Higurashi no naku koro ni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Higurashi no Naku Koro ni
ひぐらしのなく頃に
(Higurashi no Naku Koro ni)
Gatunek thriller, horror
Gra komputerowa
Higurashi no Naku Koro ni / Higurashi no Naku Koro ni Kai
Producent 07th Expansion
Wydawca 07th Expansion (PC), Alchemist (PS2/NDS)
Platforma PC, Playstation 2, Nintendo DS
Data wydania Onikakushi-hen — 10 sierpnia 2002
Watanagashi-hen — 29 grudnia 2002
Tatarigoroshi-hen — 15 sierpnia 2003
Himatsubushi-hen — 13 sierpnia 2004
Meakashi-hen — 30 grudnia 2004
Tsumihoroboshi-hen — 14 sierpnia 2005
Minagoroshi-hen — 30 grudnia 2005
Matsuribayashi-hen — 13 sierpnia 2006
Rei — 31 grudnia 2006
Matsuri — 22 lutego 2007
Matsuri: Kakera Asobi — 20 grudnia 2007
Kizuna Dai-Ichi-Kan Tatari — 26 czerwca 2008
Kizuna Dai-Ni-Kan Sou — 27 listopada 2008
Kizuna Dai-San-Kan Rasen — 28 maja 2009
Kizuna Dai-Yon-Kan Kizuna — 25 lutego 2010
Gatunek Dōjin, powieść wizualna
Telewizyjny serial anime
Higurashi no Naku Koro ni
Reżyser Chiaki Kon
Studio Japonia Studio Deen
Stacja telewizyjna Chiba TV, Kansai TV, Tokai TV
Premierowa emisja 4 kwietnia 200626 września 2006
Liczba odcinków 26
Telewizyjny serial anime
Higurashi no Naku Koro ni Kai
Reżyser Chiaki Kon
Studio Japonia Studio Deen
Stacja telewizyjna Chiba TV, Kansai TV, Tokai TV
Premierowa emisja 6 lipca 200717 grudnia 2007
Liczba odcinków 24
Manga
Gdy zapłaczą cykady
Autor Ryukishi07
Artysta Karin Suzuragi
Yutori Hōjō
Jirō Suzuki
Yoshiki Tonogai
En Kitō
Mimori
Wydawca Square Enix
Kadokawa Shoten
Polski wydawca Waneko
Odbiorcy shōnen, seinen
Drukowana w Gangan Powered
Monthly Gangan Wing
Monthly GFantasy
Gangan
Comp Ace
Kadokawa Shoten
Wydawana 24 marca 200522 listopada 2011
Liczba tomów 38
OVA
Higurashi no naku koro ni rei
Reżyser Toshifumi Kawase
Studio Japonia Studio Deen
Liczba odcinków 5
Data wydania 25 lutego 2008 — 21 sierpnia 2009
OVA
Higurashi no naku koro ni kira
Reżyser Hideki Tachibana
Scenariusz Toshifumi Kawase
Studio Japonia Studio Deen
Liczba odcinków 4
Data wydania 21 lipca 2011 — 25 stycznia 2012

Higurashi no naku koro ni (jap. ひぐらしのなく頃に?) – japońska seria kryminalnych powieści wizualnych stworzona przez grupę 07th Expansion. Gry powstały na silniku NScripter na platformę Microsoft Windows. Ich fabuła skupia się na grupie młodych przyjaciół oraz na dziwnych zdarzeniach zachodzących w wiosce, w której żyją. Pierwsza gra serii, Onikakushi-hen, została wydana 10 sierpnia 2002 roku. Ósma i ostatnia gra na komputery PC, Matsuribayashi-hen, została wydana 13 sierpnia 2006 roku. By zwiększyć zainteresowanie, oraz by dalej rozwijać historię, dalsze rozdziały serii zostały stworzone w formie mangi oraz gier na konsole PlayStation 2 i Nintendo DS.

Seria stała się bardzo popularna i zrobiono na ich podstawie dramy (krótkie teledyski z poruszającymi się obrazami); pierwsza powstała na podstawie rozdziału Onikakushi-hen i została wydana w maju 2005 roku[1]. Później na podstawie gier zaczęły powstawać mangi. Pierwszy tom, realizowany przez Gangan Powered i rysowany przez japońską artystkę Karin Suzuragi, opublikowały Square Enix i Kadokawa Shoten. W Polsce manga ta wydawana jest przez wydawnictwo Waneko[2].

