Hieny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hieny
Hyaeninae[1]
J.E. Gray, 1821[2]
Ilustracja
Przedstawiciele podrodziny – u góry krokuta cętkowana (Crocuta crocuta); w środku hiena brunatna (Parahyaena brunnea); na dole hiena pręgowana (Hyaena hyaena)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Nadrodzina kotokształtne
Rodzina hienowate
Podrodzina hieny
Typ nomenklatoryczny

Hyaena Brisson, 1762

Synonimy
  • Hyaenadae J.E. Gray, 1821[2]
Rodzaje

zobacz opis w tekście

Hieny[3] (Hyaeninae) – wyróżniana przez część systematyków[4], na podstawie różnic w uzębieniu, podrodzina dużych ssaków drapieżnych z rodziny hienowatych (Hyaenidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Podrodzina obejmuje gatunki występujące w Afryce i południowo-zachodniej Azji[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała (bez ogona) 100–160 cm, długość ogona 18,7–40 cm, wysokość w kłębie 66–80,7 cm; masa ciała 26–86 kg[4]. Uzębienie hien różni się od uzębienia proteli (Protelinae) budową zębów bocznych.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do podrodziny należą następujące rodzaje[4][5]:

  • Crocuta Kaup, 1828 – krokuta – jedynym przedstawicielem jest Crocuta crocuta (Erxleben, 1777)krokuta cętkowana
  • Hyaena Brisson, 1762 – hiena – jedynym przedstawicielem jest Hyaena hyaena (Linnaeus, 1758)hiena pręgowana
  • Parahyaena Hendey, 1974 – jedynym przedstawicielem jest Parahyaena brunnea (Thunberg, 1820)hiena brunatna

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hyaeninae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b J.E. Gray. On the Natural Arrangment of Vertebrose Animals. „The London Medical Repository”. 15, s. 302, 1821 (ang.). 
  3. K. Kowalski: Ssaki, zarys teriologii. Warszawa: PWN, 1971.
  4. a b c d K.E. Holekamp & J.M. Kolowski: Family Hyaenidae (Hyenas). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 1: Carnivores. Barcelona: Lynx Edicions, 2009, s. 254–260. ISBN 978-84-96553-49-1. (ang.)
  5. Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 146. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)