Przejdź do zawartości

Hippolyte Delehaye

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Hippolyte Delehaye
ilustracja
Kraj działania

Belgia

Data i miejsce urodzenia

19 sierpnia 1859
Antwerpia

Data i miejsce śmierci

1 kwietnia 1941
Etterbeek

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

Kościół katolicki

Inkardynacja

Jezuici

Śluby zakonne

1876

Hippolyte Delehaye (ur. 19 sierpnia 1859 w Antwerpii, zm. 1 kwietnia 1941 w Etterbeek) – belgijski historyk, jezuita, bizantynolog, hagiograf.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wstąpił do zakonu jezuitów w 1876 roku. Był związany z bollandystami od 1886. Był redaktorem serii Bibliotheca Hagiographica Graeca i czasopisma Analecta Bollandiana.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Bibliotheca hagiographica graeca, Bruxelles, 1895
  • Les légendes hagiographiques, Bruxelles, 1905
  • Les origines du culte des martyrs, Bruxelles, 1912
  • À travers trois siècles : l'œuvre des Bollandistes (1615-1915), Bruxelles, 1920
  • Saint Martin et Sulpice Sévère, Bruxelles, Société des Bollandistes et Paris, Picard, 1920. In-8° de 136 pages (Tiré à part des Analecta Bollandiana, t. XXXVIII)
  • Les passions des martyrs et les genres littéraires, Bruxelles, 1921
  • Sanctus : essai sur le culte des saints dans l'antiquité, Bruxelles, 1927

Publikacje w języku polskim[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Peeters, Figures bollandiennes contemporaines, Bruxelles, 1948, s. 67-105.
  • E. De Strycker, L'œuvre d'un bollandiste, le Père Hippolyte Delehaye S.J., L'année théologique, 1942, nr 3, s. 265-274.
  • B. Joassart, Hippolyte Delehaye. Hagiographie critique et modernisme, t. 2, Bruxelles 2000 (Subsidia Hagiographica, 81).