Studio Deen zajęło się produkcją anime na podstawie gry. Pierwszy odcinek pierwszej serii został wyemitowany 4 kwietnia 2006 roku. Druga seria anime, Higurashi no naku koro ni kai, również produkowana przez Studio Deen, rozpoczęła nadawanie 6 lipca 2007 roku. Wydano także kilkanaście odcinków OVA, m.in. w 2009 roku wydano OVA pt. Higurashi no naku koro ni rei[3] i jest reżyserowany przez Toshifumi Kawase[4]. W 2008 powstał również film live action reżyserowany przez Ataru Oikawę, na podstawie pierwszego rozdziału historii.

Znaczenie tytułu[edytuj]

Tytuł posiada podwójne znaczenie sugerowane przez zapis jedynie fonetyczny. Słowo higurashi (jap. ひぐらし?) może być przetłumaczone jako „cykada” (jap. ?)[5] lub „życie z dnia na dzień” (jap. 日暮し?). Naku (jap. なく?) może oznaczać „wydawać dźwięk” (jap. 鳴く?) (odnoszące się głównie do zwierząt, ptaków i insektów) albo „płakać” (jap. 泣く?). Ryukishi07, autor historii, twierdzi, że czerwony kolor sylaby na () w logo jest oficjalną częścią tytułu[6].

Rozgrywka[edytuj]

Higurashi jest to powieść wizualna opisywana przez twórcę — 07th Expansion — jako „sound novel[7]. Oryginalna wersja serii charakteryzuje się całkowitą liniowością. Gracz nie ma wpływu na rozwój wydarzeń, a każda część gry posiada tylko jedno zakończenie. Częściowym wyjątkiem stanowi Matsuribayashi-hen, w którym po ukończeniu gry można zagrać w minigrę umożliwiającą zobaczenie dodatkowych scen. Ponadto oryginał nie posiadał dubbingu.

Każda część gry jest nazywana „rozdziałem” i jest podzielona na kilka pomniejszych rozdziałów. Pod koniec każdego z nich zostają dodane wskazówki, które można zobaczyć w opcji „TIPS”. Mają one za zadanie pomóc wyjaśnić niektóre wątki, które w głównej osi fabularnej nie zostały rozwinięte lub były pominięte.

Na początku każdego rozdziału pojawia się krótki poemat autorstwa Frederiki Bernkastel, który częściowo zdradza, co się będzie działo.

Do znacznych zmian w rozgrywce doszło w Higurashi no Naku Koro ni Matsuri (jap. ひぐらしのなく頃に祭?) — adaptacji całej serii na PS2 wydanej 22 lutego 2007 roku. Do najważniejszych z nich należy dodanie wyborów, co pozwala graczowi na zdecydowanie, który scenariusz chce zrealizować, jednak tyczy się to tylko tych rozdziałów pytań, których głównym bohaterem jest Keiichi Maebara. Kolejną dużą różnicą jest inne zakończenie. Matsuribayashi-hen zostaje pominięty, a na jego miejsce pojawiają się trzy inne rozdziały: Taraimawashi-hen, Tsukiotoshi-hen oraz Miotsukushi-hen. Ponadto port gry posiada inne projekty postaci i teł, zmienioną ścieżkę dźwiękową oraz dubbing. Ze względu na duży sukces tej adaptacji, w 20 grudnia 2007 roku wydano dodatek Higurashi no Naku Koro ni Matsuri: Kakera Asobi (jap. ひぐらしのなく頃に祭カケラ遊び?).

Kolejną adaptacją całej serii stanowi Higurashi no Naku Koro ni Kizuna (jap. ひぐらしのなく頃に絆?) na Nintendo DS. Ze względu na dużo mniejszą (w porównaniu z PlayStation 2) pojemność dysku gra została podzielona na cztery części: Dai Ichi Kan Tatari (jap. 第一巻「祟」?), Dai Ni Kan Sou (jap. 第二巻「想」?), Dai San Kan Rasen (jap. 第三巻「螺」?) oraz Dai Yon Kan Kizuna (jap. 第四巻「絆」?). Zostały one wydane kolejno 26 czerwca 2008 roku, 27 listopada 2008 roku, 28 marca 2009 roku oraz 25 lutego 2010 roku.

Fabuła[edytuj]

Rozdziały[edytuj]

Higurashi no naku koro ni[edytuj]

Pierwsze cztery rozdziały należą do serii Higurashi no naku koro ni (jap. ひぐらしのなく頃に?, tłum.: Gdy zapłaczą cykady[a]). Są one nazywane „rozdziałami pytań”, gdyż nie zdradzają one bezpośrednio poszczególnych wątków. Dzięki temu gracz może sam tworzyć własne teorie na temat wydarzeń w Hinamizawie.

