit, and well you know
The superstitious idle-headed eld
Receiv'd, and did deliver to our age,
This tale of Herne the Hunter for a truth.
— William Shakespeare, Wesołe kumoszki z Windsoru

Saksoński bóg mądrości. Jego wizerunek przedstawiony został na kotle z Gundestruppotrzebne źródło.

Nawiązania[edytuj | edytuj kod]

Postać Herna pojawia się w brytyjskim serialu Robin z Sherwood, gdzie jest przedstawiona jako Hern myśliwy i Hern pan drzew (poświęcony jest mu odcinek pt. Lord of the trees) zamieszkujący niedostępny las Sherwood. Postać ta przekazuje Robinowi łuk i strzały, a także wysyła go po domniemany symbol Anglii srebrną strzałę. W serialu nie jest jasno określone, czy Hern jest bogiem czy człowiekiem. Pojawia się wśród ludzi jako bóstwo z rogami jelenia, ale także jako zwykły człowiek.

Hern w serialu ukazany jest także jako przeznaczenie Robina, jest z nim nieodłącznie związany. Po śmierci banity powołuje na jego miejsce kolejnego Roberta z Huntingdon. Obu postaciom przedstawia się słowami:

Ja jestem Hern Myśliwy, a ty jesteś liściem niesionym przez wiatr.
(I am Herne the Hunter and you are a leaf driven by the wind)

Warto zaznaczyć, że w serialu pojawia się postać króla Ryszarda Lwie Serce – panującego na długo przed Ryszardem II (z którym wiąże się legendę Herna). Zatem korzeni serialowej inkarnacji należy upatrywać w celtyckim Cernunnosie.

Robert Bly w swej pozycji Żelazny Jan porównuje Herna do tytułowego Żelaznego Jana, postaci opisanej w jednej z baśni braci Grimm także pod takim tytułem. Postać ta według Bly'a występuje w mitach wielu kultur i odpowiada za męską inicjację.

Jan Hern (połączenie Herna i Żelaznego Jana) jest głównym bohaterem opowiadań Bartosza Adamiaka, zamieszczonych w zbiorze Sukkub i inne opowiadania.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

https://web.archive.org/web/20071112152033/http://www.lugodoc.demon.co.uk/HERNE.HTM