Hiperpłaszczyzna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Hiperpłaszczyzna w przestrzeni euklidesowej n-wymiarowej to zbiór rozwiązań równania postaci:

a_1\cdot x_1+a_2\cdot x_2+\dots+a_n\cdot x_n=A

gdzie nie wszystkie współczynniki a_i są zerami.

Hiperpłaszczyzna ma wymiar o 1 mniejszy niż przestrzeń, w której się zawiera. Na przykład w przypadku przestrzeni 2-wymiarowej jest to prosta, 3-wymiarowej - płaszczyzna.

Innymi słowy hiperpłaszczyzna jest podprzestrzenią afiniczną wymiaru n-1, zanurzoną w przestrzeni \mathbb R^n

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Fritz Reinhardt, Heinrich Soeder: Atlas matematyki. Prószyński i S-ka, 2003, s. 208. ISBN 83-7469-189-1.