Onikakushi-hen (jap. 鬼隠し編?, tłum.: Księga uprowadzenia przez demony[a])
Rozdział wprowadzający do świata gry. Ukazany jest z perspektywy Keiichiego Maebary. Skupia się na jego codziennym życiu z przyjaciółmi. Początkowo wesoła atmosfera zaczyna znikać w momencie, gdy chłopiec dowiaduje się nieprzyjemnych faktów na temat wioski oraz jej mieszkańców. Początkowo główny bohater próbuje to zignorować, ale z czasem zaczyna brać pod wątpliwość intencje przyjaciół, aż w ostateczności popada w paranoję, która doprowadza do tragedii.
Watanagashi-hen (jap. 綿流し編?, tłum.: Księga dryfującej bawełny[a])
Rozdział jest ponownie pokazany z perspektywy Keiichiego, lecz tym razem główny wątek jest skupiony na samym, tytułowym festynie oraz na siostrach Sonozaki: Mion i Shion. Podczas festiwaluWataganashi Keiichi i Shion wraz Tomitake i Miyo włamują się do świątyni, by odkryć więcej sekretów związanych z klątwą boga Oyashiro. Po tym wydarzeniu dochodzi do niewyjaśnionych zaginięć, o które podejrzewa się Mion.
Tatarigoroshi-hen (jap. 祟殺し編?, tłum.: Księga morderczej klątwy[a])
Teppei Houjou po kilku latach wraca do Hinamizawy, po czym zabiera swoją córkę Satoko do domu, gdzie dręczy ją psychicznie i fizycznie. Keiichi, nie godząc się na to, próbuje pomóc dziewczynie, pozbywając się jej wujka. Niestety, po tym czynie, dochodzi do tragedii, a sam chłopiec zaczyna wierzyć, że jest w stanie rzucać klątwy na innych. Pojawia się po raz pierwszy Irie Kyousuke – mężczyzna, który prowadzi klinikę w Hinamizawie oraz wspomniano o Satoshim Houjou – bracie Satoko – który rok temu zaginął w niewyjaśnionych okolicznościach. Rozdział skupia się tym razem na historii rodziny Houjou.
Himatsubushi-hen (jap. 暇潰し編?, „Rozdział marnujący czas”)
Akcja rozdziału dzieje się pięć lat przed właściwymi wydarzeniami z serii. Głównym bohaterem jest Mamoru Akasaka, młody policjant z Tokio. Zlecono mu śledztwo związane z porwaniem córki polityka, lecz mężczyzna później zostaje uwikłany w tajemnice wioski. Rozdział skupia się na Rice Furude, która może mieć silny związek z wydarzeniami Hinamizawy.

Kai[edytuj]

Rozdziały od piątego do ósmego należą do serii Higurashi no naku koro ni kai (jap. ひぐらしのなく頃に解 „Kiedy cykady zapłaczą: Rozwiązanie”?). Nazywane są rozdziałami odpowiedzi, gdyż wytłumaczone zostaje większość niedopowiedzeń z rozdziałów pytań.

Meakashi-hen (jap. 目明し編?, „Rozdział otwierający oczy”)
Rozdział stanowi solucję do Wataganashi-hen. Historia jest ukazana z perspektywy Shion Sonozaki – głównej sprawczyni większości zniknięć w Wataganashi-hen. Dziewczyna ucieka ze szkoły, by wrócić do Hinamizawy wbrew zakazowi jej rodziny. Była zakochana w Satoshim, lecz niestety jej miłość spowodowała zhańbienie rodu Sonozaki. W momencie, gdy chłopiec znika w niewyjaśnionych okolicznościach, Shion popada w szaleństwo i zaczyna mordować każdego, kto w jej mniemaniu przyczynił się w jakimkolwiek stopniu do cierpienia lub zniknięcia ukochanego.
Tsumihoroboshi-hen (jap. 罪滅し編?, „Rozdział pokuty”)
Rozdział stanowi solucję do Onikakushi-hen, lecz w przeciwieństwie do Meakashi-hen, dochodzi do innych wydarzeń niż w odpowiadającym jemu rozdziałowi pytań. Fabuła jest skupiona na Renie Ryūgū i jej rodzinie. Dziewczyna z powodu syndromu Hinamizawy zaczyna popadać w tę samą paranoję, co Keiichi w pierwszym rozdziale. Pod koniec Rena próbowała wysadzić szkołę, lecz w ostateczności jej się to nie udaje.
Minagoroshi-hen (jap. 皆殺し編?, „Rozdział o masakrze”)
Minagoroshi-hen stanowi solucję do Tatarigoroshi-hen. Fabuła jest ukazana z perspektywy Riki Furude. Dziewczyna, jak się okazuje, przeżywała wielokrotnie wydarzenia z całej serii i w każdym z nich ginęła. Po raz pierwszy pojawia się Hanyuu Furude – bogini, która odpowiada za przenoszenie Riki do następnej Hinamizawy. Zdradzony zostaje również główny antagonista serii.
Matsuribayashi-hen (jap. 祭囃し編?, „Rozdział o akompaniamencie festynu”)
Ostatni rozdział całej gry, który odpowiada na dotąd niedopowiedziane, wszelkie wątki w serii. Wszyscy główne bohaterowie działają razem, by pokonać osobę odpowiedzialną za niszczenie wioski oraz by zmienić jej przeznaczenie. Hanyuu w tym rozdziale pojawia się w ludzkiej postaci. Jest to jedyny, kanoniczny, niehumorystyczny rozdział, który posiada szczęśliwe zakończenie. Nie dochodzi też do śmierci żadnej osoby podczas czerwca 1983 roku.

Rei[edytuj]

Rozdziały te należą do mini-serii Higurashi no naku koro ni rei (jap. ひぐらしのなく頃に礼 „Kiedy cykady zapłaczą: Wdzięczność”?), która została wydana 31 grudnia 2006 roku.

Saikoroshi-hen (jap. 賽殺し編?, „Rozdział o zabójczych kościach”)
Saikoroshi-hen stanowi epilog do Matsuribayashi-hen. Dzieje się w sierpniu 1983. Rika podczas jazdy rowerem zostaje potrącona przez ciężarówkę, po czym budzi się w alternatywnym świecie. W nim Keiichi, Kyousuke oraz Miyo nigdy nie przybyli do Hinamizawy, rodzice Reny nie rozwiedli się, rodzice Satoko oraz Riki żyją, a Satoshi nie zniknął. Hanyuu jest nieobecna, a sama wioska ma być wkrótce podtopiona. Rika musi sama znaleźć sposób na powrót do poprzedniego świata.
Batsukoishi-hen (jap. 罰恋し編?, „Rozdział o karze miłosnej”)
Akcja dzieje się w śnie, w którym Keiichi wraz z Soul Brothers walczy przeciwko dziewczynom z klubu gier. Rozdział ten pierwotnie miał się nazywać Otsukaresama i miał stanowić epilog do pierwszej serii, lecz ze względu na jego zbyt humorystyczny wydźwięk został wydany dopiero w Rei.
Hirukowashi-hen (jap. 昼壊し編?, „Rozdział o świcie”)
Fabuła rozdziału bazuje na grze Higurashi Daybreak. Opowiedziany jest z perspektywy Keiichiego Maebary oraz Reny Ryuuguu. Podczas szukania skarbu Rena coś przypadkowo połknęła. Okazuje się, że to była jedna z dwóch części „Fuwarazu Magatama”, dzięki któremu jedna osoba z czerwoną magatamą ślepo zakochuje się w drugiej z białą.

Matsuri[edytuj]

Rozdziały, które pojawiły się tylko w adaptacji gry na PlayStation 2Higurashi no Naku Koro ni Matsuri (jap. ひぐらしのなく頃に祭 „Kiedy cykady zapłaczą: Festyn”?).

Taraimawashi-hen (jap. 盥回し編?, „Rozdział o odbijaniu piłeczki”)
Taraimawashi-hen jest to rozdział pytań, który stanowi „karę” dla gracza, kiedy ten usilnie próbuje uniknąć zaangażowania się w jakiekolwiek problemy postaci. Fabularnie stanowi połączenie Onikakushi-hen i Wataganashi-hen. Keiichi, po dowiedzeniu się o sekretach wioski, postanawia, że nie będzie się tym przejmować i będzie cieszyć się życiem jak dawniej. Niestety, ta postawa nie kończy się dobrze ani dla niego, ani dla jego przyjaciół.
Tarai mawashi jest to japoński idiom, który oznacza unikanie odpowiedzialności za czyjeś problemy. Polskim odpowiednikiem tego słowa jest „odbijać piłeczkę”.
Tsukiotoshi-hen (jap. 憑落し編?, „Rozdział o egzorcyzmie”)
Tsukiotoshi-hen należy do rozdziałów odpowiedzi, mimo iż nie wyjaśnia wielu wątków. Keiichi, Rena i Shion, w celu uratowania Satoko, postanawiają pozbyć się jej wujka. Jednak po morderstwie Rena zaczyna się dziwnie zachowywać, a Keiichiemu wydaje się, że mówi do niego sam bóg Oyashiro. Mion, niepokojąc się o nich, przebiera się za swoją siostrę, by dowiedzieć się, co się stało.
Miotsukushi-hen (jap. 澪尽し編?, „Rozdział o poświęceniu kanału wodnego”)
Jest to alternatywne zakończenie całej serii, zastępujące Matsuribayashi-hen. Po dowiedzeniu się, kto jest prawdziwym sprawcą masowego morderstwa w Hinamizawie, Keiichi i Rika postanawiają zmienić przeznaczenie poprzez rozwiązanie problemów, jakie pojawiły się we wcześniejszych rozdziałach. Miotsukushi-hen odpowiada na wszystkie wątki w serii, przy czym dodaje kilka dodatkowych informacji na temat syndromu Hinamizawy oraz powstania Hanyuu. Rozdział ten pojawił się też w czwartej części Higurashi no Naku Koro ni Kizuna, lecz nieco się różni od tego w Matsuri.
Tytuł rozdziału pochodzi od gry słów Miotsukushi (jap. 澪標 Znak kanału wodnego?) i Mi o tsukushi (jap. 身を尽くし?), który jest odmianą wyrazu Mi o tsukusu (jap. 身を尽くす poświęcić czyjeś ciało?).

Kizuna[edytuj]

Rozdziały, które pojawiły się w serii gier na platformę NDS — Higurashi no naku koro ni kizuna (jap. ひぐらしのなく頃に絆?, Kiedy cykady zapłaczą: Więzi).

Someutsushi-hen (jap. 染伝し編?, „Rozdział o następującym zabarwieniu”)
Jest to rozdział pytań, który pojawia się w pierwszej części Higurashi no Naku Koro ni Kizuna Dai Ichi Kan Tatari (jap. ひぐらしのなく頃に絆 第一巻「祟」 „Kiedy cykady zapłaczą: Więzi ~ Część pierwsza: Klątwa”?). Stanowi on retelling Onisarashi-hen z nowymi postaciami, pomniejszymi zmianami fabularnymi oraz z innym zakończeniem. Dochodzi do tych samych wydarzeń, co we wcześniej wspomnianym rozdziale, lecz rolę Mamoru Akasaki i Oishiego Kurando zastępuje policjantka — Minai Tomoe.
Kagebōshi-hen (jap. 影紡し編?, „Rozdział o kręcącej się sylwetce”)
Rozdział pojawia się w drugiej części Higurashi no Naku Koro ni Kizuna Dai Ni Kan Sou (jap. ひぐらしのなく頃に絆 第二巻「想」 „Kiedy cykady zapłaczą: Więzi ~ Część druga: Myśl”?). Jest kolejnym retellingem Onisarashi-hen, lecz jest tym razem ukazany z perspektywy policjantki — Minai Tomoe. Tym razem Mamoru oraz Kurando są obecni. Ponadto pojawiają się nowe postacie: Minai Madoka — młodsza siostra Tomoe; oraz Fujita Shingo — policjant. Kageboushi-hen kończy się równie szczęśliwie jak Onisarashi-hen, lecz samo zakończenie wygląda inaczej.
Tokihogushi-hen (jap. 解々し編?, „Rozdział rozwiązujący rozwiązanie”)
Rozdział pojawia się w trzeciej części Higurashi no Naku Koro ni Kizuna Dai San Kan Rasen (jap. ひぐらしのなく頃に絆 第三巻「螺」 „Kiedy cykady zapłaczą: Więzi ~ Część trzecia: Spirala”?). Minai Tomoe wraz ze swoją siostrą Madoką prowadzą dochodzenie związane z wydarzeniami w szkole, do której uczęszczała Rena. Ozaki Nagisa — przyjaciółka Reny — próbuje pomóc policjantom w śledztwie.
Kotohogushi-hen (jap. 言祝し編?, „Rozdział gratulacyjny”)
Jest to rozdział, który pojawia się w ostatniej części Higurashi no Naku Koro ni Kizuna Dai Yon Kan Kizuna (jap. ひぐらしのなく頃に絆 第四巻「絆」 „Kiedy cykady zapłaczą: Więzi ~ Część czwarta: Więzi”?). Stanowi on szczegółowy opis przeszłości Hanyuu oraz początków Hinamizawy.

Postaci[edytuj]

Główne[edytuj]

  • Keiichi Maebara (jap. 前原 圭一 Maebara Keiichi?)protagonista pierwszych trzech rozdziałów. Syn sławnego malarza. Po przeprowadzce do Hinamizawy zaprzyjaźnia się z dziewczynami i dołącza do ich klubu. Cierpi na syndrom Hinamizawy. Utrzymuje stałe kontakty z policjantem Oishim.
Seiyū: Sōichirō Hoshi, Gōki Maeda (film aktorski)
  • Rena Ryūgu (jap. 竜宮 レナ Ryūgu Rena?) – główna bohaterka rozdziału Tsumihoroboshi-hen. Przeprowadziła się do Hinamizawy rok wcześniej z miejscowości Ibaraki. Ma obsesję na punkcie wszystkich ślicznych rzeczy. Czasami kończy swoje zdanie słowami kana? kana? (jap. かな? かな??). Jeśli znajdzie jakąś (według niej) śliczną rzecz to mówi Haū! Omochikaerī! (jap. はぅ〜! お持ち帰りぃ〜!?). Jej prawdziwe imię to Reina.
Seiyū: Mai Nakahara, Airi Matsuyama (film aktorski)
  • Mion Sonozaki (jap. 園崎 魅音 Sonozaki Mion?) – najstarsza w szkole oraz najweselsza w grupie. Jest też przewodniczącą klasy. Uwielbia oszukiwać w grach karcianych. Podkochuje się w Keiichim. Mion zgodnie z tradycją dziedziczy zwierzchnictwo nad rodem Sonozaki, pomaga Oryō podejmować decyzje, przygotowując się do roli przywódcy. Ma siostrę bliźniaczkę. Na plecach i w imieniu ma symbol demona (w imieniu to sylaba mi (jap. ?)).
Seiyū: Satsuki Yukino, Rin Asuka (film aktorski)
  • Shion Sonozaki (jap. 園崎 詩音 Sonozaki Shion?) – bliźniacza siostra Mion, mieszkająca rezydencji w Okinomiya. W przeciwieństwie do siostry nie posiada znaku demona. Pracuje jako kelnerka w „Angel-Mort”. Została przeniesiona przez rodziców do szkoły prywatnej, jednakże z niej uciekła i wróciła do domu, gdzie mieszkała wraz z Kasai. Była zakochana w Satoshim – bracie Satoko, za co została wygnana z Trzech Wielkich Domów. Ulubionym narzędziem Shion jest paralizator.
Seiyū: Satsuki Yukino
  • Rika Furude (jap. 古手 梨花 Furude Rika?) – główna bohaterka od rozdziału Minagoroshi-hen. Dziesięcioletnia dziewczynka, która w rzeczywistości ma ponad sto lat. Jest kapłanką świątyni w Hinamizawie i reinkarnacją bóstwa Oyashiro. Należy do rodu Furude – jednego z Trzech Wielkich Domów w Hinamizawie. Jest tak zwaną „Królową Nosicieli” – oznacza to, że gdy zginie, syndrom uaktywni się u wszystkich mieszkańców Hinamizawy. Prowadzi święto ku czci bogini Oyashiro – Watanagashi. Przyjaźni się z Satoko Hōjō. Czasami kończy swoje zdania bezsensownym słówkiem nippah.
Seiyū: Yukari Tamura, Aika (film aktorski)
  • Satoko Hōjō (jap. 北条 沙都子 Hōjō Satoko?) – mała dziewczynka o trudnej przeszłości. Gdy uaktywnił się u niej syndrom, zrzuciła swoich rodziców z klifu. Uwielbia zastawiać różnego rodzaju pułapki.
Seiyū: Mika Kanai, Erena Ono (film aktorski)
  • Hanyū Furude (jap. 古手 羽入 Furude Hanyū?) – Bogini Oyashiro, która jest połączona zmysłami ze swoją reinkarnacją – Riką i każdą wcześniejszą dziedziczką rodu Furude. Hanyū wykorzystując swoje moce ożywia Rikę i przenosi ją do każdej kolejnej, nowej Hinamizawy.
Seiyū: Yui Horie

Poboczne[edytuj]

  • Kuraudo Ōishi (jap. 大石 蔵人 Ōishi Kuraudo?) – detektyw. Wielokrotnie pomaga przyjaciołom z klubu. Za wszelką cenę chce wyjaśnić sprawy tajemniczych morderstw. Na emeryturze chce rozpocząć naukę tańca towarzyskiego i odpoczywać w domu. Jest siwy i dość gruby. Uzależniony od palenia.
Seiyū: Chafūrin, Tetta Sugimoto (film aktorski)
  • Mamoru Akasaka (jap. 赤坂 衛 Akasaka Mamoru?) – policjant z Tokio. Pracuje w Agencji Policji Państwowej (NPA). Do Hinamizawy został wysłany, w sprawie z porwaniem syna wysoko postawionego tokijskiego urzędnika.
Seiyū: Daisuke Ono (anime), Takehito Koyasu (drama CD)
  • Kyōsuke Irie (jap. 入江 京介 Irie Kyōsuke?) – kierownik instytutu medycznego w Himamizawie. Jest wyjątkowo związany z małą Satoko, chciał ją nawet adoptować. Jest jednocześnie lekarzem i trenerem drużyny baseballowej – Hinamizawa Fighters.
Seiyū: Toshihiko Seki, Kōtarō Tanaka (film aktorski)
  • Miyo Takano (jap. 鷹野 三四 Takano Miyo?) – jej prawdziwe imię to Miyoko Tanashi. Jej rodzice zginęli w wypadku gdy była małą dziewczynką. Adoptował ją Takano Hifumi, profesor jej ojca. Za cel życiowy postawiła sobie kontynuowanie pracy Hifumi’ego, który badał Syndrom Hinamizawy. Od znajomego Hifumi’ego dostała darowiznę w wysokości kilku mld jenów, na prowadzenie badań. Miyo przeznaczyła tę kwotę na przekupienie Yamainu, państwowej organizacji wyspecjalizowanej w dyskretnych misjach. W Hinamizawie pracowała jako pielęgniarka i pomocnica Irie.
Seiyū: Miki Itō, Fuyuka Ōura (młoda Miyo), Ayako Kawahara (film aktorski)
  • Jirō Tomitake (jap. 富竹 ジロウ Tomitake Jirō?) – członek tajnej organizacji z Tokio, nadzorujący pracę Miyo. Aby pozostać incognito, udaje fotografa, na festiwalu Watanagashi.
Seiyū: Tōru Ōkawa, Masashi Taniguchi (film aktorski)
  • Rina Mamiya (jap. 間宮 リナ Mamiya Rina?) – nazywana też Ritsuko. Prostytutka, oszustka i naciągaczka. Teppei Hōjō jest jej alfonsem. W Tsumihoroboshi-hen zostaje narzeczoną ojca Reny, ponieważ chce od niego wyciągnąć pieniądze.
Seiyū: Misa Watanabe, Kyōko Hikami (drama CD)
  • Teppei Hōjō (jap. 北条 鉄平 Hōjō Teppei?) – wujek Satoko i Satoshiego. Został ich prawnym opiekunem po śmierci ich rodziców. Nad obojgiem znęcał się psychicznie i fizycznie.
Seiyū: Katsuhisa Hōki
  • Rumiko Chie (jap. 知恵 留美子 Chie Rumiko?) – nauczycielka ze szkoły w Hinamizawie.
Seiyū: Fumiko Orikasa, Hitomi Miwa (film aktorski)
  • Oryō Sonozaki (jap. 園崎 お魎 Sonozaki Oryō?) – nazywana też Onibabą (dosłownie piekielną babcią). Jest matką Akane oraz babcią Mion i Shion. Przywódczyni Trzech Wielkich Domów.
Seiyū: Shizuka Okohira
  • Tatsuyoshi Kasai (jap. 葛西 辰由 Kasai Tatsuyoshi?) – ochroniarz i przyjaciel Shion, prawa ręka rodu Sonozakich. Jest świetnym snajperem.
Seiyū: Fumihiko Tachiki
  • Satoshi Hōjō (jap. 北条 悟史 Hōjō Satoshi?) – starszy brat Satoko. Grał w drużynie baseballowej Hinamizawa Fighters. Znika w tajemniczych okolicznościach rok przed wydarzeniami z serialu.
Seiyū: Yū Kobayashi (anime), Mitsuki Saiga (drama CD)

Manga[edytuj]

 Osobny artykuł: Gdy zapłaczą cykady.

Na podstawie gier powstało kilka serii mang zebranych pod wspólnym tytułem Gdy zapłaczą cykady (jap. ひぐらしのなく頃に Higurashi no naku koro ni?). Łącznie powstało 38 tomów, podzielonych na 14 oddzielnych mini-serii, których fabuła jest podzielona identycznie jak materiał wyjściowy. Autorem scenariusza do wszystkich tomów był Ryukishi07, a ilustracje wykonało kilku różnych artystów, pracujących niezależnie od siebie nad innymi Księgami.

Ponadto, w ramach tej serii wydawniczej powstały także cztery księgi prezentujące nowy zestaw bohaterów. Są to kolejno Onisarashi-hen (jap. 鬼曝し編?), Yoigoshi-hen (jap. 宵越し編?), Utsutsukowashi-hen (jap. 現壊し編?) oraz Kokoroiyashi-hen (jap. 心癒し編?).

Ukazała się także adaptacja historii, która była pierwszym szkicem cyklu gier Higurashi no naku koro ni zatytułowana Hinamizawa Teiryūjo (jap. 雛見沢停留所?, dosł. Przystanek Hinamizawa). Pierwszy rozdział ukazał się 25 października 2011 roku, w pierwszym numerze nowo-powstałego czasopisma Big Gangan wydawnictwa Square Enix[8].

W Polsce ta seria wydawnicza została zlicencjonowana przez wydawnictwo Waneko[9].

Anime[edytuj]

W 2006 roku na podstawie gier powstało anime wyprodukowane przez Studio Deen, zatytułowane Higurashi no naku koro ni (jap. ひぐらしのなく頃に?). Reżyserią tej 26-odcinkowej serii zajął się Chiaki Kon. Anime było nadawane od 4 kwietnia do 26 września przez wiele japońskich stacji telewizyjnych, takich jak Chiba TV, Kansai TV oraz Tokai TV. Fabuła serii obejmuje sześć rozdziałów znanych z gier: Onikakushi-hen (trwający od pierwszego do czwartego odcinka), Watanagashi-hen (od piątego do ósmego), Tatarigoroshi-hen (od dziewiątego do trzynastego), Himatsubushi-hen (odcinki 14. i 15.), Meakashi-hen (od szesnastego do dwudziestego pierwszego) oraz Tsumihoroboshi-hen (od dwudziestego drugiego do dwudziestego szóstego). Do serii na DVD dołączono także dodatkowy odcinek Nekogoroshi-hen (jap. 猫殺し編?)

Kontynuacją anime jest 24-odcinkowa seria zatytułowana Higurashi no naku koro ni kai (jap. ひぐらしのなく頃に解?), która została wyprodukowana przez to samo studio. Seria była emitowana w Japonii od 6 lipca do 17 grudnia na kilkunastu stacjach telewizyjnych, między innymi na Sun TV, TV Kanagawa i TV Saitama. Jest podzielona na trzy rozdziały. Pierwszy rozdział, stworzony specjalnie na potrzebę anime – Yakusamashi-hen, a także Minagoroshi-hen oraz Matsuribayashi-hen.

W 2009 roku wydane zostało pięcioodcinkowe OVA, zatytułowane Higurashi no naku koro ni rei (jap. ひぐらしのなく頃に礼?), podzielone na trzy rozdziały: Hajisarashi-hen, Saikoroshi-hen, oraz Hirukowashi-hen.

Na przełomie lat 2011-2012 wyemitowane zostało także czteroodcinkowe OVA pt. Higurashi no naku koro ni kira, a w 2013 roku także pojedynczy odcinek Higurashi no naku koro ni kaku ~Outbreak~ (jap. ひぐらしのなく頃に拡 〜アウトブレイク〜 Higurashi no naku koro ni kaku ~Autobureiku~?).

Kontrowersje[edytuj]

18 września 2007 roku szesnastoletnia dziewczyna zamordowała siekierą swojego ojca[10]. Sposób zabicia mężczyzny był bardzo podobny do sceny z Higurashi no naku koro ni kai. Związku z tym, emisja następnego, dwunastego odcinka, została wstrzymana, a na jego miejsce został wyemitowany program kulinarny. Tydzień później odcinek ten pojawił się w telewizji, lecz w wersji ocenzurowanej. Innym anime, którego emisja również została wtenczas wstrzymana było School Days.

Filmy[edytuj]

Filmy live action, będące adaptacjami serii, są aktualnie reżyserowane przez Ataru Oikawę. Premiera pierwszej części filmu odbyła się 10 maja 2008 roku[11][12]. Film powstał na podstawie rozdziału Onikakushi-hen.[13] Gōki Maeda gra Keiichiego, Airi Matsuyama – Renę, Rin Asuka – Mion, Aika – Rikę, a Erena Ono – Satoko[14]. Premiera sequelu, Higurashi no Naku Koro ni Chikai (jap. ひぐらしのなく頃に誓?) odbyła się w maju 2009 roku[15]. i dotyczy ona rozdział Tsumihoroboshi-hen.

Uwagi

  1. a b c d Tłumaczenie tytułu na polski podane za polskim tłumaczeniem mangi wydanej przez Waneko.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]